Diaken Frank Kamp

'Pastoor handelde helemaal volgens het boekje' - Religie - TROUW

2011-08-26T02:05:00.000-07:00

'Pastoor handelde helemaal volgens het boekje' - Religie - TROUW

The Hallelujah Flash Mob

2011-06-28T06:05:00.000-07:00

Prachtig, voor wie 'm nog niet heeft gezien!

Lift the City - a Catholic Eucharistic flash mob

2011-06-28T03:24:00.000-07:00

Tsjonge, deze kapucijnen hadden durf!

Reactie op schrijven Jos Seeboldt

2011-06-28T02:48:00.000-07:00

De beschuldigende vinger wordt door Jos Seeboldt op onze parochie gericht in zijn stukje onder "Lezers schrijven" in het Noordhollands Dagblad van 20 juni jongstleden. Wij schreven de onderstaande reactie, maar die werd door het NHD tot op heden niet geplaatst.
De strekking van zijn stukje is de volgende: hij zegt te weten dat de uitvaart van een vrouw van in de negentig die terminaal kankerpatiënt was en kwam te overlijden d.m.v. euthanasie, door ons werd geweigerd. Hij verwijt ons liefdeloosheid en zegt dat Jezus het heel anders zou hebben gedaan.
Hier onze reactie: Reactie op schrijven Jos Seeboldt

Bijbel en Koran kennen weinig overeenkomsten

2011-04-08T07:27:00.000-07:00

Kerknieuws.nl: 'Bijbel en Koran kennen weinig overeenkomsten'

Wilders bedreigd door Sharia4Holland

2011-04-08T07:23:00.000-07:00

Kerknieuws.nl: Wilders bedreigd door Sharia4Holland

Vormelingen Dionysiusparochie naar Bavodag

2011-04-01T06:18:00.000-07:00

Voor info klik op de volgende link: Vormelingen naar Bavodag

Nieuwe Geloofscursus | Start woensdag 11 mei

2011-04-01T06:13:00.000-07:00

Een nieuwe Geloofscursus in CaFE-stijl, maar met verschillende inleiders uit de parochie en regio. De cursus gaat over de Geloofsbelijdenis. Elke zondag spreken we deze belijdenis uit, goed om er eens wat dieper op in te gaan. Voor meer info klink op onderstaande link:

Nieuwe Geloofscursus | Start woensdag 11 mei

Pater Jaap Borst m.h.m. moet India verlaten

2011-04-01T02:08:00.000-07:00

Op RKnieuws.net staat het volgende bericht over pater Jaap (Jim) Borst uit Ursem - met familie in de Dionysiusparochie:

SRINAGAR (RKnieuws.net) - De Nederlandse Mill Hill missionaris Jim Borst moet binnen de zeven dagen Kasjmir verlaten of hij zal worden uitgezet. Dat meldt het katholieke nieuwsagentschap AsiaNews.

De missionaris wiens visum recent werd verlengd tot 2014 werkt al 48 jaar in Kasjmir. Het uitzettingsbevel is ingegeven door beschuldigingen van proselitisme.

Mgr. Peter Celestine, bisschop van Jammu-Srinagar, noemt de beschuldigingen tegen de missionaris verzonnen en ongefundeerd. ‘Regeringsstatistieken tonen aan dat de christelijke bevolking van de lidstaat afgenomen is en de christenen vertegenwoordigen slechts 0,014 procent van de bevolking. Is dat een bewijs voor bekeringsijver? Het is gewoon laster, wantrouwen en achterdocht’.

Lees verder via volgende link:
Rorate - Als je op de hoogte wilt blijven van wat je bezielt

Interview met pastoor Paul Vlaar in het Nederlands Dagblad

2011-03-31T07:17:00.000-07:00

Interessant artikel, geplaatst op 04-03-2011. Pastoor Paul Vlaar zegt: "Maar ik ben niet van de hokjes: "Je hoort bij de club of niet.''" Maar als je goed leest, worden er in het interview heel wat hokjes gebouwd.

Interviews - Nederlands Dagblad

1 pot nat?

2011-03-30T13:09:00.000-07:00

Het is natuurlijk een-broodje-aap-verhaal-vanjewelste dat alle godsdiensten hetzelfde zijn, er zijn natuurlijk overeenkomsten, maar er zijn ook grote verschillen.
Het onderstaande is er een duidelijk voorbeeld van: hoe ging Jezus om met zondaars die bereid zijn zich te bekeren? En Mohammed?
Het onderstaande komt van de website "answering-islam.org" klik :

BESTRAFFEN VAN ZONDAARS DIE BEREID ZIJN ZICH TE BEKEREN

JEZUS
Uit Johannes 8:2-11:

2 en vroeg in de morgen was hij weer in de tempel. Het hele volk kwam naar hem toe, hij ging zitten en gaf hun onderricht. 3 Toen brachten de schriftgeleerden en de Farizeeën een vrouw bij hem die op overspel betrapt was. Ze zetten haar in het midden en 4 zeiden tegen Jezus: ‘Meester, deze vrouw is op heterdaad betrapt toen ze overspel pleegde. 5 Mozes draagt ons in de wet op zulke vrouwen te stenigen. Wat vindt u daarvan?’ 6 Dit zeiden ze om hem op de proef te stellen, om te zien of ze hem konden aanklagen. Jezus bukte zich en schreef met zijn vinger op de grond. 7 Toen ze bleven aandringen, richtte hij zich op en zei: ‘Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen.’ 8 Hij bukte zich weer en schreef op de grond. 9 Toen ze dat hoorden gingen ze weg, een voor een, de oudsten het eerst, en ze lieten hem alleen, met de vrouw die in het midden stond. 10 Jezus richtte zich op en vroeg haar: ‘Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?’ 11 ‘Niemand, heer,’ zei ze. ‘Ik veroordeel u ook niet,’ zei Jezus. ‘Ga naar huis, en zondig vanaf nu niet meer.’

MOHAMMED
Uit de hadieth van Aboe Dawoed, nummer 4428:

“Boeraida zei: “Een vrouw van Ghamid kwam naar de Profeet en zei: “Ik heb overspel gepleegd”. Hij zei: “Ga terug”. Ze keerde terug en op de volgende dag kwam zij weer bij hem, en zei: “Waarschijnlijk wilt u mij terugsturen zoals u deed met Maiz b. Malik. Ik zweer bij Allah, ik ben zwanger.” Hij zei tot haar: “Ga terug”. Ze keerde toen terug en kwam de volgende dag tot hem. Hij zei tot haar: “Ga terug totdat je je kind gebaard hebt.” Ze keerde toen terug. Toen zij het kind gebaard had bracht ze het kind tot hem, en zei: “Hier is hij! Ik heb het kind gebaard.” Hij zei: “Ga terug, en zoog hem totdat u hem gespeend heeft.” Toen zij hem gespeend had, bracht zij hem naar hem met iets in zijn hand dat hij aan het eten was. De jongen werd aan één van de moslims gegeven en hij (de profeet) beval ten aanzien van haar. Dus werd een kuil voor haar gegraven, en hij gaf orders over haar en zij werd ter dood gestenigd. Chalid was één van degenen die stenen naar haar wierp. Hij gooide een steen naar haar. Toen een bloeddruppel op zijn wang viel, misbruikte hij haar. De profeet zei tot hem: “Beheers u, Chalid. Bij Hem in Wiens hand mijn ziel is, zij heeft zozeer berouw getoond dat als iemand per ongeluk een extra belasting doet en zich in overeenkomstige mate daarvan moest bekeren, hij vergeven zal worden”. Toen gaf hij orders over haar, bad over haar en ze werd begraven.””

COMMENTAAR

Hier zien we een sterk contrast tussen de twee mannen. Toen Jezus de overspelige vrouw behandelde, veroordeelde hij haar niet. Hij gebood haar om heen te gaan en niet meer te zondigen. Hij gaf haar een kans tot verlossing – het uiterste voorbeeld van genade.
Hoeveel mensen zijn de verkeerde weg op gegaan, maar waren jaren later in staat om hun levens om te keren? Niet alleen dit, maar zijn in staat geweest om ook anderen te helpen hun levens om te keren? Jezus bood de vrouw deze kans aan. Onder de wet konden de joden de vrouw ter dood stenigen, maar Christus’ liefde en compassie waren veel groter.
Mohammeds benadering was erg verschillend. Als eerste probeerde hij de overspelige vrouwen weg te zenden. Zij biechtte haar zonden aan hem op, maar hij weigerde naar haar te luisteren en de zaak te behandelen. In plaats daarvan vertelde hij haar terug naar huis te gaan. Dit gebeurde drie keer. Drie keer ontliep Mohammed het oplossen van deze situatie. Tenslotte, na de vrouw voortdurende bekentenis, werd Mohammed gedwongen haar te confronteren met haar zonde. Hij stond haar toe om het kind te baren, te zuigen en te spenen, dat 1 tot 3 jaar kon duren. Toen keerde zij terug en Mohammed liet haar doden.
Deze vrouw biechtte niet alleen op, maar zij toonde berouw. Zij was een goede moeder voor haar kind en zij was een verantwoordelijk lid van haar gemeenschap. Kon Mohammed haar vergeven zoals hij ook gedaan met andere zondaren? Mohammed nam veel anderen de zonden die zij begaan hadden niet kwalijk. Zelfs mensen die hun familieleden hadden gedood werden vergeven als zij getuigden dat hij een profeet van God was en dat er alleen één God was. Echter Mohammed was niet instaat om met compassie met de vrouw om te gaan. Hij kon niet langer kijken dan zijn neus lang was. Hij kon niet zien dat zij haar leven had omgekeerd, goed haar kind had opgevoed, en het goede aan het doen was. Mohammeds kortzichtigheid veroorzaakte haar dood.
Mohammed handelde zelfs niet volgens joodse wet. In de wet van Mozes moest de overspeler ter dood worden gestenigd. Mohammed deed dit niet, hij gaf de vrouw enkele jaren te leven. Zelfs als je rekening houdt met het respijt dat hij haar gaf om het kind te baren, wachtte Mohammed totdat de vrouw het kind gespeend had. Natuurlijk waren er andere vrouwen die het kind zouden kunnen opvoeden. Mohammed maakte het zichzelf gemakkelijk; hij maakte zijn eigen regels toen hij voortging.

Jezus en Mohammed | een vergelijking

2011-03-29T12:56:00.000-07:00

Op de volgende website staat o.a. het volgende:

ENKELE VAN HUN LAATSTE WOORDEN

JEZUS: ‘Vader, vergeef hun, want ze weten niet wat ze doen.’ Lucas 23:34. (Dit zei hij toen hij aan het kruis stierf op Golgota nadat hij verraden en op geen legitieme grond ter dood veroordeeld was).

MOHAMMED: “Moge Allah de joden en christenen vervloeken want zij bouwden plaatsen van aanbidding nabij de graven van de profeten.” (Mohammed werd jaren eerder vergiftigd en dit vergif had langzamerhand zijn gevolg. Hij zei dit toen hij stierf in de armen van zijn vrouw Aïsja). Boechari, deel 1, nummer 427.

COMMENTAAR

Na beide mannen hun levens te hebben bestudeerd, vind ik dat de bovengenoemde vergelijking enkele van de grootste karakterverschillen weergeeft. Het zijn hun woorden bij het sterven, woorden die het einde van hun levens zullen markeren. Christus vraagt God om zijn vijanden te vergeven, terwijl Mohammed een bittere vervloeking uitspreekt tegen degenen die zijn overtuiging van profeetschap verwierpen. Zou het niet gepaster voor Mohammed zijn om Allah te vragen de christenen en de joden op het rechte pad te leiden toen hij aan het sterven was?

Jezus en / of Mohammed?

2011-03-29T12:35:00.000-07:00

Er wordt heel wat gezegd over de islam, we kennen intussen veel van de oneliners van Geert Wilders. Er is ook veel geweld van moslims tegen christenen, dat kom je continue tegen in de berichten op internet. Wat is er aan de hand?
Wat staat er in de Bijbel,
in het Evangelie, en wat in de Koran en andere islamitische bronnen: Jezus en Mohammed een vergelijking?!
Kijk eens op de onderstaande website, gebaseerd op het boek: Jezus en/of Mohammed - Auteur: Mark A. Gabriel - 344 bladzijde. Prijs: € 19,50 bij uitgeverij Medema.
www.answering-islam.org/Dutch/silas/jezusofmohammedeenvergelijking.htm

Rapport: christenvervolging verergert

2011-03-24T13:00:00.000-07:00

Kerknieuws.nl: Rapport: christenvervolging verergert

Opvallende uitspraken JPII tijdens reizen Archief 2011 [Actualiteit | Katholiek Nederland]

2011-03-24T06:55:00.000-07:00

Opvallende uitspraken JPII tijdens reizen Archief 2011 [Actualiteit | Katholiek Nederland]

laatjeonderdompelen.be

2011-03-24T06:32:00.000-07:00

laatjeonderdompelen.be
Mooie website van het bisdom Antwerpen m.b.t. de 40-Dagen-Tijd.

Bisdom Haarlem-Amsterdam - Nieuws

2011-03-21T14:17:00.000-07:00

Bisdom Haarlem-Amsterdam - Nieuws
Proficiat, monseigneur!

Zondag 6 maart Interkerkelijke Zangavond in Dionysiuskerk

2011-03-21T14:13:00.000-07:00

Zondag 6 maart Interkerkelijke Zangavond in Dionysiuskerk

Schatplichtig

2011-03-01T13:26:00.000-08:00

Schatplichtig, dat is het woord waar ik aan moet denken.
Als ik terug ga in mijn herinnering en me afvraag wie hebben in mijn leven een belangrijke rol gespeeld als het gaat om mijn geloof en de groei ervan, dan kom ik uit bij mijn schoolvriend van de middelbare school. Samen hebben we heel wat keren gefietst naar het Jan Arentsz College in Alkmaar.

Hij nam mij mee naar de club van de Hervormde kerk in Broek op Langedijk en mee naar een kamp van de HGJB - Hervormd Gereformeerde Jeugd Bond - in Losser. Als ik nu terug kijk dan is duidelijk dat dit voor mij een belangrijke rol heeft gepeeld en daar ben ik dankbaar voor: schatplichtig.

De laatste tijd heb ik veel geluisterd naar de muziek van Kees Kraayenoord, prachtig. Het doet me herinneren aan die tijd van het HGJB kamp. Zo zie ik maar weer, God gebruikt mensen om anderen een stap verder te brengen op de Weg met Hem en naar Hem - gelukkig, wij zijn instrumenten in Zijn hand.

Angst

2011-02-28T12:01:00.000-08:00

Na vele internationale prijzen won Das Leben der Anderen in de categorie Beste Buitenlandse Film zelfs de Oscar. Het is een droomstart voor de 33-jarige, debuterende regisseur Florian Henckel von Donnersmarck, die met Das Leben der Anderen zijn zelfgeschreven verhaal verfilmt over de Stasi, de binnenlandse veiligheidsdienst van de voormalige DDR.

Een mooie film. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik de film zag. Het gaat over angst, angst voor wat een ander van je zal denken, angst voor de gevolgen van bepaalde daden.

Angst is een slechte raadgever zeggen we.

Ook in de Kerk is angst een bekende raadgever.
Veel bisschoppen, priesters, diakens en pastoraal werkers hebben er last van, ik ook van tijd tot tijd. Bang zijn we om ons gezicht te verliezen, bang zijn we om mensen tegen de borst te stuiten, bang voor wat mensen van ons zullen vinden, bang om onze positie te verliezen.

We hebben dappere mensen nodig, mensen die met liefde voor de waarheid durven te staan. Want versta mij goed, het helpt ons niet als we lomp worden omwille van de waarheid. Dapper zijn met liefde - dat lukt ons niet zonder de bijzondere hulp en bijstand van de Heilige Geest.

Laten we bidden - doe je mee? - om deze genade voor onze bisschoppen, priesters, diakens, pastoraal werkers en catechisten: met liefde staan voor de waarheid.

Het leven op dinsdagochtend

2011-02-15T04:09:00.000-08:00

Het leven op dinsdagochtend.

Op de dinsdagen is het in onze pastorie / parochiecentrum een drukte "van belang", een komen en gaan van vrijwilligers die allemaal gezellig een bak koffie meedrinken. De ene vraag na de andere komt, een ochtend waarop veel geregeld wordt.

Jezus zegt vandaag in het Evangelie van de Mis: pas op voor het zuurdeeg! Het zuurdeeg dat alles zuur maakt. Pas op dus voor zuurpruimen die de onderlinge band kapot maken met hun gemopper. Laten we allemaal ervoor oppassen - het is zo 'menselijk' - dat we niet met elkaar gaan meemopperen: laten we de eenheid proberen op te bouwen!

Zo, broodje op, nu bidden voor Kerk en wereld. Aan jullie allemaal die dit lezen, het is geen wereldnieuws - maar toch, wens ik alle goeds, maar vooral dat we groeien in onze relatie met God, zodat er vrede is in onze ziel, want dan worden we zielsgelukkig wat er verder ook mag gebeuren.

Met CaFE in de krant

2011-02-09T06:39:00.000-08:00

Op maandag 17 januari stond ik met CaFE in de krant (Noordhollands Dagblad). De jonge journalist Sara Min belde op of de komende CaFE-cursus in onze parochie niet iets was voor de rubriek "Spirit"; en zo is het gekomen.

Sara Min heeft een leuk artikel geschreven, daar ben ik erg blij mee.

Het is natuurlijk niet zo, dat we graag mensen in de kroeg willen hebben ... het gaat er bij CaFE om dat mensen met allerlei achtergronden qua leven en geloven met elkaar in een gezellige en ontspannen sfeer kunnen leren en uitwisselen over belangrijke onderwerpen m.b.t. het katholieke geloof.

Klik op bovenstaande afbeelding van het artikel om het te vergroten en zo de tekst te kunnen lezen.

Het Wonder van de Eucharistie

2011-01-17T03:50:00.001-08:00

In 2003 vond in het Italiaanse Ostina in Firenze een "eucharistisch wonder" plaats, een Hostie die 'doorbloed' raakt. Verschillende wetenschappers hebben de Hostie onderzocht, de uitkomst is ontroerend en verbluffend tegelijk terwijl het enorme understatements blijven: het bloed in de Hostie behoort tot bloedgroep AB Rh+, dit is een van de kleine bloedgroepen, het is bloed van een man en nu komt het: het is hetzelfde type bloed als dat van zowel het eucharistisch wonder in Lanciano (Italië) in 750 na Christus en hetzelfde als dat van het bloed dat is gevonden op de lijkwade van Turijn.

Hieronder een filmpje over het wonder in Ostina in 2003 met aan het einde 2 foto's van het eucharistisch wonder van Lanciano, het is een filmpje met een aantal fragmenten uit een langer filmpje dat op youtube te vinden is.

Voor meer informatie over Ostina en eucharistische wonderen in het algemeen (er zijn 103 eucharistische wonderen gebeurd in 2000 jaar geschiedenis van de Kerk die ook zijn erkend door de Kerk na onderzoek, wellicht zijn er dus nog veel meer wonderen m.b.t. de Eucharistie gebeurd):

- over Ostina in 2003: website
- over o.a. eucharistische wonderen: website

Het Dionysius CaFE gaat weer open | CaFE 2: woe. 26 jan.

2011-01-17T01:58:00.000-08:00

Als nieuw catechese-aanbod voor iedereen die zijn of haar geloof wil verdiepen, start op woensdag 26 januari 2011 CaFE 2 in onze parochie. De CaFE avonden zijn altijd op woensdagen en beginnen om 19.30 uur en eindigen om 21.45 uur (de exacte data ziet u hieronder). U / jij bent van harte welkom!

CaFE 2 is een geloofscursus die gebaseerd is op het idee van kerk en kroeg.
De opzet is eenvoudig: koffie, een dvd met eigentijdse inleidingen en napraten met een drankje in de hand. Het idee komt uit Engeland en is door het Katholiek Alpha Centrum geschikt gemaakt voor het Nederlandse taalgebied en op dvd uitgebracht. CaFE staat voor Catholic Faith Exploration, het Katholieke Geloof Verkennen. CaFE 2 heeft als titel De Katholieke Kerk verkennen. De CaFE-serie bestaat al uit veel meer delen, CaFE 2 De Katholieke Kerk verkennen is het tweede deel uit de serie die in het Nederlands taalgebied is uitgebracht. In CaFE 2 geeft Marcellino D’Ambrosio, gehuwd en vader van vijf kinderen en theoloog, uitleg over belangrijke aspecten van het katholieke geloof. Geen droge opsomming van catechismuswaarheden, maar begrijpelijk en met veel praktische tips. We bekijken de dvd met met zijn inleidingen die in het Nederlands zijn ondertiteld.

De volgende onderwerpen komen aan bod:
26 januari – Hebben we de Kerk nodig?
2 februari – Het Doopsel
9 februari – Het Vormsel
16 februari – Persoonlijk gebed
23 februari – Wat is de Mis?
2 maart – Hoe kunnen we de Mis meer beleven?
16 maart – Het hart zuiver houden
23 maart – Maria en de heiligen

De bijeenkomsten zien er als volgt uit:
- Inloop
- Inleiding bekijken (ong. 30 minuten)
- Een drankje (Café!)
- Gespreksgroep (ong. 45-60 minuten)
- Een tekstblad om thuis door te lezen

Voor wie?
- Parochianen als opfriscursus
- Mensen op weg naar of na opname in de RK-Kerk (volwassen dopelingen of vormelingen)
- Belangstellenden die het geloof willen verkennen
- Vervolg op de Alpha-cursus

Op [ www.faithcafe.org ] en [ www.rk-alphacentrum.nl ] kunt u meer informatie (o.a. video's) vinden over CaFE.

Wilt u nog meer informatie of wilt u zich aanmelden, mail dan naar diaken Frank Kamp. Tel. 072-5711292 of f.kamp@dionysiusparochie.nl

Wereld Jongeren Dagen in Madrid 2011

2011-01-12T01:44:00.000-08:00

Nu op de parochiesite: de Wereld Jongeren Dagen in Madrid volgend jaar zomer.
In de videobalk aan de rechterkant 4 video's die een beeld geven van de WJD. En iets lager aan de rechterkant een afbeelding zoals hierboven, klik erop en je komt op de website van het Jongerenpastoraat van het bisdom van Haarlem-Amsterdam en dan op de speciale WJD site van ons bisdom, daar vind je alle info en links m.b.t. de WJD in Madrid.

Vanuit onze parochie zijn er ook een aantal jongeren die mee willen gaan met de reis van de Nederlandse bisdommen naar Madrid. Wil je hierover meer weten, neem dan conact op met pastoor Frank Domen (email) of met diaken Frank Kamp (email).

Advent en Kerst | Hem ontvangen

2010-11-28T07:57:00.000-08:00

Ga je mee naar Tienerfestival High Time?

2010-11-24T06:19:00.000-08:00

HT is een festival van een kleine vier dagen tussen Kerstmis en Oud en Nieuw. Zo’n tien jaar geleden deed ik aan HT mee als begeleider, ik denk dat ik dit een keer of vier gedaan heb en iedere keer weer kwam ik super enthousiast terug naar huis. Het is een festival dat vanuit de kerk door volwassenen en jongeren voor tieners van 12-18 jaar wordt georganiseerd. Het zijn dagen met veel muziek, veel sport en spel, met meer leren over God en ons leven, dagen met humor en theater en creativiteit.

Uit onze parochie zijn in de afgelopen jaren 6 tieners naar HT geweest en als ze terugkwamen hadden ze van hetzelfde virus last als ik destijds had: wow wat was dat gaaf! Voor tieners is het een geweldige ervaring om met leeftijdsgenoten te ervaren hoe mooi het is om te geloven en om te ervaren dat ons geloof niet saai en ouderwets hoeft te zijn.

Omdat ik zelf – stiekem – toch wel weer heel graag met HT wil meedoen en omdat ik hoop dat er dit jaar weer een groep tieners uit Heerhugowaard naar HT zal gaan, ga ik dit jaar ook mee naar HT. Niels Buiter, ook een begeleider van onze tienergroep, gaat ook mee. Ik hoop dat het zo ook makkelijker wordt voor ouders om hun kind(eren) mee te laten gaan. Als je er meer over wil weten of vragen hebt, dan kun je altijd bij mij terecht: email diaken Frank

Op de website van HT staat de nodige informatie: website High Time Na de sluiting van de aanmelding (15 december) krijgen jullie een brief met meer informatie, over de precieze tijden van begin en einde, over wat je mee moet nemen, etc.

Ik denk dat er zeker drie tieners uit Heerhugowaard meegaan, maar ik hoop eigenlijk op een groep van 8-10 tieners. We kunnen dan ook afspreken wie van de ouders heen en terug rijden, en meer van dat soort dingen. Mochten de kosten een probleem zijn, dan moeten jullie het zeker laten weten, want dan proberen we iets te regelen. Laat je het me weten als je mee wilt gaan?

1 Jaar diaken

2010-11-24T06:05:00.000-08:00

1 Jaar diaken! Waar blijft de tijd ... en ook 37 geworden, ik word oud ... Nu is het voordeel: met een meerderheid aan ouderen in de Kerk blijf je eeuwig jong.

Ik zou wat vaker hier op mijn blog mijn ervaringen en gedachten willen delen, maar mijn drukke bestaan van dit moment laat dit nog niet zo toe.

Afgelopen zaterdag 20 november, mijn verjaardag, heeft ons bisdom er vier diakens bij gekregen, drie permanente diakens en een diaken die op de zaterdag na Pinksteren in 2011 priester zal worden gewijd.
Voor meer info en foto's website van het bisdom

Jongerenbijeenkomsten 2010-2011 in de Dionysiusparochie:

2010-09-06T11:55:00.000-07:00

Youth Alpha 12-15 jaar
Waarom leef ik?
Is er een God?
Wat heb ik aan het geloof?

Youth Alpha:
vragen stellen over het leven en het geloof

Youth Alpha:
relaxed eten, kletsen, gewoon gezellig!
helder elke vraag krijgt een duidelijk antwoord!
vrijblijvend ontdek alles, je moet niks!

1^e avond: vrijdag 17 september 18.00-±21.00 uur info en aanmelden bij diaken Frank Kamp: email

maaltijd, praatje, pauze
praten in kleine groepjes, gezellig nazitten
samen optrekken, samen nieuwe dingen ontdekken:
veel leuker dan thuis alleen achter de computer zitten
voor het geld hoef je het niet te laten:
het is gratis!
je mag ook een vriend(in) uitnodigen

Eelke avond is er een vraag die centraal staat, er komt dan iemand om daarover te vertellen, zodat we daarna daarover met elkaar verder kunnen praten. Wil je weten wie wanneer het praatje komt houden, klik dan hier

Wandelbedevaart naar Heiloo | zaterdag 11 september

2010-09-06T11:52:00.001-07:00

Samen ... biddend ... onderweg

zaterdag 11 september

wandelbedevaart naar Heiloo

Mee? Stuur een email aan diaken Frank Kamp

Samen: samen een bede ... vaart, biddend onderweg zijn, naar OLV ter Nood in Heiloo. Iedereen is welkom om mee te gaan.

Biddend: We beginnen om 7.00 uur in de Dionysiuskerk met een korte gebedsdienst en gaan dan, biddend en pratend, op weg naar Heiloo, waar we om 12.00 uur deelnemen aan de eucharistieviering.

Onderweg: Na de gebedsdienst lopen we richting Oudorp, waar we bij de Laurentiuskerk aldaar een koffiepauze houden. Dan wandelen we verder naar Heiloo. Het is in totaal ± 3½ uur wandelen.

En weer terug: Idee: iedereen vraagt iemand, die niet mee wandelt, om wél naar de eucharistieviering (12.00 uur) te komen, zodat alle wandelaars per auto terug kunnen gaan.

De inwendige mens: Voor onderweg zelf eten & drinken meenemen. In Oudorp wordt voor koffie gezorgd. In Heiloo zijn, na de heilige Mis in het ‘Oesdom’ voor een kleine prijs soep, broodjes, e.d. verkrijgbaar.

Mee? Stuur een email aan diaken Frank Kamp

Kom naar de Alpha Cursus in de Dionysiusparochie!

2010-09-06T11:49:00.001-07:00

In deze korte film beelden van de Alpha Cursus in een katholieke parochie in Den Bosch.

Start van de Alpha Cursus in onze parochie in Heerhugowaard: woensdag 29 september, dan iedere woensdagavond t/m 8 december van 18.30 uur tot 21.30 uur en de zaterdag 31 oktober overdag. In het parochiecentrum van de Dionysiusparochie (naast de kerk), Middenweg 248.

Geef je nu op door een email te sturen aan diaken Frank Kamp f.kamp@dionysiusparochie.nl

Op [ www.alpha-cursus.nl ] en [ www.rk-alphacentrum.nl ] kunt u meer informatie vinden over Alpha.

Het is niet zo eenvoudig

2010-07-22T06:49:00.000-07:00

Ik schrijf wat. Ik lees het later nog eens en laat het iemand lezen. Ik kom tot de conclusie: het is te scherp, veel te scherp. Het is soms niet eenvoudig om met frustraties om te gaan. Zeker nu er in de media weer van alles over de Kerk wordt geschreven dat pijn doet in je hart, in je ziel.

Maar, zou je kunnen zeggen, Jezus was soms in zijn woorden ook heel scherp, "adderengebroed" klinkt het dan b.v. uit zijn mond (Mt. 3,7; 12,34; 23,33; Lc. 3,7). En toch. Sprak Jezus vanuit frustratie? Of is dat iets waar "wij" last van hebben? Jezus kwam om te redden en niet om te veroordelen. Wij hebben moeite als mensen om onze gevoelens te beheersen en kunnen daarom soms beter even wachten, voordat wij gaan schrijven of spreken.

Wat is belangrijk, wat moet ik wel en niet doen, wat moet ik als diaken doen om de mensen bij Christus te brengen en Christus bij de mensen? Hoe kun je het geheim van het Rijk der hemelen kennen, waar het Evangelie van vandaag over spreekt, en de mensen bekend maken met dit geheim?

Wij kunnen veel, wij kunnen van alles doen, maar als het gaat om uitmuntende dingen dan hebben we goddelijke liefde nodig, hebben we de Heilige Geest nodig om door ons te werken - Christus in mij!

Door Hem en met Hem en in Hem, dan kom je verder dan je als mens "als mens" kunt komen.

De oranje bril

2010-07-21T12:10:00.000-07:00

Het moddergooien is begonnen, de geijkte dingen komen langs.

Wat moet je doen? Ook je frustraties in de krant ten toon spreiden? Oog om oog tand om tand?

Let op: wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in, bijbelse wijsheid, goddelijke wijsheid.

Let op: wie wind zaait zal storm oogsten!

Wij willen zaaien als de zaaier uit het Evangelie van de liturgie van de Eucharistie van vandaag, wij hopen dat veel in goede aarde valt en vervolgens veel goede vruchten voortbrengen zal.

Jonge kerk-betrokken mensen hebben helemaal niets met het negatieve gekrakeel, maar zijn juist op zoek naar het blije en radicale van het goede nieuws. Zij bekijken de wereld soms door een oranje bril, maar zijn op zoek naar wat echt is, naar dat wat vreugde geeft, ze zijn op zoek naar God, ook al hebben ze dat meestal zelf niet in de gaten.

Beloofd is beloofd

2010-07-21T10:14:00.000-07:00

Wanneer iemand diaken gaat worden gewijd of wanneer iemand tot pastoor wordt benoemd, moet deze man een aantal beloftes afleggen. Voor de diakenwijding gebeurt dit "bij het afleggen van de geloofsbelijdenis en de eed van trouw". In ieder geval legt elke aanstaande wijdeling deze beloftes uit vrije wil af en in principe is het afleggen van deze beloftes ook voorzien bij de installatie van een nieuwe pastoor.

Bij de installatie van een pastoor gaat het om de volgende teksten:

Met zijn rechterhand op het Evangelieboek, zegt hij:

Ik, …, beloof onder ede, dat ik overeenkomstig de kerkelijke voorschriften en in onderwerping aan de paus van Rome en aan de bisschop van Haarlem de plichten van mijn herderlijk ambt getrouw en stipt zal vervullen; dat ik naar best vermogen zal zorgdragen voor het zielenheil van mijn parochianen; dat ik bij de viering van de Eredienst en bij de bediening van de heilige Sacramenten de daarvoor gegeven voorschriften nauwgezet zal nakomen; en dat ik het kerkgebouw naar best vermogen zal onderhouden en het overige bezit van de parochie getrouw zal beheren. Zo waarlijk helpe mij God en deze heilige Evangeliën Gods.

B.v. de deken zegt dan:

Overeenkomstig de benoemingsbrief van de bisschop en in zijn naam bevestig ik u als pastoor en draag u de herderlijke bediening op van de parochie van de … te ...

Moge de heilige Geest u bijstaan, u meer en meer vertrouwd maken met de boodschap van het Evangelie en uw hart blijvend openen voor de gelovigen die aan u worden toevertrouwd.

Na het uitspreken van de Geloofsbelijdenis voegt de pastoor hieraan nog toe:

Vast geloof ik ook alles wat in het geschreven of overgeleverde Woord Gods vervat ligt en door de Kerk, hetzij door een plechtige uitspraak, hetzij door het gewone en universele leergezag als goddelijke openbaring te geloven wordt voorgehouden.
Vast aanvaard ik ook—en behoud ik alles en elk onderdeel afzonderlijk—wat omtrent de geloofs- en zedenleer door de Kerk als definitieve leer wordt voorgehouden.
Bovendien stem ik met religieuze onderwerping van wil en verstand in met de leer, die, hetzij door de paus van

Rome, hetzij door het college van bisschoppen wordt verkondigd, telkens wanneer zij hun authentieke leergezag uitoefenen, ook al beogen zij deze leer niet met een beslissende acte te proclameren.

Brief van onze bisschop i.v.m. pastoor Paul Vlaar

2010-07-19T13:15:00.000-07:00

De kerk is in een dubbele crisis. Dat schrijft de bisschop van Haarlem-Amsterdam, mgr. dr. J. Punt, in een brief aan de gelovigen van zijn bisdom, naar aanleiding van de recente gebeurtenissen in de parochie Obdam en de tijdelijke schorsing van pastoor Paul Vlaar. Het gaat om een morele en een geloofscrisis.

De brief wordt gezonden naar alle parochies om daar onder de gelovigen verspreid te worden of voorgelezen. Hieronder de tekst.

Aan de gelovigen van het bisdom Haarlem-Amsterdam

Broeders en zusters,

De kwestie Obdam heeft de afgelopen week veel beroering veroorzaakt. Tot mijn verbazing is er een hele mediahype uit voortgekomen. U heeft er recht op om van mij hierover een persoonlijk woord te horen. De parochie had het internationaal persagentschap ‘Associated Press’ toestemming gegeven om opnames te maken van de zgn. ‘Oranjemis’ op zondag 11 juli j.l. in de parochiekerk van Obdam. De beelden hiervan hebben zowel in binnen- als buitenland grote ophef veroorzaakt. Mijn disciplinaire reactie heeft felle protesten, maar ook adhesie opgeroepen. Door alle emotie begrijpen velen niet goed meer wat er precies aan de hand is, vandaar deze brief.

De tijdelijke schorsing die ik pastoor Vlaar heb opgelegd (hij is niet uit zijn ambt gezet, zoals hier en daar beweerd wordt), heeft uiteraard tot solidariteitsacties van de parochianen geleid. Ik heb daar alle begrip voor. Mensen nemen het spontaan op voor hun pastoor, die zij kennen als een ijverig priester met hart voor de mensen. Zo ken ik hem ook. In het schorsingbericht heb ik dan ook geschreven dat de waardering voor zijn pastorale ijver en inzet niet ter discussie staat.

Maar daar gaat het hier ook niet om. Hier is de heiligheid van de eucharistie in het geding.

Al eerder heb ik de pastoor gewaarschuwd de viering van de eucharistie niet te vermengen met profane zaken en hij heeft beloofd zich daaraan te zullen houden.

Natuurlijk kan ik mij voorstellen dat een parochie het ‘Oranjegevoel’ gebruikt om ook in de eigen gemeenschap saamhorigheid te beleven. Een evenement op het kerkplein of in de parochiezaal is geen probleem. Een oranje vlag in de kerk ook niet. Het inspelen op de actualiteit in preek of voorbede evenmin. Ook zelf heb ik meerdere keren evenementen (een wielerwedstrijd, autoraces, zeiltocht) gebruikt als platform om de Blijde Boodschap uit te dragen. Maar een eucharistieviering ondergeschikt maken aan voetbal gaat te ver en is een profanisatie van wat de kerk heilig is. Want het gaat niet alleen om een oranje kazuifel.

In Obdam stond er ook een goal op het altaar. De mis begon met een fluitsignaal en een aftrap, de schuldbelijdenis ging over een scheidsrechter en het evangelie was vervangen door een ode op het oranjegevoel. Een aantal centrale teksten waren herschreven in voetbaltermen en bij het communie-uitreiken werden profane liederen zongen. Dan wordt God in plaats van hoofdzaak, bijzaak en dat kan niet de bedoeling zijn. De pastoor ziet zelf ook in dat hij zich wellicht teveel heeft laten leiden door menselijk opzicht. Eerlijk gezegd heeft het mij zeer verbaasd en teleurgesteld dat de gelovigen niet spontaan aanvoelen dat zoiets te ver gaat.

Ik denk dat we hier te maken hebben met een breder fenomeen, dat Obdam overstijgt.

Het klinkt misschien hard, maar het tekent voor mij hoezeer het besef van Gods aanwezigheid in de eredienst, de eerbied dus voor het heilige, in onze Nederlandse katholieke kerk is verzwakt. We lijken niet veel verder meer te komen dan gevoelens van ‘gezellig en leuk’. Onze Kerk is in een dubbele crisis. Een morele crisis, waarvan het kindermisbruik in het verleden het zwaarste weegt, en waarvan we ons oprecht proberen te zuiveren. Hier zijn inmiddels al forse maatregelen in genomen.

Maar er is ook sprake van een geloofscrisis, die het zicht op wezenlijke geloofswaarheden vertroebelt. De werkelijke Aanwezigheid van de verrezen Heer in heel zijn goddelijke Majesteit in de heilige Eucharistie en Communie is hier één van. Alle eredienst moet gericht zijn op de aanbidding van Hem en de vereniging met Hem, en door Hem ook met elkaar. Daaruit putten wij kracht en leven.

Ik denk dat wij hierbij een voorbeeld kunnen nemen aan anderen. In alle orthodoxe en oriëntaalse christelijke kerken is de eerbied voor dit verheven mysterie absoluut onaantastbaar en elke profanisatie uitgesloten. Maar ook bij alle niet-christelijke religies zien we hetzelfde. In Jodendom, Islam, Boeddhisme en andere oosterse religies zou iedere vermenging van eredienst met profane rituelen, teksten en muziek ondenkbaar zijn. Allen keren ze zich naar de plaats die voor hen heilig is of buigen zich ter aarde als ze zich tot God richten. En wij, die het meest diepgaande besef hebben van Gods aanwezigheid onder ons, een God die mens wordt, die ons zijn Lichaam en Bloed nalaat in brood en wijn, wij vergeten zo vaak Hem de eer te geven die Hem toekomt.

Als bisschop heb ik ook de verantwoordelijkheid erop toe te zien dat de eredienst gevierd wordt volgens de normen en teksten van de wereldkerk, en de taak maatregelen te nemen waar dit niet gebeurt. Dat kan men als achterhaald ervaren, maar dat zijn wel de ‘spelregels’ die wij als wereldkerk hanteren en waarbinnen voldoende ruimte is om kerk en maatschappij met elkaar in verbinding te brengen. Het is mijn hoop dat de kwestie Obdam ons een stuk herbezinning brengt. De eer aan God in den Hoge en de vrede onder de mensen op aarde horen bij elkaar, evenals de liefde tot God en de naaste. Moge het ons gegeven zijn hierin samen verder te groeien.

+ Jozef M. Punt

Bisschop van Haarlem - Amsterdam

Martijn Kamp geboren!

2010-03-31T12:50:00.000-07:00

(Foto: Martijn Kamp)

Theresia en ik waren al een ruime week in afwachting van de geboorte van ons vierde kindje, woensdag twee weken geleden was de uitgerekende datum. Afgelopen vrijdag was het zover, om 5 minuten voor halfzeven werd Martijn geboren.

Hieronder de tekst van het geboortekaartje:

Dankbaar en blij zijn wij met

de geboorte van onze

zoon en broertje

Martinus Maximiliaan Maria

Martijn

26 maart 2010

3980 gram

Frank, Theresia, Michiel, Edith en Rosa Kamp

Peter: pastoor Frank Domen

Meter: Wiljan Domen

Kinderen en misbruik ...

2010-03-08T13:02:00.000-08:00

Met alle berichten over misbruik van kinderen in instellingen, parochies die geleid werden / worden door katholieken, broeders, zusters en paters, priesters en leken, kan ik niet anders dan me schamen.
Ik vind het verschrikkelijk dat er mensen lijden juist door toedoen van mensen verbonden aan de Kerk, het instrument van Gods genade in deze wereld. We moeten op de knieën en er als Kerk alles aan doen om de slachtoffers te helpen en te zorgen voor maatregelen om misbruik te voorkomen.

Ik schaam me persoonlijk vooral omdat ik natuurlijk ook vaak aan mezelf ervaar dat ik tekort schiet, dat ik ook regelmatig van mezelf moet zeggen dat ik geen goed voorbeeld ben, geen waardig instrument in de Kerk.
Ik voel ook pijn als vader van vier kinderen - we verwachten rond 17 maart de geboorte van onze baby - die vaak tegen zichzelf zegt "het is geen tijd om naïef te zijn": niet als het gaat om misbruik, niet als het gaat om veiligheid op straat, niet als het gaat om zoveel dingen.

De daders van zulk misbruik moeten gestraft worden en zouden - wat mij betreft - niet terug moeten komen in het pastoraat of in het publieke werk van de Kerk. Tegelijkertijd lijkt het mij volstrekt onvoldoende om alleen naar de daders te wijzen of naar diegenen - oversten en bisschoppen - die verantwoordelijk zijn en waren. Als we allen eerlijk zijn - mensen in het algemeen en gedoopten in het bijzonder - dan moeten we toegeven dat we allemaal onze fouten maken en dat we allemaal moeten meehelpen aan het voorkomen van misbruik.

Terug naar de bron | Homilie pastoor Luc Buyens

2010-03-08T12:28:00.000-08:00

Vanuit de recente geschiedenis van de Heilige Dionysiusparochie in Heerhugowaard waar ik als diaken werkzaam ben, heb ik geleerd dat wanneer emoties van mensen een belangrijke rol spelen, er een groot risico bestaat dat er bij het spreken over dat wat als onrecht wordt ervaren, snel meningen worden gegeven die niet (meer) gebaseerd zijn op echte kennis van de loop van de gebeurtenissen.

Ik ken pastoor Luc Buyens, we studeerden samen aan het Sint-Janscentrum in Den Bosch. Ik herinner mij Luc als een rustige, weloverwogen en gevoelige persoon. Hieronder volgt van hem de homilie van de eerste zondag van de veertidagentijd, de zondag na de aswoensdag waarover alle tumult ontstond.

Homilie door pastoor Luc Buyens in de Kerk van O.L.Vr. Tenhemelopneming te Reusel op zondag 21 februari 2010

Beste Reuselse parochianen, beste mensen van elders.

Na het feest van Carnaval van afgelopen weekend zijn we met Aswoensdag onze heilige veertigdagentijd, de jaarlijkse Christelijke vastentijd, ingegaan. Dit is voor ons een tijd van meer toeleg op het gebed, de beoefening van de boete en het solidair zijn met onze naaste. Een tijd waarin Jezus ons is voorgegaan tijdens zijn sterfelijk leven. Ik geloof dat wij als postmoderne mensen van de 21ste eeuw daar nog steeds van kunnen leren. Als de mens kiest voor zulk een tijd van uitzuivering komen, volgens de evangelist Lucas, daarbij drie zaken naar voren.

Punt 1: De bekoring om van stenen brood te maken… vanuit de geestenwereld is blijkbaar veel mogelijk. Maar Jezus repliceert: ‘Niet van brood alleen leeft de mens’ en ieder die Bijbelvast is weet dat daarna eigenlijk volgt: maar van het woord dat komt uit de mond van God. Subliem is het te weten dat Jezus de zijnen uiteindelijk zal voeden met het Brood van de hemel waardoor wij mensen groeien in het ‘levende steen’ zijn in het geestelijk bouwwerk dat Hij opricht en waarvan Hij de hoeksteen is die alles in zijn voegen houdt. Maar de duivel is blijkbaar niet voor één gat te vangen zoals de mensen het zeggen. Hij komt, met een tweede uitdaging, opnieuw uit de hoek: ‘Ik zal U macht, eigendom en aanzien schenken als Ge voor mij door de knieën gaat’ en Jezus repliceert Gods woord aanwendend: ‘Gij zult de Heer uw God aanbidden en Hem alleen dienen’: de God voor wie iedere knie zich hoort te buigen. Op welke wijze kunnen wij, beste mensen, Hem aanbidden en de eer geven hier op aarde? Het enige juiste antwoord is: daar waar Jezus zich toont in het heilige sacrament, bijzonder in de aanbidding. ‘God met ons’ in de gedaante van het geconsacreerde brood. Zo zal Hij met ons zijn tot het einde der dagen. En hoe kunnen wij Hem dienen? In de naaste; door hem of haar te dienen zoals wij zelf ook geholpen zouden willen worden. Jezus leeft in de eerste plaats in de armste, de kleinste, de verstotene en kwetsbare, de minste van allen. Als we Gods woord toepassen op wat bekoring heet moet de tegenstander of verleider vanaf het begin inpakken en alzo volgt ook de 3de uitdaging: Werp U omlaag want Gij zult gedragen worden ofwel de uitdaging om grenzen te overschrijden; het lot uit te dagen of te tarten zoals zoveel in onze dagen gebeurt. Wat zegt Jezus dan: ‘Gij zult de Heer uw God niet op de proef stellen’.

Schepsel: ken uw plaats. Weet wat je doet als je de Heer uw God wilt tarten. Wee die mens… Het is dan dat Satan inpakt tot de vastgestelde tijd en dan zijn revanche neemt, wat hem zuur zal opbreken, want door Jezus dood is er voor de sterfelijke mensen van goede wil eeuwig leven en herstel van alle dingen mogelijk. Het is dit waar de Kerk van God voor staat en gaat. Wie gelooft en gedoopt is zal gered worden van de dood die eeuwig duren zal. Vanaf nu kan de mens zijn leven beschouwen vanuit het eeuwigheidsbegrip en dit zijn normen en waarden laten bepalen. Jezus heeft dit geloof aan de Kerk toevertrouwd en, door het woord te verkondigen en de sacramenten toegankelijk te maken voor de mensen, heiligt de Kerk de wereld.

Naar aanleiding van de deining die ontstond doordat pastorale zaken naar de pers werden gelekt wil ik het volgende zeggen. Als wij als katholieken samenkomen om eucharistie te vieren doen wij dit om ons naar aanleiding van Gods woord te bezinnen en eventueel het sacrament van de eucharistie, de communie of heilige hostie genaamd, te ontvangen. ‘Waarlijk mijn Lichaam en Bloed’ zoals Jezus ons leert. Dit ‘Brood van de hemel’ zoals we dit ook noemen valt onder 1 van de 7 sacramenten die de Kerk telt. In 2008 hebben de Nederlandse bisschoppen een brief uitgegeven met de vraag aan de bedienaren van de eucharistie om de aanwezigen o.a. bewust te maken van de betekenis van het communiceren in onze Kerk. Vier modellen werden gegeven om te komen tot een goede formulering naar de gelovigen toe. Alle vier de aangereikte modellen wijzen erop dat men onder bepaalde omstandigheden niet de communie kan ontvangen en zij gelden voor iedereen met inachtneming van de aanvullingen die u in het kerkelijk wetboek en de catechismus vindt.

Beste mensen, waarom haal ik dit alles naar voren? Om u te vertellen dat er niets verkeerds is als iets geordend geleefd wordt. Zowel voor homo’s als hetero’s alsook voor alle andere, mogelijke soorten mensen zijn er grenzen. Er zijn regels die de Kerk moet toepassen zodat de mensen op een juiste en correcte manier tot God naderen of Hem ontvangen. De Kerk heeft de taak om de mensen te hoeden en behoeden. Zeker als zij uit onwetendheid dreigen fouten te maken waarschuwt de Kerk als een bezorgde moeder. Op het voetbalveld gaat de scheidsrechter ook in gesprek met een speler die problematisch gedrag vertoont. Het kan toch niet zo zijn dat, in de Kerk die eeuwig is, alle regels, die voortkomen uit Gods 10 geboden, zomaar aan de laars worden gelapt. Als ik mij in het carnavalsgedruis werp weet ik dat ik ook hun regels te heb eerbiedigen en zo is het ook als ik actief wil deelnemen aan het kerkelijk leven. Geloof uit zich in daden en ook hier is de Wet de maatstaf der dingen tot welzijn van allen. ‘Geen komma of haaltje zal uit die Wet komen te vervallen totdat alles is vervuld’ zegt de Heer van hemel en aarde.

Veel heb ik gezegd en zou ik nog kunnen zeggen maar ik weet, dat ik me maar voel als een onnutte knecht die enkel gewetensvol zijn werk heeft willen doen. Ik heb niemand met de vinger willen wijzen. Alles heeft zich in de persoonlijke sfeer afgespeeld. Ik wil niet discrimineren of iemand pijn doen. Ik weet dat er bij ouders en mensen die dit betreft dikwijls veel verdriet en pijn is maar ook ondanks de moeilijkheden ook de intentie om goed te doen en te zijn. De Kerk heeft de opdracht om mensen, die dit betreft, bijzonder nabij te zijn en hen te helpen om de offers, die zulk een geaardheid vraagt, als een kruis op te dragen in vereniging met de gekruisigde Jezus. Ik geloof dat het brengen van zulk een offer een grote zegen kan zijn voor Kerk en wereld die dit in onze dagen zozeer nodig heeft. Zij die dit willen opbrengen zijn zelfs uitgenodigd en worden aangemoedigd om veelvuldig de sacramenten en zegeningen van de Kerk te ontvangen om alzo, op een goede manier, gesterkt te volharden. Na iedere val of misstap kan en moet iedere gelovige zich eerst door een oprechte biecht met God verzoenen wil hij of zij toetreden tot de tafel des Heren. Dit geldt voor iedere zware zonde van welke aard dan ook.

Naar jullie, die hier in zo grote getale naar toe gekomen bent, wil ik zeggen dat ik als priester en persoon bereid ben om te lijden voor het teken dat ik stelde. Zoals ik respectvol naar jullie en ieder van jullie wil zijn zou ik dat ook graag terug ontvangen van jullie. Ik moet jullie, jammer genoeg, meedelen dat alles niet vanzelfsprekend in die richting wijst. Ik zelf verklaar niemand de oorlog maar bid de Heer van hemel en aarde dat zijn vrede spoedig weer mag neerdalen op Reusel. Onze mensen hier hebben geen boodschap aan wat zich hier nu manifesteert en steken zo niet in elkaar.

Naar de pers toe wil ik zeggen dat IK deze rel niet heb gewild. Deze parochie is me toevertrouwd door de bisschop van ’s-Hertogenbosch. Dit is het taakveld dat me is toebedeeld en niets meer. Ik denk dat ik door middel van deze verkondiging voldoende duidelijkheid heb gegeven en vraag u dat u zich verder wendt tot personen van het bisdom Den Bosch en specialisten in deze. Het is niet gangbaar in onze Kerk dat priesters autonoom handelen. In de gevallen die me worden aangerekend heb ik, pas na overleg met de bisschop en collega’s in het pastoraat, gehandeld.

Ik wil afsluiten door de grote apostel Paulus aan het woord te laten met zijn woorden die hij richt tot de christenen van Filippi 3,17-21 Broeders, volgt mij na en houdt hen voor ogen die zich gedragen naar het voorbeeld dat ik u gegeven heb. Want velen leiden een leven... ik heb u vaak op hen gewezen, maar nu kan ik er niet dan met tranen over spreken; de vijanden van Christus' kruis. Zij zijn op weg naar de ondergang, hun buik is hun god, in hun schande stellen zij hun eer, zij hebben hun zinnen gezet op het aardse. Maar ons vaderland is in de hemel, en uit de hemel verwachten wij onze verlosser, de Heer Jezus Christus. Hij zal ons armzalig lichaam herscheppen en het gelijkvormig maken aan zijn verheerlijkt lichaam, met dezelfde kracht die Hem in staat stelt het heelal aan zich te onderwerpen.

Ik wens allen een gezegende voorbereidingstijd naar Pasen toe.

Pastoor Luc Buyens

Commentaar Antoine Bodar pr.

2010-03-08T05:15:00.000-08:00

(Foto: Antoine Bodar pr.)

Het onderstaande commentaar van Antoine Bodar, priester van het bisdom Haarlem-Amsterdam, n.a.v. de gebeurtenissen rond het uitreiken van de Communie, kwam ik op internet tegen.
Gezien de levensloop van Antoine Bodar vind ik het persoonlijk altijd interessant om te horen wat hij ten aanzien van dit soort gebeurtenissen zegt.

Maandag 1 maart 2010 | Bron: ANP

In een eucharistieviering in de Sint-Jan in Den Bosch heeft een bonte stoet homoseksuelen en sympathisanten zondag gedemonstreerd omdat een praktiserende homoseksuele prins carnaval eerder geen hostie mocht ontvangen. Vijf vragen aan de homoseksuele priester Antoine Bodar.

Waarom mag een homoseksueel geen hostie ontvangen?

"Het gaat om een praktiserend homoseksueel. Met de neiging tot homoseksualiteit is niets mis. Het praktiseren, dat mag niet volgens de leer van de Rooms-Katholieke Kerk. Mensen zijn nooit uitgesloten om naar een eredienst te komen. Maar om het lichaam van Christus te ontvangen, moet je in staat van genade zijn. Dat betekent dat je niet ver van God verwijderd bent. Seksualiteit mag je volgens de leer van de kerk alleen bedrijven binnen het huwelijk tussen man en vrouw. Zo is de formele regel. Maar let wel, als ik met mijn echtgenote ruzie heb gemaakt en haar heb uitgemaakt voor alles wat Onze Lieve Heer verboden heeft, kan ik ook beter niet ter communie gaan. Dan ben ik ook niet in staat van genade. Het gaat om het zondebesef.''

Is het aan de priester of iemand een hostie krijgt of niet?

"Nee. De priester verwoordt de leer van de kerk. Kijk, je kunt ook grote borden bij de kerk neerzetten met uitleg over wanneer je wel of geen hostie mag ontvangen. Een priester kan niet aan iemands neus zien of diegene in staat van genade is. Maar hij kan wel uit naam van de kerk zeggen: meneer, u staat hier in een roze pak voor mijn neus met een grote roze driehoek in de hand, ik stel voor dat u niet ter communie gaat. U kunt wel een zegen krijgen. Nogmaals, ter communie gaan heeft te maken met een bepaald zondebesef. Voor veel mensen is dat abracadabra. Het is een mentaliteit geworden dat Onze Lieve Heer alles wel goed vindt. Het is een tandeloze welzijnswerker geworden.''

Wat vindt u van de oproep van PvdA-partijvoorzitter Lilianne Ploumen om te protesteren?

"Ploumen roept als politica op om de orde te verstoren. Dat mag natuurlijk niet. Daarbij, u kunt protesteren tot u anderhalve ons weegt, maar dit is de leer van de kerk. Er is godsdienstvrijheid, dus dat iemand een zaak aanspant tegen de zogenaamd discriminerende pastoor in Reusel, heeft geen gevolgen. Als je het niet eens bent met het standpunt van de kerk, zul je de kerk moeten verlaten.''

Praktiserende homoseksuelen krijgen die hostie dus niet?

"Ik vind deze rel typisch een uiting van de Nederlandse hufterigheid. In Nederland is een vergroving gaande. We kennen alleen nog rechten, onze plichten zijn we vergeten. In dit geval is het alsof homoseksuelen roepen: ik wil een hostie en ik wil hem nu. Ik ben niet de enige die zich begint te ergeren aan dat aanstellerige. De homoseksuele medemens is nu ongeveer de allerheiligste koe van Nederland.''

En nu?

"Ik denk dat de actievoerders de kerk nu met rust moeten laten. Ze hebben hun punt gemaakt. Laat nu de kerk de kerk. En wij zijn natuurlijk gaarne bereid om uit te leggen waarom de leer van de kerk is zoals die is.''

Humor | Die oude dames van tegenwoordig

2010-03-08T04:34:00.000-08:00

Parochiaan Giuliano Dalpra is mijn leverancier van grappige filmpjes. Dit filmpje is op het randje van de netheid. Tja, die oudere dames van tegenwoordig ...

Humor | Winter ergenis

2010-03-01T00:49:00.000-08:00

Where God weeps | vervolgde christenen

2010-02-22T12:10:00.000-08:00

De katholieke organisatie Kerk in Nood is een website gestart om aandacht te besteden aan vervolgde christenen. U vindt er informatie over de landen en de omstandigheden waarin christenen worden vervolgd. U vindt ook video en audio op deze site. Ik hoop dat u er een kijkje neemt, het is een belangrijk onderwerp.

Zie: [ www.wheregodweeps.org ] en http://kerkinnood.blogspot.com/
en http://www.kerkinnood.nl/

Twee nieuwe bisschoppen in Nederland

2010-02-22T12:00:00.000-08:00

Voor het aartsbisdom Utrecht zijn twee nieuwe (hulp)bisschoppen benoemd en intussen gewijd: mgr. Herman Woorts en mgr. Ted Hoogenboom. Laten wij bidden voor een zegenrijke arbeid in de Kerk voor hen.

Bijzonder bericht | Uit elkaar en het klooster in

2010-02-22T07:01:00.000-08:00

(Foto: Jolanda Klok en Joost van Wielink bij het klooster van de Blauwe Zusters in Heiloo)

Dit artikel stond in Trouw:

Wat doe je als religieus verlangen je relatie overschaduwt en je soms ’de geur van kloostergangen’ ruikt? Jolanda en Joost gaan uit elkaar en treden op 1 maart in een klooster in. „Onze relatie klopte, maar niet dat we er een hadden.”

Valentijnsdag 2008. Vormgeefster Jolanda Kok (25) heeft de trouwjurk al klaarliggen. Familieleden bereiden de toespraken voor haar en haar partner Joost van Wielink (35), een trainer gespecialiseerd in rouwverwerking, voor. Dan zeggen ze het tegen elkaar: we gaan uit elkaar en kiezen voor het religieuze leven in een klooster.

Deze week nemen Jolanda en Joost afscheid van hun burgerbestaan, van familie en vrienden. Eén keer willen ze hun verhaal vertellen, voordat ze op 1 maart intreden. Over dat wat bijna niemand snapt.

Jolanda Kok voelde zich ’hemels’ toen ze als kind in het kerstspel Maria mocht spelen. Op haar zestiende kwam ze in een katholieke kerk terecht – waarom weet ze niet meer – maar het protestantse meisje voelde dat ze tijdens de eucharistieviering ’thuiskwam’. Haar moeder moedigde haar aan om naar een hervormde kerk te gaan, maar daar voelde ze zich niet thuis. Ze liet zich in de rk kerk dopen. Een week later bezocht ze een roepingenweekend bij de karmelietessen in Sittard. „Daar is het geplante zaadje gaan ontkiemen.”

Toen ontmoette ze Joost. „We werden verliefd, maar ik dwaalde in geachten geregeld af naar Sittard, meende de geur van de kloostergangen te ruiken. Het was pijnlijk, want ik kon niet kiezen.”

Bij Joost van Wieling thuis heerste ’Brabants katholicisme’: over geloof praatte je niet, je deed het. In de brugklas kwam voor Joost de ’kentering’, toen hij zich voorbereidde op het vormsel. „We kregen allemaal de vraag: ’Waarom wil jij het vormsel ontvangen?’ De meeste kinderen zeiden: Om de mooie cadeaus. Dat vond ik ontluisterend.” Met zijn ouders bezocht hij Lourdes en Fatima; tijdens zijn studie internationaal recht ging hij na een avondje stappen en een kort nachtje toch naar de kerk.

Hij kreeg een paar langdurige relaties, een goede baan en succes. Tijdens bezoeken aan Atjeh na de tsunami en aan Afrika ontmoette hij berooide mensen. „Het enige wat ze nog hadden, waar ze over spraken, was God, op wie ze vertrouwden. Dat was de helende kracht van geloof.”

Joost besloot daarop ’dichter bij mezelf’ te willen komen. Hij ontmoette augustijnen die ’midden in de wereld staan’ en wilde zich aansluiten. Het kwam er niet van. Ook omdat hij Jolanda had ontmoet.

Het stel sprak nauwelijks meer over hun religieus verlangen. Joost: „We werden boos als we elkaar bijvoorbeeld zagen bidden. Het was te confronterend. We wilden toch een leven met elkaar opbouwen?”

Drie jaar geleden bezocht Joost met een koor de abdij van Heeswijk. „We zongen daar en ik liep inwendig huilend door de refter. Ik voelde: hier wil ik zijn, maar hier kan ik niet zijn. Ik kon toen de keuze nog niet maken.”

Jolanda herinnert zich Joosts thuiskomst scherp. „Hij huilde. Het was heel confronterend. We wilden zo graag dat die ander houvast zou bieden, niet net als jij ging twijfelen. Daarom praatten we er eerst ook niet over. Sommige mensen denken dat het daarom zover gekomen is, dat onze relatie niet goed was. Maar dat is het niet. Ik wist al vier jaar lang dat hij priester wilde worden. Dankzij Joost leerde ik dat er meer in me zat dan ik zelf wist. Het geloof is eigenlijk mijn hele leven al belangrijk voor me. Ik durfde alleen steeds niet te kiezen voor een religieus leven. Tot die huwelijksdag eraan kwam. Toen voelde ik dat het niet de goede weg was. Ik voelde me verscheurd.”

Een gesprek met een studentenpater, na een barbecue, bracht Jolanda duidelijkheid. „De volgende ochtend vertelde ik Joost dat ik een ander verlangen heb dan bij hem zijn; dat ik niet kon trouwen.”

Dat was een klap voor Joost, zegt hij. Maar ook een opluchting, al waren de voorbereidingen voor het huwelijk al in volle gang. „Ik voelde heel intens: het is niet onze relatie die niet klopt, het klopt niet dat ik een relatie heb.” Tot dan toe werd hij ’verscheurd’ tussen het leven van ’gewone’ mensen, en religieuze, toegewijde leven.

Joost: „Op een religieuze weg ligt geen rode loper. Ik heb me wel eens wanhopig afgevraagd: prima dat ik een roeping heb, maar kan het niet wat makkelijker? Alle hevige worstelingen zijn langs gekomen, en ik voel dat ik nu thuis mag gaan komen bij de gemeenschap waar ik intreed, op weg met God.”

Toen ze beiden wisten dat intreden hun bestemming was, rees de vraag: en waar dan? Joost: „Ik kon me eerst niet voorstellen dat er een klooster bestond dat mij wilde accepteren. Ik ben enthousiast, uitbundig, vaak eigengereid, maar met een verlangen naar stilte en gebed.” Joost ging het gesprek aan met leden van de gemeenschap in Heeswijk. „Tijdens het gezamenlijk gebed kreeg ik het vertrouwen: hier mag ik mezelf zijn. Sterker: je moet jezelf blijven. Uiteindelijk wist ik het zeker: ik wil norbertijn worden.”

Ook Jolanda moest op zoek naar een klooster. „Bij de Blauwe Zusters was er direct een klik. Dat kon ik met de logica beredeneren en ook met mijn hart. Je mag er jezelf zijn, ook met je rare fratsen. Stoer of meisjesachtig: prima. Het is fijn dat er veel leeftijdsgenoten zijn, dat geeft herkenning. In maart ga ik naar het klooster in Brunssum, om me voor te bereiden op het noviciaat. Later ga ik naar Italië, om daar het noviciaat te doen. Dan starten de vormingsjaren. Er is veel aandacht voor spiritualiteit en filosofie. Ik kijk ernaar uit.”

De reacties uit hun omgeving kunnen ’pijnlijk’ zijn, zegt Joost. Kritische vragen beantwoordt hij graag. „Maar als iemand niet verder komt dan ’Brouwen jullie ook bier?’, dan denk ik: ’Is dat nou het enige wat je kunt vragen?’ De stilte van anderen is nog confronterender. Gelukkig zijn er ook mensen die het wel willen begrijpen en die ons steunen in de keuze.”

„Mijn vader ziet dat ik hier heel gelukkig van word, mijn moeder vreest dat dat niet zo zie. Ze was erg emotioneel, ook omdat ze ziet dat ik kies voor een kerk waar zij zich niet meer in herkent. Gelukkig hebben zij beiden geen last van het kleinkindsyndroom. Mijn zus gaf me het grootste compliment: je gaat eindelijk doen wat je hart verlangt. Ik heb veel te lang gezwabberd in het leven; het werd tijd voor een echte keuze.”

De ouders van Jolanda hebben het volgens haar ’heel moeilijk’ met de aanstaande intrede. „Zij hebben altijd heel hard moeten knokken; werken en carrière zijn belangrijk. Zij snappen niet waarom ik bij wijze van spreken van een huwelijk naar een klooster ga. Ik sta met lege handen als ik met hen over het geloof praat. Ik hoop dat het anders wordt als ik straks intreed. Dat ze zien dat ik echt gelukkig ben. Gelukkig willen ze me wel volgen en weten wat ik doe. Dat is voor mij heel belangrijk. Mijn broer heeft het gevoel dat hij zijn zus straks kwijtraakt.”

Door kloosterling te worden, geven Jolanda en Joost niet alleen hun carrière en relatie op, maar ook de kans op kinderen. Jolanda: „Ik wilde heel graag moeder worden. Daar zal ik mee om moeten leren gaan. Ik ben nog jong, maar ik voel dat het geestelijk moederschap voor mij mooier is dan biologisch moederschap. Er is een andere rol voor mij weggelegd. De rol van moeder van iedereen, zoals Maria die heeft. De liefde doorgeven. Dat maakt me gelukkig.”

Jooste verwacht dat hij het vaderschap wel zal missen. Lang dacht hij dat hij ooit „de babygeur van mijn eigen kind op zou snuiven; dat mijn kinderen bij mij een schuilplek zouden vinden. Maar ik voel ook dat ik me straks vader mag voelen van heel veel mensen. Deze weg, met Christus, moet ik gaan. Maar ik kies ook voor een leven in de maatschappij, al woon ik straks in het klooster. Ik wil me blijven verbinden met mensen. Ik gooi niet weg wat ik had; ik ga het alleen op een andere manier doen.”

Beeldvorming paus Pius XII (2) | Zwarte legende Pius XII ontzenuwd op internet

2010-02-22T06:30:00.000-08:00

Het volgende bericht stond op katholieknieuwsblad.nl:

KN/Zenit - 18-2-2010

De Heilige Stoel is van plan op internet enkele documenten van de Geheime Archieven te plaatsen die betrekking hebben op de Tweede Wereldoorlog. Het initiatief is bedoeld als antwoord op een petitie van de Stichting Pave the Way (PTW), een organisatie die de kloof tussen religies wil dichten. De stichting stelde de digitale publicatie voor van gekopieerde documenten uit de Vaticaanse archieven over de periode maart 1939 tot mei 1945.

De voorzitter van PTW, Gary Krupp, vertelde tegen Zenit dat de Actes et Documents du Saint Siège relatifs a la Seconde Guerre Mondiale (Aktes en documenten van de Heilige Stoel betrekking hebbend op de Tweede Wereldoorlog) die al “eerder werden gepubliceerd, maar grotendeel genegeerd”, binnenkort “gratis ter beschikking komen voor studie en onderzoek”. De documenten zullen ook op de website van zijn stichting komen. Het project past binnen de missie van PTW, een onafhankelijke organisatie die erop gericht is obstakels tussen godsdiensten weg te werken, samenwerking te bevorderen en een eind te maken aan het misbruiken van religie voor eigen agenda’s.

De uit New York afkomstige jood Krupp verklaarde: “binnen onze missie hebben we het pontificaat van paus Pius XII beschouwd als een bron van controverse tussen meer dan een miljard mensen”. De controverse ontstond over de vraag of hij genoeg gedaan had om de uitroeiing van de joden door de nazi’s te voorkomen.

Onderzoek van PTW heeft volgens Krupp aangetoond dat “de KGB vijf jaar na de dood van Pius XII een plan verzon, ‘Zetel 12’ genoemd, om haar vijand, de katholieke Kerk in diskrediet te brengen. Een smerige truk, die Pius XII aanklaagde voor zijn ‘zwijgen’ tijdens de Holocaust, een beschuldiging die in 1963 uitgewerkt werd in het fictieve toneelstuk ‘De Plaatsvervanger’ van Rolf Hochhuth. Het resultaat was de ergste karaktermoord van de 20ste eeuw.”

Naar aanleiding van het onderzoek heeft paus Paulus VI volgens Krupp in 1964 een team van drie jezuïeten samengesteld, die historisch geschoold waren om “door middel van een intensief onderzoek de relevante documenten over de oorlogsjaren in het Geheim Vaticaans Archief op te sporen.” De drie onderzoekers waren Pierre Blet, Burkhart Schneider en Angelo Martini. Enkele jaren later werd Robert Graham aan de groep toegevoegd. Het eerste deel van hun werk verscheen in 1965, het laatste in 1981.

In 1999 riep kardinaal Edward Cassidy, op dat moment president van de Pauselijke Raad voor de eenheid van de Christenen, volgens Krupp een speciale commissie bij elkaar van joodse en katholieke geleerden om de documenten te bestuderen. “Aan dit positieve initiatief kwam helaas in juli 2001 een eind,” aldus Krupp, “om de simpele reden dat de geleerden de taal van de documenten niet machtig waren. Ze stelden een lijst van 47 vragen samen en eisten de opening van de nog niet gecatogiseerde archieven van 1939 tot 1958.”

De stichting PTV vroeg toestemming om de verzameling documenten te digitaliseren en zo beschikbaar te stellen voor bestudering. Het past bij onze missie “om zoveel mogelijk documenten openbaar te maken en eraan bij te dragen dat dit obstakel tussen joden en katholieken weggenomen wordt in het licht van gedocumenteerde waarheid”, aldus Krupp.

Kupp zegt dat deze actie “gewoon het duidelijke bewijs wil leveren van de pogingen van Pius XII om het leed te verzachten tijdens de oorlog en dat de zwarte legende die zijn naam belasterde gewoon niet waar is”. Hij geeft toe dat deze actie niet bedoeld is als substituut voor de volledige toegang tot de archieven, maar dat ze de unieke inspanningen van Pius XII aantonen en de gevaren die hij liep met dit handelen onder dreiging van de nazi’s.

De voorzitter zei te hopen dat internationale historici de beschikbare documentenzorgvuldig zullen bestuderen. Het digitaliseren van de meer dan 9000 pagina’s zal zo’n vier weken duren. De stichting heeft ondertussen duizenden documenten en ooggetuigenverslagen beschikbaar op haar website. Hij riep Franse, Italiaanse en Duitse geleerden op te helpen door de documenten in het Engels te vertalen, zodat de informatie door meer geleerden bestudeerd kan worden.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

De realiteit van de islam | Gegijzelde christen in Mosul gedood

2010-02-22T01:07:00.000-08:00

Op katholieknederland staat het volgende bericht:

Hilversum (Van onze redactie) 21 februari 2010 - Een van de vier christenen die vorige week in de noord-Irakse stad Mosul werd ontvoerd, is gisteren dood aangetroffen. Dat hebben diverse katholieke media vandaag gemeld. Het is de vierde moord op een christen uit Mosul in één week.

Schotwonden
Op 13 februari werd de 57-jarige kruidenier Adnan Al Dahans door terroristen ontvoerd. Zijn familie hield rekening met zware losgeldeisen en durfde de politie niet in te schakelen omdat ze de onderhandelingen niet in gevaar wilde brengen. Bij de vondst van zijn lichaam werden schotwonden in het hoofd geconstateerd.

Angst
Het brute geweld tegen de christelijke gemeenschap zou in verband staan met de verkiezingen van 7 maart. Onder christenen heerst grote angst, zeggen plaatselijke bronnen van Vaticaanse persagentschap Fides. Een priester, die anoniem wil blijven, zei dat Mosul “een kerkhof van christenen” aan het worden is.

Zie: [ www.katholieknederland.nl ]

De Heilige Franciscus

2010-02-22T00:58:00.000-08:00

Zijn vader is een rijke koopman. Natuurlijk hoopt hij, dat zijn zoon later de zaak overneemt. Daarom is het goed, dat Franciscus veel rijke vrienden heeft, die later bij hem komen kopen. De vader geeft aan Frans veel geld om feest te vieren. Zo krijg je natuurlijk vrienden. Er is het ene feest na het andere. Wanneer de stad Assisi ruzie heeft met een andere stad, gaat Franciscus ook mee vechten. Maar daar heeft hij pech mee. Want al gauw brengen ze hem gewond naar huis. Hij zal geen ridder worden, tenminste niet zoals zijn vader het denkt.

Op een dag zit Franciscus in een oude kapel. Wat ziet ze er uit. Er zijn gaten in het dak, stenen zitten los, de vloer is gescheurd. In die kapel hangt een oud kruis. Wat gebeurt er nu? Je zult het bijna niet geloven. En toch is het waar. Het kruis begint opeens te praten. Tegen Franciscus. "Franciscus, zie je niet hoe mijn huis tot een ruïne vervalt? Ga het voor Mij herstellen."

Franciscus herstelt het kerkje, dat je nu nog kunt zien. Maar hij doet meer. Hij geeft steeds meer weg aan de arme mensen. Er zijn geen feesten meer. Alles is voor de armen. Dan gebeurt er nog iets heel belangrijks. Op een dag komt Franciscus een melaatse tegen. De jonge man rilt van afschuw. Maar dan geeft hij aan deze zieke een kus. Dat is heel gevaarlijk, want dan kun je zelf ook melaats worden. Franciscus kent zichzelf niet meer terug. Toen hij nog een feestvierder was, zou hij nooit naar een melaatse hebben omgekeken. En nu doet hij zo.

Intussen is de vader van Franciscus heel boos. Wat zullen we nou krijgen! Gaat me dat jong alles weggeven! En kijk eens hoe hij er zelf bijloopt! Is dat de jongen die straks de rijke winkel moet overnemen? Al het geld verknoeit hij aan kerken en aan arme mensen! Zo kun je geen zakenman worden! Wat de vader ook probeert, Franciscus blijft voor de armen zorgen. Dan wordt de vader zo kwaad, dat hij al het geld van Franciscus terugeist. Midden voor de kerk van de bisschop geeft Frans niet alleen zijn geld, maar ook nog zijn kleren terug aan de vader. Nu heeft hij geen vader meer. Zijn enige vader is nu God.

In de buurt ligt nog een oud kerkje. Daar gaat Franciscus helemaal alleen wonen. Hij wordt een kluizenaar. Hij leeft heel streng. Hij vast veel en bidt. Hij doet dat om zijn eigen zonden goed te maken. Maar hij doet het ook voor de zonden van andere mensen. Wanneer hij een keer de heilige Mis dient, hoort hij het evangelie, waarin Jezus de apostelen uitstuurt om te gaan preken. Franciscus begrijpt, dat hij dat ook moet gaan doen. Dus verlaat hij zijn kerkje en gaat overal over God en Jezus vertellen. De mensen begrijpen er niets van. Is dat niet die rijke jongen van die deftige winkel? Moet je eens kijken! Het lijkt wel een bedelaar! En wat praat hij toch over God? Toch zijn er ook mensen die gaan nadenken. Zo komen de eerste broeders bij Franciscus. Ze willen net zo gaan leven als hij. Wanneer de broeders van Franciscus ook in Rome komen, geeft de paus hen verlof, om bij elkaar te blijven. Zo zijn de franciscanen ontstaan. Overal hebben ze gepreekt en goed voor de arme mensen gezorgd. Franciscus wordt hun eerste overste.

Jezus laat op een dag zien, dat Hij veel van Franciscus houdt. In de handen en voeten van Franciscus komen dezelfde wonden die Jezus ook had. Nu lijkt Frans nog meer op Jezus. En Frans laat ook zien, hoeveel hij van Jezus houdt. Hij maakt ook een heel mooi lied, waarin hij God bedankt voor al het mooie van de natuur. Dat noemen we het Zonnelied.

Wanneer Franciscus 44 jaar oud is, sterft hij. Al twee jaar later wordt hij heilig verklaard.

We vieren het feest van Franciscus op 4 oktober.

Admissio Eelke Ligthart

2010-02-21T12:57:00.000-08:00

(Eelke Ligthart: op de foto tweede van links, in het midden rector Jan Hendriks en hulpbisschop Jan van Burgsteden sss)

Gister, zaterdag 20 februari, is de heer Eelke Ligthart samen met nog zeven andere mannen door onze hulpbisschop, mgr. Jan van Burgsteden sss, opgenomen onder de diakenkandidaten (dit wordt ook het ontvangen van de admissio, toelating, genoemd). De opname gebeurde in de Mis waarmee de studiedag in De Tiltenberg (seminarie, diaken- en catechistenopleiding) begon. Vanuit de parochie waren we met acht mensen aanwezig. Pastoor Frank Domen concelebreerde en diaken Frank Kamp mocht assisteren als diaken.

In het tweede jaar van de diakenopleiding kunnen studenten vragen om de admissio te ontvangen. Eelke en zijn vrouw Jannie studeren samen aan de diaken- en catechistenopleiding van ons bisdom, ze zijn nu in het tweede jaar en hebben dus nog zo'n drie jaren tegoed. Wij feliciteren Eelke en Jannie en we feliciteren ook onszelf als parochiegemeenschap.

Meer informatie over de admissio, De Tiltenberg en de opleidingen:

[ www.tiltenberg.org ]

Vier volwassenen opgenomen onder de geloofsleerlingen

2010-02-21T12:54:00.000-08:00

Vandaag is er reden tot grote blijdschap: we mochten in onze parochie Ineke Barleeus-Garellis, Sahalan Saridin, Annie Atmoredjo en Nadia Bosch opnemen onder de geloofsleerlingen (ofwel doopleerlingen). Deze opname vond plaats in een korte viering voorafgaande aan de Mis o.l.v. diaken Frank Kamp, waarin de geloofsleerlingen o.a. het kruisteken ontvingen. Na de homilie (preek) in de Mis o.l.v. pastoor Frank Domen kwamen ze naar voren om het Evangelie te ontvangen. We heten hen van harte welkom in onze geloofsgemeenschap.

De viering van de opname onder de geloofsleerlingen vormt de eerste trap in de voorbereiding van de christelijke initiatie. In deze viering ontvangt de gemeenschap de kandidaten, leidt zij hen binnen in de kerk, laat zij hen toe tot de liturgie van het Woord en reikt zij hen het Evangelie aan. Nadat er gebeden is voor de kandidaten viert de gemeenschap de Eucharistie.

In de paaswake vernieuwen we allemaal onze doopbeloften, maar dit jaar worden dan ook deze vier volwassenen door het doopsel en vormsel in de kerk opgenomen. Eén volwassene, Abigail Paiga, is al gedoopt maar nog niet gevormd, zij zal in de paaswake het vormsel ontvangen. Hun bewuste keuze voor het geloof in de levende God en voor de weg van het evangelie van Jezus Christus zoals die binnen de Katholieke Kerk gestalte krijgt, is een hoopvol teken voor onze hele geloofsgemeenschap.

Op de website Nooit te oud vindt u meer informatie over de weg naar het Doopsel o.a. een video met het verhaal van het Maastrichtse koppel Jan Peter Kuiper en Simone de Jong. Hij werd als baby gedoopt, zij als volwassene:

[ www.kerknet.be/microsite/nooitteoud/ ]

Wilt u gedoopt worden of daar graag eens over praten, laat dit dan weten door een email te sturen aan pastoor Frank Domen:

pastoorfrank@dionysiusparochie.nl

Een mystieke ervaring

2010-02-18T22:09:00.000-08:00

(Foto: mgr. Jozef Marianus Punt)

In het bisdomblad "Samen Kerk" van februari 2010 beschrijft onze bisschop, mgr. Jozef Punt, in het Woord van de bisschop o.a. de volgende mooie gebeurtenis:

Een mystieke ervaring

Kortgeleden las ik het verhaal van de Italiaan Bruno Cornacchiola. Het was 1947. Bruno had als legionair in Spanje gevochten, en was daar van zijn katholieke geloof afgevallen. Meer nog, in woord en geschrift bestreed hij nu de Kerk waar hij maar kon. Vooral Maria en de Mariaverering moesten het ontgelden. Op een dag wandelt hij met zijn drie kleine kinderen in het rustieke Tre Fontane in het Zuiden van Rome, de plaats waar de apostel Paulus ooit is onthoofd. De kinderen spelen met een bal. De bal rolt in een grot. De vierjarige Gianfranco rent er achteraan, maar komt niet meer terug. Bezorgd snelt Bruno de grot in. Daar ziet hij tot zijn verbijstering de kleine geknield en met gevouwen harden naar boven kijkend, prevelend: “Bella Signora... bella Signora” (schone Vrouwe). Bruno ziet niets en roept de andere kinderen. Ook dezen vallen prompt op de knieen en staren verrukt voor zich uit. Bruno schudt ze door elkaar, maar zonder succes. Dan voelt hij alsof er een band voor zijn ogen wordt weggehaald. Ineens is alles wonderlijk licht. In dat licht ziet hij een vrouwelijke gestalte, een oosterse schoonheid van ongekende lieftalligheid. Ze draagt een wit kleed met roze gordel. Vanaf het hoofd een groene sluier. De blote voeten rusten op een mergelblok. Dan begint ze te spreken: “Ik ben de Maagd van de Openbaring. Bruno, je hebt me vervolgd. Nu is het genoeg. Keer terug in de schaapstal van de Heer...”. Ze zegt nog veel meer en geeft hem een teken van echtheid. Vanaf die dag is Bruno volledig veranderd. Zoals Paulus wordt hij van vervolger tot krachtig getuige van Christus en Maria, maar ook van de Kerk. Ondanks menselijke zwakheid, getuigt hij, blijft zij toch de Bruid van Christus. Bij de grot spijkert hij een brief over zijn ervaring, die eindigt met de oproep: “Bemin Maria, zij is onze goede Moeder. Bemin de Kerk en haar kinderen. Zij is de mantel die ons bedekt als de wereld een hel begint te worden. Bidt veel en vlucht de zonden van het vlees”...

Zie: [ www.bisdomhaarlem.nl ]

'Het christendom heeft de wetenschap niet tegengewerkt'

2010-02-18T12:41:00.000-08:00

Het volgende bericht stond op katholieknieuwsblad.nl:

'Het christendom heeft de wetenschap niet tegengewerkt'

katholieknieuwsblad.nl - 28-1-2010

Het lijkt een onuitroeibaar cliché, maar wetenschapshistoricus James Hannam maakt er deze week in KN een einde aan: het idee dat er ‘donkere Middeleeuwen' waren, gevolgd door een ‘Renaissance' waarin de wetenschap opleefde. Hannam stelt “dat godsdienst en wetenschap, zowel in de Middeleeuwen als tijdens de latere wetenschappelijke revolutie, een veel vriendelijker en nauwer relatie hadden dan men doorgaans denkt”. “Geen wetenschapshistoricus zal nog beweren dat het christendom de wetenschap heeft tegengewerkt.” Persoonlijk vond Hannam het positieve verband ertussen zo overtuigend dat hij mede hierdoor als gewezen atheist toetrad tot de katholieke Kerk.

“Mensen zijn geneigd te denken dat de natuurwetenschap geboren werd in het oude Griekenland en dat er absoluut niets gebeurde tot aan de wetenschappelijke revolutie van de zestiende en zeventiende eeuw. Dat heb ik geprobeerd te weerleggen door te laten zien dat het Olympisch vuur van de wetenschap al opgepikt werd door geleerden in de Middeleeuwen. Zij hebben het doorgegeven aan mensen als Copernicus en Galilei.”

James Hannam schreef over de middeleeuwse denkers en geleerden een pakkend boek God´s Philosophers, dat in Engeland met vrijwel unaniem enthousiasme is ontvangen. De Nederlandse vertaling is in voorbereiding bij uitgeverij Nieuw Amsterdam.

(Foto: dr. James Hannam)

Dr. James Hannam has a physics degree from the University of Oxford and a PhD in the History and Philosophy of Science from the University of Cambridge. He writes on the pre-modern and early modern history of science and religion. His first book God’s Philosophers: How the Medieval World Laid the Foundations of Modern Science was published by Icon in 2009 and his articles have appeared in several publications including the Spectator, the Mail on Sunday and History Today. He has also contributed to various academic journals. He is currently working on a book on the destruction of England’s medieval heritage during the period of the Reformation. Dr. Hannam is a member of the Science and Religion Forum and the British Society for the History of Science.

Zijn weblog is:

http://bedejournal.blogspot.com/

Anton de Wit over katholieke dominees en protestantse pastoors

2010-02-18T12:02:00.000-08:00

(Foto: Anton de Wit)

Anton de Wit is journalist, auteur en redacteur. Geboren in 1979 in Bergen op Zoom. Hij studeerde journalistiek in Tilburg, met als specialisatie tijdschriftjournalistiek. Hij noemt zich in zijn werk een allrounder, maar je kunt hem met goede redenen van een lichte voorkeur voor levensbeschouwing, filosofie en cultuur betichten.

Anton de Wit schrijft columns voor katholieknederland.nl.
De onderstaande column vond zowel treffend als vermakelijk:

Katholieke dominees

18 februari 2010

Eerder deze week stond in regionaal dagblad De Stentor een opmerkelijk interview met dominee Koos Bentveld, die zijn zilveren jubileum als ziekenhuispastor viert. De geestelijke verzorging is alsmaar algemener geworden in het ziekenhuis, vertelt hij. Logisch, de samenleving is diverser geworden – dus het gebeurt nog wel eens dat deze dominee Bentveld een katholiek in het ziekbed aantreft.

Ziekenzalving

Maar daar schrikt de dominee niet van. “Als terminale patiënten een ziekenzalving willen”, vertelt hij in het interview, “regel ik een pastor en als dat niet lukt doe ik het zelf. Ik voel me gewoon een katholieke dominee. De structuur van de katholieke kerk spreekt me echter minder aan. Ik moet er niet aan denken dat een bisschop bepaalt wat je moet doen.”

Brandstapel
Dit citaat doet me weer denken aan een interview met de in Nederland inmiddels wereldberoemde ‘atheïstische’ dominee Klaas Hendrikse. De Volkskrant legde hem kort geleden de interessante vraag voor waarom hij niet gewoon katholiek is geworden. In het katholicisme is immers meer ruimte voor vrijzinnige visies op God, en katholieken zijn sowieso wat minder strak in de leer. Althans, dat was zo ongeveer de redenatie van de journalist, die kortom ook graag een katholiek dominee van Hendrikse had gemaakt. Hendrikse zelf was overigens, als altijd, onvermurwbaar: “Als ik katholiek was geweest, had ik nu op de brandstapel gestaan of was ik werkloos geweest”, reageerde hij bits.

Pastoortje spelen
Deze interviewtjes met ‘katholieke dominees’ bevatten beide dezelfde paradoxale gedachtekronkel. In een bestek van enkele zinnen wordt over het katholicisme beweerd dat het uitermate liberaal én niet liberaal genoeg is. Katholieken nemen het enerzijds niet zo nauw met de leer – het interesseert de gemiddelde terminaal zieke katholiek in Overijssel blijkbaar geen biet dat de dominee pastoortje speelt en net doet of hij hem een heilig sacrament toedient. Maar anderzijds zijn er die o zo strenge bisschoppen en andere booswichten die ‘de structuur’ vertegenwoordigen. Die kunnen niet alleen bepalen wat je doet, als je niet oppast zetten ze je ook nog op de brandstapel, weet Hendrikse te melden.

Nukkige patiënt
Waren deze dominees écht zo katholiek, dan waren ze allang tot de slotsom gekomen dat het volmaakte tegendeel waar is. Het is die zo alom verguisde ‘structuur’ die het mogelijk maakt dat er meerdere opvattingen in onze Kerk min of meer harmonieus naast elkaar kunnen bestaan. Het zijn de bisschoppen en priesters die ervoor moeten zorgen dat al die mensen niet verkrampen en verkokeren in hun vaak allerminst liberale opvattingen. “Ik moet er niet aan denken dat een bisschop bepaalt wat je moet doen”, zegt Koos Bentveld, maar de grote grap daarvan demonstreert hij in de zinnen ervoor: dat in zijn geval iedere nukkige patiënt bepaalt wat hij moet doen. Een katholieke dominee? Laat me niet lachen. Op z’n best een protestantse pastoor.

Anton de Wit

http://www.antondewit.nl/index.html
http://antondewit.wordpress.com/

Een belangrijk boek van een belangrijk man ...

2010-02-18T10:20:00.000-08:00

Een belangrijk man als het gaat om de vraag naar de ontwikkeling van de geloofsleer vanaf de tijd van de apostelen tot nu toe, is kardinaal Newman (1801 - 1890). John Henry Newman is opgegroeid in de Anglicaanse kerk en is in deze kerk ook priester gewijd. Na jaren van zoeken en studeren is hij overgegaan naar de Rooms-Katholieke Kerk. Hij schreef hierover het boek "Apologia pro Vita Sua".

Het volgens mij bekendste boek van kardinaal Newman is "An Essay on the Development of Christian Doctrine". Newman laat in dit boek zien, dat de ontwikkeling van de geloofsleer in de loop van de eeuwen heeft plaatsgevonden volgens het principe van "ontwikkeling". Hij laat zien dat dit principe van ontwikkeling in heel de geschiedenis van de Kerk effectief is geweest en dat daardoor het geloof (de geloofsleer) beschermd is gebleven tegen werkelijke corrupties en tegen verval.

Mensen als prof. dr. Cornelia de Vogel en prof. dr. Scott Hahn die na een zoektocht zijn overgegaan naar de katholieke Kerk, waren zeer onder de indruk van dit werk van Newman.

Werken van Newman, waaronder de "An Essay on the Development of Christian Doctrine", staan op het internet:

http://www.newmanreader.org/works/development/index.html

http://www.newmanreader.org/index.html

(Foto: John Henry kardinaal Newman)

Da Vinci Code: knap staaltje geschiedvervalsing

2010-02-17T13:10:00.000-08:00

De Da Vinci Code, het is alweer een tijdje terug ... maar het gaat bij de DVC om fundamentele kwesties: is het christendom betrouwbaar?, is de Kerk betrouwbaar?, is het Nieuwe Testament betrouwbaar?, hoe is de Kerk ontstaan? Eigenlijk weten we hier natuurlijk (bijna) allemaal te weinig van, laten we eerlijk zijn! Wie heeft de kerkvaders gelezen, wie weet er genoeg van de geschiedenis van de Kerk? Als we te weinig van deze dingen weten, kunnen we ons makkelijk laten meeslepen of aan het twijfelen laten brengen.

Hieronder volgt een inleiding over deze materie, waarbij de belangrijkste zaken aan de orde komen. De inleiding is van mr. drs. Geert-Jan van Rossem, priester van het bisdom 's-Hertogenbosch en pastoor van de kathedrale parochie. Geert-Jan van Rossem ken ik van de periode toen ik studeerde aan het Sint-Janscentrum in 1993-1995. Hij was er toen docent.

Een bestseller; info-tainment

Inmiddels staat de thriller-roman “De Da Vinci Code” (afgekort: DVC) van de auteur Dan Brown al zo’n drie jaar lang in de meeste boeken-toptiens ter wereld. Daarmee is het één van de bestverkochte boeken aller tijden geworden. De verkoopcijfers hebben de veertig miljoen exemplaren al overschreden, terwijl de verfilming van het boek, met meervoudig Oscar-winnaar Tom Hanks in de hoofdrol, daar weer een nieuwe impuls aan heeft gegeven.

(Foto: Geert-Jan van Rossem pr.)

Wat is de verklaring van het succes van dit boek? Afgezien van een effectieve publiciteitscampagne ligt die verklaring vooral in de combinatie van onderhoudende “fictie” en uitdagende “feiten”. Het boek is een typisch voorbeeld van “info-tainment”: terwijl je een spannend verhaal volgt (“enter-tainment”), hebt je tegelijkertijd het idee/de illusie dat je “info” krijgt over de ware geschiedenis van het christendom. Het boek heeft namelijk de pretentie om het kerkelijke christendom, dat al 2000 jaar lang een grote invloed op onze geschiedenis heeft uitgeoefend, te ontmaskeren en de “ware” religie van Jezus te onthullen. Die religie zou vooral gericht zijn op het “heilige vrouwelijke”, zoals dat beleefd wordt in het voortplantingsritueel van de Priorij van Sion (afgekort: PvS). Deze gewaagde (en zoals we zullen zien: ongegronde) stelling kreeg veel tegenreacties, zodat er een hele “hype” rondom het boek ontstond, met voor- en tegenstanders. Hierdoor namen de oplagecijfers weer flink toe, want als je het boek niet had gelezen, kon je niet meepraten…

Het verhaal

Wat is eigenlijk het verhaal van de DVC? Het begint met een moord op Jacques Saunière, de beheerder van het Louvre en de laatste grootmeester van de PvS. De moord wordt gepleegd door Silas, die een “monnik” is van Opus Dei, een “secte” van de katholieke Kerk. Met deze moord heeft Silas geprobeerd om het geheim van de PvS, waarvan Saunière de laatste bewaarder was, voorgoed te doen verdwijnen. Maar Saunière heeft aanwijzingen achtergelaten, voor zijn kleindochter Sophie Neveu en voor Robert Langdon, professor in de “symbologie”. Met behulp van deze aanwijzingen kunnen ze stap voor stap het geheim onthullen, dat in de loop der eeuwen steeds in de doofpot zou zijn gestopt door de katholieke Kerk, maar dat angstvallig bewaard werd door het geheime genootschap van de PvS. Dat geheim betreft namelijk: het huwelijk tussen Jezus en Maria Magdalena en hun nageslacht, dat de ware “graal” zou zijn. Aan het einde van het boek blijkt Sophie zelf de laatste telg van dit nageslacht van Jezus & Maria Magdalena te zijn.

Ontmaskering van een complot van de Kerk?

Terwijl je de DVC leest, ben je dus niet alleen bezig met een onderhoudend avontuur, maar krijg je ook de indruk/illusie dat je een bepaalde onthulling op het spoor komt omtrent de geschiedenis van het christendom. Een eeuwenoud instituut als de r.k. Kerk, met haar ongeëvenaarde invloed op de geschiedenis der mensheid, blijft kennelijk iets fascinerends houden, ook voor de hedendaagse mens. Men zou zo’n machtig bolwerk wel willen doorgronden en ontmaskeren. De DVC doet een poging daartoe. We lezen daar dat de leiders van de Kerk de informatie over Jezus eeuwenlang zouden hebben gemanipuleerd, om hun eigen machtsposities te vestigen en in stand te houden. Samen met keizer Constantijn zou het Vaticaan in de 4e eeuw de mythe van de goddelijkheid van Jezus in het leven hebben geroepen. De ware geschiedenis van een “menselijke” Jezus, die samen met zijn echtgenote Maria Magdalena een koninklijke dynastie wilde voortzetten d.m.v. van hun dochter Sara, werd sindsdien in de doofpot gestopt. Maar een kleine groep mensen, de PvS, waar ook Leonardo da Vinci toe zou hebben behoord, weten deze manipulaties van de katholieke Kerk te trotseren en zorgen dat de waarheid over het nageslacht van Jezus & Maria Magdalena tot op heden bewaard blijft.

Deze beweringen (ongegrond en onjuist, zoals we zullen zien) over Jezus en de geschiedenis van het christendom, in de gepopulariseerde vorm van een thriller, hebben wereldwijd de aandacht getrokken. Het zou te gemakkelijk zijn om te beweren: “Ach, het is maar een roman. Je moet dat niet al te serieus nemen.” Toegegeven: ook deze hype zal wel weer overwaaien, net als “De Celestijnse Belofte” ruim tien jaar geleden. Maar de strekking van de DVC zal bij de lezer blijven hangen, wanneer er niets tegenover wordt gesteld. De hoofdstelling van de DVC - over Jezus, Maria Magdalena en hun nageslacht – wordt beargumenteerd vanuit allerlei thema’s uit de godsdienstgeschiedenis, kunstgeschiedenis, bijbelwetenschap, kerkgeschiedenis en theologie. De gemiddelde lezer heeft natuurlijk onvoldoende achtergrond en tijd om zich over al die kwesties een evenwichtig oordeel te vormen. Hij blijft meestal overdonderd en verward achter, met een menigte aan vragen en twijfels. De behoefte aan verdere informatie en toelichting is zo groot, dat er een wildgroei is ontstaan aan gidsen, commentaren, dvd’s, websites en zelfs toeristische reizen tot nadere verklaring van de DVC. Ik denk dat we van deze nood een deugd kunnen maken door in te spelen op de vele vragen die er door het boek gerezen zijn.

1. Leonardo da Vinci: het Laatste Avondmaal en andere werken

De DVC opent met de vaststelling van het “feit” dat alle beschrijvingen van kunstwerken in dit boek juist en accuraat zijn. Klopt dat? Neen, er zijn talloze onjuistheden en zeer vergezochte, niet door de wetenschap ondersteunde interpretaties. Concentreren we ons op degene naar wie de titel van het boek verwijst: Leonardo da Vinci. Deze zou bijvoorbeeld met de naam “Mona Lisa” aan het gelijknamige schilderij een geheime boodschap hebben willen meegeven: Amon l’Isa. Dit zou dan verwijzen naar een mannelijke en vrouwelijke god uit de Egyptische oudheid. En dit zou dan weer een indicatie zijn van zijn lidmaatschap van de PvS, die aansluiting zou hebben met die religie van de oudheid. Afgezien van het feit dat je, door met letters te goochelen, ongeveer alle kanten op kunt, is het zo dat Leonardo da Vinci überhaupt geen namen gaf aan zijn schilderijen, laat staan dat hij met die namen geheime boodschappen zou hebben doorgeven. Zo werd de naam “Mona Lisa” pas na zijn dood, door een biograaf, aan het schilderij gegeven, daarbij zinspelend op M(ad)on(n)a Lisa, de vrouw van Francesco del Giocondo. Vanwege dit laatste wordt het schilderij ook wel “La Gioconda” genoemd.

Voor de bewering dat Leonardo da Vinci tot de PvS zou horen is geen enkele historische grond te vinden. Ten eerste bestond die Priorij toen überhaupt niet, zoals we nog zullen zien. Bovendien is de bewering dat Leonardo bij een vaag-esoterisch groepje zat, volledig in strijd met de rationele exactheid waarmee hij als wetenschapper en kunstenaar voortdurend te werk ging. Ook zijn interesse voor alchemie deelde hij met veel wetenschappers in die dagen, die bezig waren pionierswerk te verrichtten op het terrein van natuurkundig, biologisch en chemisch onderzoek. De Kerk had daar geen enkel bezwaar tegen; ze stimuleerde juist de wetenschap: de ordening in de schepping was voor de christenen immers een teken van de wijsheid van de Schepper. De oudste biograaf van Leonardo vermeldt trouwens dat Leonardo op zijn sterfbed om een (r.k.) priester vroeg. Dit gaat volledig in tegen de stelling van de DVC dat Leonardo da Vinci tot de kerkvijandige PvS zou horen.

De DVC begint met Leonardo’s schilderij “De maagd van de rotsen”. Daarover wordt meteen al onnauwkeurige informatie verstrekt. Ook al betreft het bijkomstigheden, het is symptomatisch voor de onzorgvuldigheid van het hele boek. De werkelijke afmetingen van het schilderij zijn groter dan in de DVC vermeld; bovendien is op hout geschilderd (en niet op een doek, zoals wordt gesteld); verder is het vervaardigd in opdracht van een mannelijke congregatie van religieuzen (en niet een vrouwelijke, zoals wordt beweerd). Over de geschilderde handen van Maria en de engel beweert het boek dat ze gewelddadig zouden zijn, terwijl ze gewoon dezelfde expressie hebben als de handen op andere schilderijen van Leonardo da Vinci. De bedoeling van dit soort vergezochte beweringen van Dan Brown is om bij de lezer de suggestie te wekken dat Leonardo allerlei geheime boodschappen in zijn schilderijen zou stoppen: de Da Vinci code. Daarmee maakt hij de lezer rijp om zijn beweringen over Leonardo’s Laatste Avondmaal te gaan geloven.

Over deze schildering van het Laatste Avondmaal maakt de DVC al meteen de onjuiste bewering dat het een fresco zou zijn, terwijl Leonardo een heel andere schildertechniek hanteerde. Ook over het thema van de schildering beweert het boek ten onrechte dat het over de instelling van de Eucharistie (en de Graal) zou gaan, terwijl het betrekking heeft op het moment dat Jezus (in serene, soevereine overgave, centraal in de schildering) zegt: “Eén van u zal Mij overleveren”, waarop de twaalf apostelen (in grote consternatie, in vier groepjes van drie op het schilderij) beginnen te vragen: “Wie is het? Ben ik het, Heer?”. Op dat moment buigt Petrus over naar de apostel Johannes, die naast Jezus aanligt, om hem te vragen “Wie bedoelt Hij?” (Joh 13,21-24).

De DVC maakt er veel ophef over dat Leonardo’s Laatste Avondmaal geen kelk weergeeft. Ten eerste, zoals gezegd, gaat het schilderij niet over de instelling van de Eucharistie. Ten tweede is het een wandschildering in een eetzaal van een klooster te Milaan. De bedoeling is dat de paters en broeders in de eetzaal het idee krijgen dat Jezus met hen aan tafel zit, en zij met Hem. Daarom zitten Jezus en de apostelen op het schilderij aan een kloostertafel (en liggen ze niet op Joodse wijze op de grond) en hebben ze allemaal glazen wijn en broodjes, juist zoals de kloosterlingen in de eetzaal. Deze wijze van afbeelden van het Laatste Avondmaal, als wandschildering in een eetzaal, is in die tijd heel gewoon. Ook heel gewoon in de kerkelijke kunst van die tijd is om de apostel Johannes enigszins feminien af te beelden als de jongste leerling, zonder baard, met lange haren en met jongensachtige, enigszins vrouwelijke gelaatstrekken. Johannes is immers het type van de ideale leerling, die nog jong en onbeschreven, zich helemaal laat vormen door de Meester. Leonardo’s schildering vormt wat dat betreft geen uitzondering. Daarom heeft zich ook nooit iemand gestoord aan Leonardo’s schildering, alsof die iets ongepasts of revolutionairs zou hebben. Het was voor iedereen duidelijk dat de apostel Johannes was bedoeld (en niet Maria Magdalena).

Verder maakt de DVC veel ophef over de suggestie dat een driehoek met een punt naar boven bij Leonardo da Vinci een symbool van mannelijkheid zou zijn, terwijl een driehoek met een punt naar beneden een symbool van vrouwelijkheid zou zijn. Ook dit is onjuist. In de schilderijen van Leonardo is de driehoek een veelgebruikte, maar neutrale vorm, die op dezelfde wijze zowel bij mannen als vrouwen wordt gebruikt. Zo zijn in Leonardo’s schilderijen “De Maagd, Anna en het kind”, “De Maagd van de rotsen” en “Leda” vrouwen de hoofdfiguren, terwijl de driehoek met punt naar boven staat, wat eigenlijk – volgens de DVC – een symbool van mannelijkheid had moeten zijn.

Tot slot: zelfs al zouden de beweringen van de DVC over Leonardo en zijn kunstwerken juist zijn geweest, dan nog zou je je kunnen afvragen: “So what?” Maar het tegendeel is het geval. De beweringen van de DVC over Leonardo en zijn kunstwerken worden in de wetenschappelijke, kunsthistorische literatuur niet bevestigd maar juist weerlegd en afgewezen.

2. De Priorij van Sion

Op de eerste bladzijde van de DVC wordt verder als vaststaand “feit” gepresenteerd: het geheime genootschap van de PvS, opgericht in 1099. Hiervan zou o.m. Leonardo da Vinci grootmeester zijn geweest. Het enige dat historisch vaststaat is dat in 1956 deze PvS is opgericht door de heer Pierre Plantard, een dubieuze man met anti-semitische en extreem-rechtse opvattingen en met een strafblad. Pierre Plantard wilde zo’n genootschap al in de jaren 1940 oprichten, als royalistische en anti-joodse tegenhanger van de vrijmetselarij, die hij te republikeins en te pro-joods vond. Hij creëerde een eigen mythe, zonder historisch bewijs, alsof hij troonpretendent zou zijn, afstammend van het Merovingische koningshuis. Deze verzonnen geslachtslijst werd, samen met andere getypte velletjes en recent vervaardigde stencils, als “les dossiers secrets” in 1967 en 1975 aan de Nationale Bibliotheek te Parijs overhandigd. Eén van de medewerkers van Plantard, Philippe de Cherisey, erkent in 1979 (in: Le trésor du triangle d’or) dat het vervalsingen zijn van zijn hand; dit wordt bevestigd door een andere medewerker uit die tijd, Gérard de Sède, die de documenten voor het eerst had gepubliceerd (in: L’Or de Rennes). Tenslotte erkent ook Pierre Plantard zelf (in zijn tijdschrift Vaincre, serie 2, nr. 1, april 1989) dat “les Dossiers secrets” valse geschriften zijn, gefabriceerd door Philippe de Chérisey en Philippe Toscan du Plantier. Ook Gino Sandri, de huidige grootmeester van de PvS, erkent dat de “dossiers” vervalsingen zijn.

Verder heeft Pierre Plantard nooit beweerd dat hij zou afstammen van Jezus en Maria-Magdalena - dat is slechts een hypothese van het boek Holy Blood, Holy Grail, overgenomen door de DVC-, noch heeft Plantard willen staande houden dat de PvS in 1099 zou zijn opgericht. In een brief van 4 april 1989 zegt Plantard dat hij meent dat de PvS in 1681 in Rennes-le-Chateau is opgericht, ofschoon hij toegeeft daarvoor geen enkel bewijs te hebben. 1681 is twee eeuwen ná Leonardo da Vinci, de zogenaamde grootmeester van de PvS volgens de DVC ! Ook nogal absurd is de bewering dat het zogenaamde nageslacht van Maria Magdalena zou zijn samengegaan met het Merovingische koningshuis: dit Merovingische koningshuis heeft met name via koning Clovis ervoor gezorgd dat de volledige Franse bevolking werd opgenomen in de katholieke Kerk (die juist, volgens de DVC, de zogenaamde vijand van het nageslacht van Maria Magdalena zou zijn).

In relatie tot de zogenaamde PvS zegt de DVC nog veel onwaars over de Tempeliers. Deze werden in 1118 opgericht, ter bescherming van pelgrims die op weg waren naar het heilig Land. Het was een consciëntieuze orde; de H. Bernardus schreef hun leefregel. Om hun internationale mobiliteit en handelingsvrijheid te garanderen kregen ze van de paus bepaalde privileges en landgoederen; daarnaast groeide hun rijkdom door giften van de pelgrims. Door hun internationale netwerk en geldreserves werden ze de eerste internationale bank. Ze keerden in 1291 terug naar Europa, omdat de moslims het heilig Land hadden bezet en de christenen uit Jeruzalem waren verbannen.

Koning Filips van Frankrijk was afgunstig op de macht/rijkdom van deze Tempeliers en probeerde die in zijn bezit te krijgen door een campagne van valse beschuldigingen te ontketenen. (Eén van de valse beschuldigingen was dat de tempeliers “Baphomet” zouden vereren – iets wat waar geen enkele grond voor was. Dit was een zinspeling op Mahomet, de Franse naam voor Mohammed). Paus Clemens V, op dat moment in ballingschap te Avignon, spande zich in ten behoeve van tempeliers, maar bevond zich in een te zwakke positie. Ook al drong koning Filips aan op een kerkelijke veroordeling van de tempeliers, paus Clemens willigde dit niet in. Hij loste het op door de orde der tempeliers op te heffen – aangezien hun taak ter bescherming van de pelgrims niet meer van toepassing was - en droeg hun bezittingen over aan de Johannietenorde. Op lasterlijke wijze schuift de DVC de hele vervolging van de Tempeliers, die door koning Filips werd ingezet, in de schoenen van de paus. Alweer een stukje geschiedvervalsing.

3. Het Concilie van Nicea; de goddelijkheid van Jezus

De PvS – die pas in 1956 als een royalistisch, anti-semitisch clubje werd opgericht – zou volgens de DVC in de loop der eeuwen de waarheid over Jezus hebben bewaard, namelijk: dat hij een gewone sterfelijke mens was, met een vrouw en een nageslacht, en dat hij slechts de op voortplanting gerichte religie van de oudheid wilde voortzetten. Pas op het Concilie van Nicea (325) zou keizer Constantijn de goddelijkheid van Jezus erdoor gedrukt hebben – via een kleine meerderheid van de bisschoppen - om de eenheid in zijn rijk te herstellen door aan “het Vaticaan” het godsdienstige monopolie te geven.

Deze bewering bevat zeer veel onjuistheden. Op de eerste plaats bevat het Nieuwe Testament (geschreven tussen 50-100 na Chr.) al een menigte aanduidingen van de goddelijkheid van Jezus: Hij is de eniggeboren Zoon van God de Vader (Joh 1,14.18; 3,16.18; Rom 8,32; 1 Joh 4,19), Hij is het mensgeworden Woord, dat sinds het begin God zelf is (Joh 1,1.14; 1 Joh 1,1-2). Hij is God-met-ons, ontvangen van de heilige Geest en geboren uit een maagd (Mt 1, 18-23; Lc 1,34-35), aan wie aanbidding toekomt (Mt 2,2.11), want Hem is alle macht gegeven in de hemel en op aarde (Mt 28,17-18). Hij kan zeggen: “Vóór Abraham werd, ben Ik… Ik en de Vader, Wij zijn één”, zodat men Hem wil stenigen vanwege godslastering (Joh 5,18; 8,58-59; 10,30.33). Hij doet wat alléén God kan, namelijk zonden vergeven; ook dat vindt men godslasterlijk (Mt 9,2-6; Mc 2,5-10; Lc 5,20-24). Zijn wonderbare tekenen van genezing en dodenopwekking bevestigen zijn goddelijke éénheid met de Vader (Joh 10,37-38). Op het einde bidt Jezus: “Vader, bekleed Mij met de heerlijkheid die Ik bij U bezat voordat de wereld bestond…” (Joh 17,5.24). Daarom schrijft Paulus: “Hij die bestond in de gestalte van God, heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God…” (Fil 2,6). In de Kolossenbrief staat over Jezus Christus: “de geliefde Zoon (van de Vader)… Alles is door Hem en voor Hem geschapen. Hij bestaat vóór alles en alles bestaat in Hem… Want in Christus is de godheid in heel haar volheid lijfelijk aanwezig” (Kol 1,13.17; 2,9). Hij is verheven boven profeten en engelen: “Hij is de afstraling van Gods heerlijkheid en het evenbeeld van Zijn wezen, en Hij houdt alles in stand door zijn machtig woord” (He 1,3). Hij is de Koning, die gezeten op zijn troon van heerlijkheid, alle volkeren zal oordelen (Mt 25, 31-32). Jezus Christus is “vorst van de koningen der aarde… de eerste en de laatste, de Levende” (Apk 1,5.17-18). Hij is het Lam, de Heer der heren en de Koning der koningen, aan wie aanbidding en heerlijkheid toekomt (Apk 5,11-14; 17,14; 1 Tim 6,15-16; 2 Tim 4,18; 1 Pe 4,11; 2 Pe 3,18).

De aanbidding en verheerlijking van Jezus Christus, als God en Heer, komt tot uitdrukking in de goddelijke titel “kurios” (Heer) die men Hem van meet af aan gegeven heeft (Rom 10,9; Fil 2,11; 1 Kor 12,3). Alle getuigenissen van het oud-christelijke gebed uit de eerste eeuwen wijzen erop dat men tot Jezus bad, als Heer en God (vgl. Hand 7,55-56.59), en dat men Hem goddelijk eer en aanbidding gaf. Alle kerkelijke schrijvers uit de eerste eeuwen vóór het Concilie van Nicea zijn hierover eensluidend:

- Ignatius van Antiochië (50-117): “Er is één Geneesheer, die zowel bekleed is met vlees als met Geest, die zowel geschapen als ongeschapen is; Hij is God die bestaat in het vlees, waarachtig Leven in de dood; zowel (voortgekomen) uit Maria als uit God… Jezus Christus onze Heer” (Brief aan de Efeziërs, hfdst. 7). “Want onze God, Jezus Christus, werd, volgens de beschikking van God, ontvangen in the schoot door Maria, van het geslacht van David, maar door de heilige Geest” (Idem, hfdst. 15).

- Justinus de Martelaar (100-165): “Jezus Christus is de enige eigen Zoon die uit God is geboren, zijn Woord en zijn eerstgeborene en kracht; en die mens geworden is volgens Zijn wil…” (1e Apologie, par. 23). “Als je begrepen had wat door de profeten is geschreven, zou je niet hebben ontkend dat Hij (Christus) God was, Zoon van de enige, ongeboren en onuitsprekelijke God” (Dialoog met Trypho, hfd. 126).

- Melito van Sardes (140-190): “De activiteiten van Christus na zijn doopsel, vooral zijn wonderen, waren de zekere aanduiding voor de wereld van de godheid verborgen in zijn vlees. Als God en zodoende als volmaakte mens, gaf hij positieve aanduidingen van zijn twee naturen” (in: Anastatius van Sinai’s: De Gids, 13).

- Ireneus van Lyon (130-200): “Degenen die beweren dat Hij (Jezus) louter een mens was, verwekt door Jozef, blijven in de slavernij van de oude ongehoorzaamheid en zijn in een staat van dood, omdat ze nog niet verbonden zijn met het Woord van God de Vader en nog geen vrijheid ontvangen door de Zoon… De Schriften profeteren over Hem dat Hij in zichzelf, boven alle anderen, de allerhoogste geboorte had die komt uit de Hoogste Vader;… ook dat Hij mens was zonder aanzien… en dat Hij de heilige Heer is, de wonderbare Raadsman, schitterend in verschijning, en de machtige God, die op de wolken komt als de Rechter van alle mensen” (Adversus Haereses, boek 3, hfst. 29: 1,2)

- Clemens van Alexandrië (150-215): “Hij (Jezus) alleen is zowel God als mens en de bron van al onze goede dingen” (Exhort. aan de Grieken 1: 7: 1)

- Tertullianus (160-225): “Alleen God is zonder zonde. De enige mens zonder zonde is Christus, want Christus is ook God” (De ziel, 41: 3)

- Origenes (185-254) over Christus: “hoewel Hij (de Zoon) God was, nam Hij het vlees aan; en eenmaal mens geworden, bleef Hij wat Hij was: God” (De Principis 1, pref. 4)

Ofschoon dus de christenen, als vervolgde gemeenschap in het Romeinse Rijk, er geen georganiseerd netwerk op na konden houden, beleden ze toch overal de goddelijkheid van Christus (enkele afvallige personen en groepen uitgezonderd; ongelovigen en ketters zijn er altijd geweest). Al snel, in de 2e en 3e eeuw, ontstond vanuit de doopliturgie (vgl. Mt 28,19) in bijna alle kerken de trinitaire belijdenis van de ene God, Vader, Zoon en heilige Geest. Deze belijdenis behoorde tot de “geloofsregel”, ontvangen van de apostelen, waaraan ieder zich moest houden. Deze apostolische traditie was “katholiek”, d.w.z. overal, in alle landen en talen dezelfde (Ireneus, Adversus Haereses, 1,10,2).

Juist vanwege het belijden van Jezus als Heer en God werden de christenen door sommige Romeinse keizers vervolgd en gedood. Zo vermeldt de Romeinse gouverneur Plinius in 112 in een brief aan keizer Trajanus dat de christenen zich “op een vaste dag, voor zonsopgang verzamelden, om afwisselend een hymne te zingen tot Christus als tot God” (Brieven, 10,96). Ze worden daarom meermaals door de Romeinse overheid verplicht om Christus af te zweren en in plaats daarvan aan de Romeinse keizer goddelijke eer geven, anders wacht hen de dood. Vanaf het jaar 303, onder keizer Diocletianus, worden christenen opnieuw heftig vervolgd vanwege het belijden van Jezus als Heer. Sommige van deze vervolgde christenen zijn aanwezig op het Concilie van Nicea in 325.

Dit Concilie gaat er niet over, zoals de DVC onterecht beweert, of Jezus al dan niet goddelijk was. Zelfs Arius, wiens visie op dit Concilie ter discussie stond, beleed de goddelijkheid van Jezus en zijn verhevenheid boven alle schepselen. De discussie ging echter over de preciese formulering van die goddelijkheid van Jezus. Was Jezus, Gods Zoon, werkelijk volkomen gelijk in godheid met de Vader (homo-ousios), of was Hij toch een graadje minder dan de Vader (homoi-ousios)? Met overweldigende meerderheid – en zonder enige dwang van keizer Constantijn, die niet eens aanwezig was tijdens de beraadslagingen – wordt de volkomen godheid van Christus beleden en onderschrijven 298 van de 300 concilievaders de geloofsbelijdenis van Nicea: “Ik geloof in één Heer Jezus Christus, eniggeboren Zoon van God, vóór alle tijden geboren uit de Vader; (Hij is) God uit God, licht uit licht, ware God uit de ware God, één in wezen met de Vader en dóór wie alles geschapen is.” Zelfs van de twee concilievaders, die de belijdenis niet onderschreven, kan men niet zonder meer zeggen dat ze het oneens waren met de inhoud ervan; ze waren vermoedelijk alleen minder gelukkig met de gebruikte terminologie, die in die tijd nog niet overal een uniforme betekenis had.

Deze feitelijke gang van zaken in de eerste eeuwen van het christendom staat wel heel ver af van de absurde beweringen in de DVC. Daar zou keizer Constantijn via het Concilie van Nicea opeens alle bisschoppen, priesters, diakens, monniken en gelovigen rondom de Middelandse Zee, die al eeuwenlang de Romeinse keizers hadden getrotseerd waar het ging om hun geloof in Jezus Christus (en waarvan velen nog de wrede vervolging van keizer Diocletianus hadden doorstaan, met martelingen, opsluiting en dwangarbeid), opeens allemaal zonder slag of stoot overgehaald hebben tot een geheel nieuwe godsdienst, namelijk tot het geloof in de goddelijkheid van Jezus, waarvan ze allemaal eigenlijk wisten dat het een puur verzinsel was. (Als ze van te voren slechts in de menselijkheid van Jezus hadden geloofd, waarom werden ze toen überhaupt door de Romeinse overheid vervolgd? Deze bewering wordt volkomen weersproken door de bovenvermelde brieven van de Romeinse gouverneur Plinius en alle andere historische bronnen).

Bovendien zou dit alles volgens de DVC ook een machtsspel van “het Vaticaan” zijn geweest. Maar het Vaticaan, als centrum van het pauselijk bestuur, bestond in die tijd nog lang niet! De Kerk van toen was veel meer gedecentraliseerd in patriarchaten en bisdommen. De overgrote meerderheid van de bisschoppen op het concilie van Nicea kwamen niet uit het Westen, maar uit het Oosten. De paus zelf kon, vanwege zijn zwakke gezondheid, niet eens aanwezig zijn en stuurde twee diakens om hem te vertegenwoordigen.

Heeft keizer Constantijn (samen met het Vaticaan) de belijdenis van Nicea er door gedrukt? Neen. Integendeel, Constantijn was achteraf helemaal niet blij met de uitkomst van het concilie van Nicea en ging Arius en zijn aanhangers, die door Nicea veroordeeld waren, in bescherming nemen. Athanasius daarentegen, de grote verdediger van de belijdenis van Nicea, werd door keizer Constantijn juist in ballingschap gestuurd. Maar het geloof van de Kerk zou zich ook van deze ongewenste inmenging van de Romeinse keizer niets aantrekken – zoals ze dat nog nooit had gedaan. In 381 op het concilie van Constantinopel, na de dood van Constantijn, bevestigden de verzamelde bisschoppen opnieuw de integrale belijdenis van Nicea.

3. De zondag: een uitvinding van keizer Constantijn?

Onjuist is ook de bewering van de DVC dat de zondag, als christelijke feestdag, een uitvinding van Constantijn zijn, omdat hij (en de hele romeinse samenleving) een vereerder van de zon (Sol invictus) zouden zijn. Op de eerste plaats had het Romeinse rijk geen algemeen voorgeschreven godsdienst. Het kende een bepaalde religieuze pluriformiteit en tolerantie (behalve voor de christenen, totdat Constantijn vanaf 313 ook het christendom als legitieme godsdienst toeliet). Verder is de wekelijkse rustdag geen Romeinse uitvinding: die komt uit de joods-christelijke traditie, en kreeg zijn eerste uitdrukking in de joodse Sabbat (zes dagen werken, rusten op de zevende dag). Deze joodse traditie werd in het christendom op een vernieuwde wijze overgenomen: het accent verschoof naar de dag ná de Sabbat (de eerste of achtste dag) namelijk de dag van Christus’ verrijzenis (Mt 28,1; Mc 16,2.9; Lc 24,1; Joh 20,1.19), de “dag des Heren” (Apk 1,10). Reeds de eerste christenen vierden toen hun Eucharistie, zoals we horen in de Handelingen van de Apostelen: “ Toen zij op de eerste dag van de week waren samengekomen om het brood te breken, sprak Paulus hen toe…” (Hand 20,7). Paulus verwijst naar de collecte voor Jeruzalem in de kerkelijke zondagsviering in zijn brief aan de Korinthiërs: “Elke eerste dag van de week moet ieder van u naar vermogen iets opzij leggen en het opsparen…” (1 Kor 16,2).

Bij de vroege Kerkvaders vinden we talloze verwijzingen:

- Ignatius van Antiochië schrijf in 110: “Zij (de leerlingen van Jezus) onderhouden niet langer de joodse Sabbat maar ze heiligen de dag des Heren, waarop door Hem en door Zijn dood, ons leven verrees” (Brief aan de Magnesiërs, hfdst. 9)

- Brief van Barnabas uit 90-100: “Daarom onderhouden wij ook met vreugde de achtste dag, waarop Jezus ook verrees uit de dood…” (hfdst. 15)

- De Didaché, geschreven rond het jaar 100: “En op de dag des Heren, nadat u bent samengekomen, breek het brood en offer de Eucharistie…” (14,1).

De oorspronkelijk benaming is dus “de dag van de Heer (Jezus)”, omdat de Heer Jezus op die dag is verrezen en voor ons allen de nieuwe dag van de Verrijzenis heeft ingeluid: “Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt, laat ons hem vieren in blijdschap” (Ps 118, 24). De latijnse benaming is in de loop der eeuwen dan ook niet primair “zondag”, maar “dies dominica” (dag der Heren). Het is overigens de H. Justinus die al rond het jaar 150 de koppeling maakt van de “dag des Heren” met de Romeinse “zon-dag”: “Wij komen samen op de dag van de zon, omdat het de eerste dag is (na de joodse sabbat, maar ook de eerste dag) waarop God de materie uit de chaos te voorschijn gehaald heeft en de wereld heeft geschapen, en omdat op diezelfde dag Christus uit de doden is opgestaan”.

Ook de Romeinse gouverneur Plinius constateerde, zoals we hierboven zagen, dat de christenen zich “op een vaste dag, voor zonsopgang verzamelden, om afwisselend een hymne te zingen tot Christus als tot God”. Ook al waren de christenen een (soms vervolgde) minderheid, die niet altijd in staat waren om van de zondag een volkomen rustdag te maken, toch was dit wel hun streven, zoals Tertullianus rond 200 vermeldt: “Wij echter, zoals de traditie ons heeft geleerd, moeten ons op de dag van de verrijzenis van de Heer niet alleen proberen vrij te houden van iedere drukke werkzaamheid, maar ook onze zakelijke aangeleden naast ons neerleggen…” (De oratione 23). Dat de zondag als rustdag een uitvinding van keizer Constantijn zou zijn, aldus de DVC, is dus eveneens een historische onjuistheid. Constantijn heeft slechts bepaald dat de zondag tot een algemene rustdag voor het hele Romeinse Rijk zou worden.

4. Het Nieuwe Testament (en de 4 canonieke evangeliën): een uitvinding van Constantijn?

Een verdere historische onjuistheid van de DVC is de bewering dat keizer Constantijn onze huidige Bijbel heeft samengesteld en dat hij de vier canonieke evangeliën (van Mt, Mc, Lc, Joh) zou hebben bevoordeeld boven zo’n 80 andere evangeliën, waarin de menselijke trekken van Jezus beter naar voren zouden komen. Niets is minder waar. Allereerst moeten we onderscheid maken tussen het Oude en Nieuwe Testament. Het Oude Testament stond wat betreft de Thora (Wet) al vast in de 5e eeuw voor Christus (ten tijde van Nehemia en Ezra); of zelfs al eerder, ten tijde van koning Josia (640 v. Chr.; vgl. 2 Kon. 22). Daarnaast stond ook de lijst van de Profeten en de overige Geschriften rond 200 v. Chr. min of meer vast (vgl. De proloog van het boek Jezus Sirach en de Griekse Septuagint-vertaling)

Wat betreft het Nieuwe Testament vinden we rond het jaar 100 al meerdere geschriften waaruit blijkt dat de ons bekende brieven van Paulus op één lijn werden gesteld met de Bijbelboeken van het Oude Testament (vgl. 2 Pe 3,16). Zo ontstond er vrij snel in de verschillende kerken rond de Middelandse zee een grote unanimiteit over de gezaghebbende geschriften van de Bijbel: namelijk de Wet en Profeten van het Oude Testament, de woorden van Jezus (de vier Evangeliën) en de brieven van de apostelen.

Wanneer echter in gnostische kringen in de 2e eeuw bepaalde geïnspireerde boeken niet worden erkend – zo wees Marcion het Oude Testament af – en bepaalde nieuwe geschriften naar voren worden geschoven (zoals het Evangelie van Judas, Filipus, Maria Magdalena), is de Kerk genoodzaakt om helderheid te scheppen. Dat gebeurt op basis van (geloofs-)overtuiging en niet op basis van macht of geweld – want de Kerk is nog een illegale, vervolgde godsdienst zonder sociaal aanzien of macht. We zien dan dat Justinus, Tertullianus (Tegen Marcion), Ireneüs (Adversus Haereses) en Tatianus (Diatesseron) de ons bekende lijst van Bijbelboeken hanteren. Er is een document gevonden, de zogenaamde Canon Muratori (uit ongeveer 180), met ongeveer dezelfde lijst als het ons bekende Nieuwe Testament.

Ten tijde van keizer Constantijn (in de 4e eeuw) speelt deze kwestie dan ook al lang niet meer (tenzij wat betreft de status van de Hebreeënbrief, de Jakobusbrief en de Apokalyps); ze was in de 2e eeuw al opgelost. Ook Arius, wiens opvattingen op het Concilie van Nicea ter discussie staan, onderschrijft dezelfde Bijbelboeken als zijn opponenten.

Waarom verduistert en verdraait de DVC al deze historische gegevens? In feite stuiten we hiermee op de hoofdkwaal van het boek: het pikt hier en daar wat elementen op uit de geschiedenis, haalt ze los uit hun contekst, manipuleert ze een beetje en plakt ze dan aan elkaar. Zo zoekt de DVC in de gnostische geschriften uit de 2e en 3e eeuw aanknopingspunten voor een huwelijk tussen Jezus en Maria Magdalena – we komen op de onhoudbaarheid daarvan zodadelijk terug – , terwijl hij voor een noemenswaardige sociale “macht” van de Kerk een aanknopingspunt zoekt in de periode vanaf keizer Constantijn in de 4eeeuw; gemakshalve gooit de DVC die eeuwen dan door elkaar.

5. Het gnosticisme: met geweld door de Kerk monddood gemaakt?

De methode van Dan Brown is, zoals we zojuist zagen, dat hij de geschiedenis probeert te verdraaien en herschrijven ten behoeve van een nogal vage en simplistische vorm van “religie”, die bestaat in de rituele beleving van de geslachtsgemeenschap als bron van voortplanting (“hieros gamos”, het “heilig vrouwelijke”). Deze op de eigen (sexuele) energieën gerichte religiositeit past goed in de hedendaagse stroming van de “new age”. Deze “new age” zoekt op haar beurt aansluiting bij het gnosticisme uit de eerste eeuwen van onze jaartelling. Dit gnosticisme – dat niet een georganiseerde gemeenschap was, maar een verzamelnaam voor een diffuus gedachtegoed met soms tegenstrijdige varianten - had in de 2ehelft van de 2e eeuw een redelijk grote verspreiding. Die gnostische stroming ging allerlei elementen uit het opkomende christendom verwerken; dat leverde meerdere geschriften op met nieuwe herinterpretaties van Jezus’ leer. Deze werden door schrijvers en bisschoppen als Ireneüs (Adversus Haereses) bestreden en uiteindelijk overwonnen, niet met geweld (want de Kerk had geen maatschappelijke macht in die tijd), maar op basis van overtuiging, theologische argumentatie en geestelijke kracht. Onverteerbaar waren bijvoorbeeld de a-historische, anti-lichamelijke, ego-centrische, esoterische en dualistische opvattingen van het gnosticisme. Het heil dat de Kerk van Christus aanbood was juist: historisch-lichamelijk, sociaal-universeel, bovennatuurlijk-transcendent. In het gnosticisme bleef je steken in je zelf-kennis, in je kleine clubje en in een vijandigheid t.o.v. de materiële wereld. In het kerkelijk christendom werd je daarentegen in liefde verbonden met de mensgeworden God en met zijn volk van alle tijden en plaatsen, op weg naar een verloste, nieuwe schepping. Dit laatste bleek veel krachtiger, evenwichtiger, vruchtbaarder en overtuigender te zijn dan het vaag-esoterische gnosticisme, dat vanzelf verzandde. Zodoende was de bestrijding van het gnosticisme ten tijde van keizer Constantijn al lang niet meer actueel.

De DVC probeert echter, met behulp van allerlei historische onjuistheden, het valse beeld te schetsen dat de ondergang van het gnosticisme (of van heidense godsdiensten) te wijten zou zijn aan de machtspolitiek van keizer Constantijn en “het Vaticaan” (dat nog niet eens bestond). Neen. De historisch-sociaal-spirituele onvruchtbaarheid van het gnosticisme (en van de heidense godsdiensten) was al veel eerder vanzelf gebleken, terwijl het kerkelijk christendom juist in historisch-sociaal-spirituele vruchtbaarheid en kracht steeds meer was toegenomen. Zelfs met behulp van de eeuwenlange steun van de Romeinse keizers vóór Constantijn, die het kerkelijk christendom met geweld hadden vervolgd en de heidense godsdiensten hadden bevoordeeld, hadden die heidense godsdiensten toch steeds meer terrein aan het kerkelijk christendom moeten prijsgeven.

Keizer Constantijn heeft deze ontwikkeling, die zich gedurende enkele eeuwen had voltrokken, onder ogen gezien en heeft daar, deels uit persoonlijke geloofsovertuiging en deels uit politieke overwegingen, op ingespeeld door aan het christendom meer vrijheid te geven – “if you can’t beat them, join them” - ten behoeve van het moreel-maatschappelijke herstel van het Romeinse Rijk in zijn tijd.

6. De gnostische evangeliën: menselijker? Bewijs voor het huwelijk van Jezus en Maria-Magdalena?

Zoals gezegd zoekt de DVC aansluiting bij de gnostische geschriften uit de 2e en 3e eeuw, om zijn stelling over het huwelijk tussen Jezus en Maria-Magdalena (en hun nageslacht) te bewijzen. We kenden deze geschriften al indirect, via bisschop Ireneüs van Lyon, die ze in zijn Adversus Haereses (Tegen de ketterijen, uit 185 na Chr.) bestrijdt. Sinds een groot aantal van deze geschriften in 1945 te Nag Hamadi in Egypte werd gevonden, is onze kennis ervan toegenomen. Het gaat om Koptische teksten uit de vierde eeuw, die teruggaan op Griekse originelen uit de tweede helft van de 2e eeuw/eerste helft van de 3e eeuw (vgl. het Judas-evangelie, dat onlangs is gepubliceerd). Deze gnostische teksten geven ons geen enkele nieuwe informatie over de historische Jezus – zoals we die kennen uit de Evangeliën van Mt, Mc, Lc en Joh (uit 50-100 n. Christus). Dit geeft mede aan dat het om latere geschriften gaat, die een “gnostische” herinterpretatie van Jezus’ leer geven.

Deze teksten geven zeker geen “menselijker” beeld van Jezus dan de Evangeliën uit onze Bijbel, zoals de DVC beweert. Integendeel. Deze “gnostische” stroming staat er juist om bekend dat ze de aardse werkelijkheid en het lichaam afwijst, en slechts belang stelt in zelf-kennis (gnosis) van de geest. We vinden er slechts moeilijk te volgen leergesprekken tussen Jezus en zijn leerlingen. Je vindt er geen enkele grond voor een huwelijk tussen Jezus en Maria Magdalena. Deze stroming staat immers juist afwijzend tegenover het huwelijk en tegenover lichamelijkheid in het algemeen.

Het enige zinnetje uit de vele gnostische geschriften dat de DVC weet aan te voeren, komt uit het Evangelie van Filipus, waar staat: “En de metgezellin van [Jezus] Maria Magdalena… [Jezus] hield meer van haar dan al de leerlingen en kuste haar vaak …” (63,30) Alle kenners weten echter dat juist in een gnostisch geschrift zoiets niet letterlijk-lichamelijk moet worden verstaan, maar dat de kus er een symbool is voor uitwisseling van geestelijke kennis tussen leermeester en leerling. Het evangelie van Filipus geeft dat zelf aan in een passage die aan de zojuist geciteerde zin voorafgaat: “Het is door middel van een kus dat de [geestelijk] volmaakten verwekken en voortbrengen. Om die reden kussen wij elkaar. We ontvingen nieuw leven vanuit de genade die in elkaar is” (58,30)

Noch in de door de Kerk erkende evangeliën noch in de latere “gnostische” evangeliën is dus bewijs te vinden voor een huwelijk van Jezus en Maria Magdalena. Datgene wat Jezus de wereld heeft willen nalaten is echter niet een beperkt nakomingelingschap "naar het vlees" (zoals in het Oude Testament), maar een nieuwe geboorte voor heel de mensheid "naar de Geest" (vgl. Joh 1,12-13; Joh 3,3-6). Het was niet zijn roeping om privé-bruidegom te worden van één vrouw, maar om universeel bruidegom te worden van heel de mensheid.

7. Maria Magdalena en de on-vrouwvriendelijke Kerk?

De DVC stelt dat het kerkelijk christendom “verraad” heeft gepleegd t.o.v. Maria Magdalena en de verering van haar persoon stelstelmatig heeft uitgebannen. Het tegendeel is waar. Om te beginnen is in de “kerkelijke” evangeliën (Mt, Mc, Lc en Joh) Maria-Magdalena samen met Maria, Jezus’ Moeder, het belangrijkste vrouwelijke personage. Terwijl de meeste apostelen zijn weggevlucht, staat zij onder het kruis van Jezus en wordt zij daarna de eerste getuige van Jezus’ verrijzenis. Daarom is zij in de loop der eeuwen, zowel in de Kerk van het Oosten als in die van het Westen, steeds als grote heilige vereerd. Buiten dit kerkelijke christendom zijn er geen sporen van een openbare verering van Maria-Magdalena. Heiligenverering is zeker geen kenmerk van het gnosticisme. Op het einde van de DVC vereert Robert Langdon de relieken van Maria-Magdalena: dat doet de katholieke Kerk al eeuwen; het gnosticisme zou zoiets niet in haar hoofd halen.

De stelling van de DVC dat het gnosticisme vrouwvriendelijker zou zijn geweest dan de Kerk is dan ook bepaald niet evident. Zo eindigt het gnostische Thomas-evangelie met een onvrouwvriendelijke tekst, die voor de Kerk volkomen onacceptabel was: “Simon Petrus zei tot hem [Jezus]: “Laat Maria [Magdalena] van ons weggaan, want de vrouwen zijn het Leven niet waardig.” Jezus sprak: “Ziet, ik zal haar leiden en haar tot man maken, opdat zij ook een levende geest worde, gelijk u mannen. Want iedere vrouw die zichzelf mannelijk zal maken zal het Koninkrijk der Hemelen ingaan”.

In de door de Kerk erkende evangeliën is er een respectvolle plaats voor de vrouwen, allereerst voor de Moeder van Jezus, Maria. Verder had Jezus, naast de 12 apostelen-mannen, ook vrouwen in zijn naaste gezelschap, waaronder Maria-Magdalena de eerste plaats innam (Lc 8,1-3). Met deze mannen èn vrouwen had hij een diepe band, zoals dat nu nog zo is.

Dat in de loop van de geschiedenis de waardigheid van de vrouw niet altijd ten volle is erkend, is helaas een feit. Dat is een algemeen cultureel feit, waarin zich een stuk erfzonde manifesteert. Het is niet iets dat specifiek aan de Kerk te verwijten valt. Men zou zich, integendeel, wel eens mogen afvragen waarom de vrouwen-emancipatie het verst gevorderd is in die culturen, die mede door het kerkelijk christendom zijn gevormd. Dat is geen toevalligheid.

8. Opus Dei: een extreme “sekte” van moordlustige “monniken”?

De DVC begint met de moord op Jacques Saunière, gepleegd door een gestoorde man in een monnikspij, Silas, die lid is van het “Opus Dei”. Komt het beeld dat de DVC van Opus Dei schetst overeen met de werkelijkheid? Neen. Allereerst kent deze gemeenschap geen monniken. Het is een beweging van en voor leken, die in gewone kleding midden in de wereld leven en werken. Deze leken proberen hun dagelijks leven/werken te heiligen, door het in verbondenheid met God en Christus’ Kerk te beleven. Hierin worden ze ondersteund door een aantal priesters, die slechts een miniem percentage van deze lekengemeenschap uitmaken.

Is het een secte? Neen. Het is een openlijk door de r.k. Kerk erkende gemeenschap van gelovigen, met de juridische vorm van een personele prelatuur, o.l.v. een bisschop, die weer onder de paus staat.

Zijn ze extreem? Neen. Ze zijn wel principieel en gedisciplineerd en hebben in hun korte geschiedenis (opgericht in 1928) al veel goeds opgebouwd in Kerk en wereld. Niet iedereen voelt zich misschien thuis bij hun pedagogiek: bepaalde ex-leden/spijt-optanten klagen dat men er te streng zou zijn. Er bestaan echter niet de minste bewijzen voor misdaden, laat staan voor moorden. Er zijn dan ook weinig (tot geen) organisaties van de omvang van Opus Dei die zo’n smetteloze reputatie hebben. Het beeld dat de DVC schetst is daarom belachelijk en lasterlijk.

Er wordt soms gespeculeerd over de “macht” van Opus Dei. Het is onmiskenbaar dat iedere sterke en gezonde organisatie een bepaalde invloed heeft. Dat is volstrekt normaal. Onjuist is echter de suggestie dat Opus Dei een politieke agenda zou hebben. Het is een organisatie die hoofdzakelijk de heiliging van haar leden op het oog heeft. In wereldlijke en politieke zaken kent de Kerk (en Opus Dei) geen dogma’s, maar is er vrijheid.

9. Besluit: Het anti-katholieke vooroordeel

Ofschoon hij zelf niet katholiek is, was het de hoogleraar Philip Jenkins opgevallen dat

wanneer iemand in het openbaar iets ten nadele van de Katholieke Kerk (en haar leer en geschiedenis) beweert, hij daar zelden kritisch op bevraagd wordt; zulke beweringen worden bijna vanzelfsprekend plausibel geacht en voor waar aangenomen. Men hoeft zo’n bewering nauwelijks nog te verantwoorden met een evenwichtig betoog van feiten en argumenten. Omgekeerd viel het hem op dat wanneer iemand iets ten voordele van de Katholieke Kerk (en haar leer en geschiedenis) zegt, hij al van meet af met argwaan en ongeloof tegemoet wordt getreden. Iets goeds over de katholieke Kerk: dat kàn en mag gewoonweg niet waar zijn, hoeveel feiten en argumenten je ook naar voren brengt.

Over dit merkwaardige fenomeen schreef prof. Jenkins een boek, getiteld: “The new anti-catholicism: the last acceptable prejudice” (2003; ISBN: 0195154800). Daarin beschrijft hij hoe allerlei oude vooroordelen (tegen vrouwen, negers, joden, homo’s enz.) niet meer geaccepteerd worden, omdat ze discriminerend zijn. Maar er is nog één laatste vooroordeel overgebleven dat in brede kring als vanzelfsprekend wordt aangenomen en zelfs als teken van redelijkheid wordt gezien, namelijk het anti-katholieke vooroordeel. Een voorbeeld daarvan was enige jaren geleden te zien in de bejegening van R. Buttiglione als kandidaat-eurocommissaris.

Het anti-katholieke vooroordeel bleek opnieuw bij het verschijnen van de DVC. Door middel van een aaneenschakeling van historische onjuistheden, halve waarheden en gefantaseerde verbanden wordt de Katholieke Kerk erin afgeschilderd als een gewetenloos machtsinstituut, dat op systematische wijze met geweld en leugen de waarheid over Jezus en Maria Magdalena heeft geprobeerd uit te roeien. Toch werd dit boek op onkritische wijze in de media ontvangen en door velen geroemd als “zorgvuldig onderzocht, intelligent, wetenschappelijk verantwoord”. Men had zich kennelijk in de luren laten leggen door de schijn van degelijkheid en wetenschappelijkheid die de auteur Dan Brown zelf had gecreëerd door de hoofdpersoon van zijn roman, Robert Langdon, als een professor van Harvard voor te stellen, die tezamen met zijn vriend Leigh Teabing voortdurend schermt met suggestieve termen als: “feiten”, “onderzoek” en “wetenschappelijke literatuur”.

Zou men net zo makkelijk een aaneenschakeling van halve waarheden, onjuistheden, overdrijvingen en verzinsels accepteren ten opzicht van negers, vrouwen, homo’s, moslims, hindoes, boeddhisten of atheïstische humanisten? Neen. Maar ten opzichte van rooms-katholieken? Dat is kennelijk iets anders: tegenover hen geldt nog steeds een breed aanvaard vooroordeel. Het herinnert ons aan wat Jezus op het Laatste Avondmaal tot zijn leerlingen zei: “Als de wereld u haat, bedenkt dan dat zij Mij eerder heeft gehaat dan u… Maar het woord moest vervuld worden…: Zij hebben Mij gehaat zonder reden.” (Joh 15,18-19.25)

Gelukkig houden leugens niet voor altijd stand en zien we wereldwijd dat het kaartenhuis van de DVC langzaam in elkaar stort, vanwege de toenemende kritiek die er op gekomen is. De katholieke Kerk is nog nooit bang geweest voor de waarheid. Integendeel. “… dan zult u de waarheid kennen en de waarheid zal u vrij maken” (Joh 8,32).

Mr. Drs. J.G.N.M. van Rossem pr.

Plebaan van de Sint-Jan te Den Bosch

Literatuur:

Algemeen, met verdere literatuurverwijzingen:

- Josh McDowell, De Da Vinci Code: Een zoektocht naar antwoorden, 2006, Grace Publishing House, Veenendaal. ISBN: 90-77669-09-4

- Marie-France Etchegoin & Frédéric Lenoir, De Da Vinci Code gekraakt, 2005, Spectrum, Utrecht. ISBN : 90-274-2398-9

- Carl E. Olson & Sandra Miesel, The Da Vinci Hoax: Exposing the errors in The Da Vinci Code, 2004, Ignatius Press, San Francisco. ISBN: 1-58617-034-1

- Amy Welborn, De-coding Da Vinci: The facts behind the fiction of The Da Vinci Code, 2004, Our Sunday Visitor, Huntington. ISBN: 1-59276-101-1

- (Dan Burstein, Geheimen van de Code: De mysteriën achter De Da Vinci Code ontsluierd, 2005, Luitingh-Sijthoff, Amsterdam. ISBN: 90-245-5167-6) (Zeer brede, wat onsamenhangende verzameling artikelen van voor- en tegenstanders)

Over de vorming van de Bijbel en de gnostische geschriften:

- Johan Negenman, De wording van het Woord: over ontstaan en verstaan van de Bijbel, 1986, Kok, Kampen, ISBN: 90-242-5002-1

- Michael Green, De boeken die de Kerk afwees: Fictie of waarheid in de Da Vinci code, 2006, Medema, Vaasen. ISBN: 90-6353-472-8

- Philip Jenkins, Hidden Gospels : How the Search for Jesus Lost Its Way, 2002, Oxford University Press, ISBN: 0195156315

Over Maria Magdalena:

- Amy Welborn, De-coding Marie Magdalene: Truth, legend & lies, 2006, Our Sunday Visitor, Huntington. ISBN: 1-59276-209-3

Over de Priorij van Sion:

http://priory-of-sion.com/

http://www.cesnur.org/2005/davinci_ned.htm

Over (kerk)geschiedenis:

- Kardinaal de Jong's handboek van de kerkgeschiedenis in vijf delen. Geheel herzien door dr. R.R. Post, drs. G.A.M. Abbink en dr. J.C.P.A. van Laarhoven. 5e druk. Nijmegen, Utrecht, Dekker & van de Vegt, 1962–1974.

- L.J. Rogier, R. Aubert, M.D. Knowles, Geschiedenis van de kerk. 10 delen in 11 banden. Hilversum/Antwerpen, Paul Brandt 1963-1974.

- Hubert Jedin, Handbuch der Kirchengeschichte, Jedin Hubert, Freiburg: Herder. ISBN 3451271001 (paperback) of 3898534359 (cdrom)

Aswoensdag

2010-02-17T12:32:00.000-08:00

Waarom 'as' gebruiken op Aswoensdag?
Na carnaval begint op Aswoensdag (17 februari) de vastentijd, de 40-daagse voorbereidingstijd op Pasen. In die periode worden gelovigen opgeroepen zich te bezinnen en hun levensstijl te versoberen. De Vasten begint met het tekenen van het askruisje op het voorhoofd. Maar waarom wordt hierbij as gebruikt?

De naam 'Aswoensdag' komt van het gebruik in vroeger eeuwen om aan het begin van de Vasten as te strooien over de hoofden van boetelingen en degenen die vastten. Het was een teken van verslagenheid om het eigen falen. 'In zak en as zitten', is nog steeds een uitdrukking die gebruikt wordt als mensen zich even geen raad meer weten. De uitdrukking komt rechtstreeks uit de bijbel. Als mensen daar rouwen, zitten ze letterlijk in juten zakkenkleding en bestrooien zich rijkelijk met as. Het is een teken van armzaligheid, van nietswaardigheid. Zo bekent Abraham tegenover God: "Ofschoon ik maar stof en as ben." (Gen 18,27). De heilige bisschop Johannes Chrysostomos (344-407) spreekt zijn gelovigen aan met "stof en as" als beeld van menselijke vergankelijkheid. En de middeleeuwse abdis en mystica Hildegard von Bingen (1098-1179) noemt zichzelf "een zwakke mens, van as tot as, van leem tot leem".

Liturgie
Met het liturgisch asritueel heeft de Kerk - aan het begin van de lente - mogelijk voorchristelijke gebruiken willen kerstenen. Nog altijd worden in deze periode in met name Zwitserland en Zuid-Duitsland grote vuren ontstoken op de velden. Het zijn overblijfselen van de oeroude voorjaarsvuren om de winter te verbranden. De as werd uitgestrooid op de akkers om de vruchtbaarheid te bevorderen. In vroegere tijden waste men ook met as en kende men de zuiverende werking ervan. Niet al die gebruiken passen nog in de huidige tijd. Maar toch heeft de as op het hoofd zijn zin niet verloren. In onze tijd, waarin veel mensen denken zelf God te zijn in een maakbare wereld, roept de as in herinnering dat ieder mens vergankelijk is. De tekst bij uitdelen van het askruisje luidt niet voor niets: "Je bent stof en tot stof keer je terug" (Gen, 3,19). Alles gaat voorbij. God alleen blijft. Oftewel: "Bekeer u! Heb geloof in de goede Boodschap". (Mc 1,15). Bezin je op waar je mee bezig bent en kies dát, waar het in het leven echt om gaat.

Het strooien van as over de hoofden van de boetelingen is in latere tijden vereenvoudigd tot het askruisje, zoals dat tegenwoordig in de kerken wordt uitgedeeld. Het altaarmissaal laat echter nergens het woord askruis vallen. Er wordt gesproken over het opleggen van de as, een veeg, een vlek, desnoods het hele hoofd vol. "Erkennen dat we stof en as zijn," zoals een gebed uit de liturgie zegt.

Vastentijd
Met Aswoensdag begint de vastenperiode die duurt tot aan Pasen; dit jaar op 8 april. In deze periode worden christenen geacht zich door te vasten voor te bereiden op het belangrijkste christelijke feest, de verrijzenis van Christus, de triomf van het eeuwig leven op de dood. Tijdens de veertigdagentijd nemen sommigen zich voor om geheel vrijwillig bijvoorbeeld weinig of geen alcohol te drinken, niet te roken of om anderszins te vasten. De christen kan hierdoor meer ruimte creëren voor God en de noden van de mensen en voor zichzelf nieuwe doelen en motieven in het leven vastleggen.

Vasten, bidden en aalmoezen geven zijn de drie bestanddelen van het christelijke vasten. Door het uitsparen van eten en/of luxe goederen komt geld vrij voor goede doelen. Vandaar dat in deze periode de Vastenactie plaatsvindt, de kerkelijke geldinzamelingsactie voor de misdeelde medemens in de ontwikkelingslanden.

Carnavalsmop over Adam en Eva

2010-02-14T07:31:00.000-08:00

Gisteravond keken mijn vrouw, Theresia, en ik naar de Duitse TV-zender naar de uitzending van het carnaval in Keulen. Verschillende buutreders (redenaars die staan of zitten op of achter een "Bütt", gewoon Duits: "Böttich" = biervat) komen dan om de beurt op het podium en vertellen meestal de ene mop na de andere. Eentje vertelde een goeie mop over Adam en Eva:

Hij zei: stel dat Adam en Eva Chinees waren geweest, dan zou de geschiedenis heel anders gelopen zijn. Dan hadden ze namelijk de appel laten hangen en de slang opgegeten!!!

Druk, druk, druk ...

2010-02-14T07:21:00.000-08:00

Het waren een aantal drukke dagen, dus was er weinig tijd om te bloggen. In een druk parochieleven en in een druk gezinsleven staande, blijft er soms weinig tijd over. Ik mocht deze zaterdag en zondag de homilie, de preek, houden en heb vanmiddag voor de eerste keer in mijn (diaken)leven gedoopt: ik mocht een meisje van zes jaar en een jongen van anderhalf jaar dopen. Het was een feest om het instrument te mogen zijn waardoor - in dit geval - kinderen kind van God worden en worden opgenomen in de Kerk.

Mattheüs van der Steen (2)

2010-02-10T04:15:00.000-08:00

Het volgende artikel staat op de website van het Nederlands Dagblad:

'TRIN creëert succes-Jezus die niet bestaat'

Geplaatst: 02 mei 2009 - Van onze redactie kerk

AMERSFOORT - De charismatisch-evangelische organisatie Touch, Reach and Impact the Nations (TRIN) creëert een eigen Jezus die weinig van doen heeft met de kruisdragende zoon van God uit de Bijbel.

Dat stelt de evangelische theoloog Henk Bakker deze maand in het opinieblad CV Koers. Hij legt TRIN, onder meer bekend van de grootscheepse manifestatie Heaven on Earth waarbij uitingen van de Geest een belangrijke plaats hebben, naast de meetlat van 2 Korintiërs 11. De apostel Paulus heeft het volgens Bakker aan de stok met 'krachtchristenen' die ,,een andere Jezus prediken''. Zij zagen zichzelf als superchristenen, strooiden met openbaringen en zetten Jezus neer als een krachtmens die zijn volgelingen hetzelfde laat doen. Van Jezus, die kruisdragen als principe had, moesten ze niets hebben.

Bij TRIN wordt Jezus, evenals in de gemeente van Korinthe, neergezet als krachtpatser, aldus Bakker, werkzaam aan de Christelijke Hogeschool Ede en de baptistenopleiding aan de Vrije Universiteit. Hij wijst op het boek Durf te dromen waarin TRIN-oprichter Mattheus van der Steen spreekt over het volhardend nastreven van dromen, succes en voorspoed, in geestelijk en materieel opzicht, en deze principes naar het idee van Bakker verabsoluteert (,,God wil het''). ,,Het gaat om een evangelie van welzijn en welvaart, en ieder die als christen de eindjes niet aan elkaar kan knopen en op tweedehandsjes zit, leeft armzaliger dan God nodig vindt. Het gaat bij TRIN om geestelijke en materiële invloed en gebiedsuitbreiding, een vorm van imperialistisch denken dat de Schrift niet kent.''

De Bijbel leert ons in eenvoud te leven door niet te zinnen op 'meer' en 'hoger', aldus Bakker. ,,Het welvaartsevangelie leidt gelovigen op een dwaalspoor; christenen zouden een succes-Jezus moeten volgen, maar dat is een 'andere Jezus', een die niet bestaat en nooit heeft bestaan. Bovendien moet niemand zijn 'droom' navolgen, maar Jezus. Dromen bestaan meestal uit geestelijke idealen en wereldse wensen, waaronder succesvol en rijk zijn. Het evangelie van Christus is hier geen middel of springplank toe. Wie dat gelooft, zit ernaast.''

Humor | Het is maar net hoe je het bekijkt ...

2010-02-09T02:56:00.000-08:00

Doopsel van kleine kinderen

2010-02-09T02:54:00.000-08:00

De Blije Doos: als er een kindje op komst is, kun je zo'n doos met informatie en kadootjes aanvragen. Wij hebben er een kerkelijke variant op bedacht: de Blije Map.

Als we bij jonge ouders komen, die willen praten over de Doop van hun kindje, dan nemen we een map mee met informatie over het Doopsel, over Kerk en geloven. Gelukkig zijn er in het afgelopen jaar mooie brochures verschenen, die de ouders kunnen helpen om zich te bezinnen op het Doopsel en op wat dat van hen als ouders vraagt.

Hebben jullie net een kindje gekregen en willen jullie eens praten over het Doopsel, neem dan gerust contact met mij op: tel. 072-5711292 of email aan diaken Frank Kamp

Kerk en Bijbel | Bijbel en Kerk ... (5): Uit de lucht komen vallen?

2010-02-08T13:31:00.000-08:00

Is de Bijbel uit de lucht komen vallen? Kerk en Bijbel | Bijbel en Kerk: de kip en het ei ...

Pas in de vierde of vijfde eeuw legde de institutionele Kerk het Nieuwe Testament in zijn huidige vorm vast. Deze vorm werd, na een grondig onderzoek door de bisschoppen en de bisschoppensynodes, vastgelegd; een proces waarmee alle katholieken sinds de eerste generatie bekend zijn.

De volledige christelijke "canon", of lijst met geschriften uit het Nieuwe Testament, werd door de heilige Athanasius in het jaar 367 aangenomen, maar werd pas tijdens de synode van Rome in het jaar 380 en de concilies van Hippo en Carthago (in de jaren 393, 397 en 417) algemeen geldig verklaard.

De pseudonieme boeken, soms de apocrieven van het Nieuwe Testament genoemd, waren al lang in diskrediet en derhalve was er geen dicussie of deze moesten worden opgenomen. Maar uitsluiting was heel wat anders. Tot op het laatste ogenblik hebben verblinde geleerden gepleit om het boek van de Openbaring, de Brief aan de Hebreeën, de tweede Brief van Petrus en andere brieven te laten verwijderen. Het tot stand komen van de canon was zeker Gods wil, maar het was, naar menselijke maatstaven, geen vanzelfsprekende zaak.

Gedurende al die eeuwen hebben de bijbelboeken bestaan, alhoewel zij niet als een duidelijk omschreven collectie bestonden. Toch werden zij beschermd, verkondigd en doorgegeven, door dezelfde Kerk waarin ze waren ontstaan. De Kerk die de geschriften canoniseerde was dezelfde Kerk die ze, in een reeds lang vervlogen generatie had voortgebracht.

Sinds de protestantse reformatie hebben velen geprobeerd om de Kerk opnieuw op te richten, op basis van bewijzen die zij vonden in het Nieuwe Testament. Maar zij konden het niet eens worden over wat er, in het Nieuwe Testament, precies met het begrip "kerk" bedoeld wordt en hoe een dergelijke Kerk er tweeduizend jaar later uit zou moeten zien. Het is verstandiger om te kijken naar de Kerk die al bestond voordat de Schrift er was - de Kerk die, met Gods hulp, de Schriften heeft voortgebracht en die hun integriteit, gedurende vervolgingen, ketterijen, bewaard heeft - de Kerk die de Schriften tot een boek samenvoegde - een boek dat allen, die zich heden ten dage christen noemen, tot steun is.

Uit: Scott Hahn, Redenen om te geloven - Hoe kunnen we het katholieke geloof begrijpen, uitleggen en verdedigen, Amsterdam, 2008, p.76-77.

Humor | Geert Mak

2010-02-08T12:50:00.000-08:00

Leuk gevonden niet? Wat je zoal aan geestigs tegen komt op het net.

Evolutie: feit en fictie (1)

2010-02-08T12:37:00.000-08:00

(Foto: Richard Dawkins)

Dit bericht staat op de site van het Katholiek Nieuwsblad:

EO zendt Expelled nu echt uit

KN - 8-2-2010

In Expelled maakt de Amerikaanse duizendpoot en droogkomiek Ben Stein een rondgang langs de kopstukken van het darwinisme en hun slachtoffers: zij verloren hun baan omdat ze twijfelden aan de darwinistische orthodoxie. Centraal staat de vraag wat er aan universiteiten nog van de vrijheid van onderzoek en meningsuiting is overgebleven, als het over het ontstaan en de ontwikkeling van het leven gaat. De documentaire besluit met een onthullende confrontatie met Richard Dawkins. “Wie schiep de hemelen en de aarde?”, vraagt Stein. Dawkins blijft het antwoord schuldig, en blijkt zelfs bereid buitenaards leven als mogelijke ‘intelligente ontwerpers' van het leven te aanvaarden, als het maar geen God hoeft te zijn.

Behalve Dawkins komen in de film vrijwel alle hoofdrolspelers in het debat tussen evolutie en Intelligent Design aan het woord. Aan ID-zijde zijn dat onder meer de katholieke moleculair bioloog Michael Behe, de orthodoxe jood en fysicus Gerald Schroeder en de joodse agnost en wiskundige David Berlinski. Ook Stephen Meyer komt aan het woord, wiens nieuwste boek Signature in the Cell. DNA and the Evidence for Intelligent Design een bestseller is en als een van de ‘boeken van het jaar' wordt genoemd in Times Literary Supplement. De documentaire bevat enkele fascinerende animaties van het functioneren van de cel en het DNA, die twijfels oproepen of een darwinistische verklaring van dergelijke complexiteit zelfs maar theoretisch denkbaar zou zijn.

De EO had de uitzending voorzien voor einde 2009. Dit werd echter verhinderd door het overlijden van Ramses Shaffy.

EO, 9 februari 2010, 23.25 uur, Nederland 2.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Beeldvorming paus Pius XII (1)

2010-02-08T12:21:00.000-08:00

(Foto: paus Pius XII)

Dit bericht staat op de site van het Katholiek Nieuwsblad:

‘Duits verzet vroeg Pius XII te zwijgen’

KN/KNA - 8-2-2010

Vertegenwoordigers van het Duitse verzet hebben paus Pius XII (1939-58) aangeraden om Adolf Hitler en de nazi’s niet openlijk te veroordelen. De toenmalige Duitse oppositie vreesde dat een dergelijke actie haar kansen op steun bij de Duitse bevolking aanzienlijk zou verkleinen. Dat schrijft de Italiaanse historicus Roberto Pertici in ‘L’Osservatore Romano’.

Pertici, die doceert aan de universiteit van Bergamo, baseert zich op een in 1978 gepubliceerd document uit 1945. Daarin schrijft de destijds in Rome levende Amerikaanse diplomaat Harold Tittmann over een ontmoeting met Josef Müller, een katholiek lid van het Duitse verzet, op 3 juni 1945. De Beierse advocaat vertelde hem toen dat het verzet er voortdurend bij Pius XII op aandrong en nazi’s niet openlijk te veroordelen. Hitlers tegenstanders vreesden volgens Müller dat een duidelijke pauselijke veroordeling onder de Duitse bevolking de verdenking kon wekken dat de paus en uiteindelijk ook de katholieken bogen onder de druk van de geallieerden. Daardoor zou de bewegingsvrijheid van het verzet aanzienlijk zijn ingeperkt.

Boerenzoon Josef Müller (1898-1979) werd na de Tweede Wereldoorlog de eerste voorzitter van de politieke partij CSU.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Mattheüs van der Steen (1)

2010-02-07T12:49:00.000-08:00

Het volgende artikel verscheen in het Nederlands Dagblad van 25 april 2009:

Mattheüs was best zwart-wit

Mattheüs van der Steen doet van zich spreken in evangelisch Nederland, met grootschalige bijeenkomsten en een prijswinnend boek. Hij was erg kritisch over de kerken, maar doet nu een ,,bijzondere ontdekking’’: het christelijk erf biedt hem meer ruimte dan hij dacht.

Door onze redacteur Sjoerd Mouissie

HARDERWIJK – ,,Ik zit helemaal niet te wachten op dit gesprek.’’ Mattheüs van der Steen is zichtbaar boos. Het interview vindt plaats in het kantoor van zijn organisatie Touch, Reach and Impact the Nations (TRIN), in een bedrijfsverzamelgebouw aan de rand van Harderwijk.

Aan de wand hangen grote foto’s en posters van evangelisatiecampagnes, al dan niet in het buitenland. Volgende week houdt TRIN een vijfdaagse ‘Heaven on Earth-conferentie’ in de IJsselhallen in Zwolle, waar ruim zevenduizend bezoekers worden verwacht. Onder het thema ‘Revival!’ verwacht de organisatie een ,,machtige uitstorting van de Heilige Geest’’.

In de afgelopen jaren ontwikkelde TRIN zich razendsnel tot een geruchtmakende charismatisch-evangelische organisatie. Haar bijeenkomsten, met namen als firenights, destiny for life en outreaches, trekken volle zalen in veel Nederlandse plaatsen. Over de grens, in Afrika en Azië, houdt de organisatie zich vooral bezig met noodhulp, zoals een adoptieprogramma voor weeskinderen.

Bijna zeventig Nederlanders gingen in februari met TRIN naar India, om daar een grootschalige evangelisatiecampagne te houden van tien dagen. Na terugkomst klonken de cijfers indrukwekkend: volgens de organisatie hadden 120.000 mensen hun leven voor het eerst aan Jezus gegeven, al nuanceerde Mattheüs van der Steen deze aantallen door nog voor de reis in deze krant te zeggen dat ,,twintig tot dertig procent’’ van hen na drie maanden nog in een kerk komt.

Er is lof, maar ook kritiek. In diverse bladen en kranten werd gesteld dat de organisatie zich te radicaal afzet tegen de kerk, en dat de grote bijeenkomsten vooral mensen trekken die van de ene charismatische ervaring naar de andere gaan. Ook websites laten zich niet onbetuigd – zo suggereerde de website Goedgelovig onlangs regelmatig dat de financiële huishouding van TRIN niet transparant zou zijn. Een claim waar volgens TRIN niets van waar is: inmiddels heeft de organisatie een jaarverslag op internet gepubliceerd, en meer gegevens zijn op komst. ,,Wij kunnen alles tot elke cent verantwoorden.’’

Een dag voor het interview had Van der Steen (33) lopen nadenken over dat laatste. Ondanks zijn enthousiasme voor de conferentie had hij er even de pest in. ,,Vraag maar aan mijn medewerkers, ik ben hier altijd de vrolijke Hans. Maar gisteren dus niet. Ik word moe van al die mensen die hun oordeel al klaar hebben.’’

Het zit je wel hoog.

,,Ja, ik moet mijn ei even kwijt. Ik geloof in positieve en negatieve kritiek. Dat eerste krijgen we van een groep mensen die over onze schouder meekijkt en adviezen geeft. Negatieve kritiek is niet eerlijk, ik vind het moeilijk me er tegen te verdedigen. Ik heb er een probleem mee als juist broers en zussen in Christus vaak een oordeel klaar hebben. Omdat TRIN juist de veelkleurigheid van het lichaam van Christus probeert zichtbaar te maken.

Kritiek op wat ik doe, raakt voor mij Jezus. Hij is mijn enige motivatie. We proberen nu bruggen te slaan tussen de verschillende kerken in Nederland. We gaan daar open in, want wij kunnen ook van hen leren.’’

Zwart-wit

De bijeenkomsten van TRIN trekken volle zalen, met daarin ook veel bezoekers uit gevestigde kerken, zoals de Protestantse Kerk. Ben jij verbaasd door de openheid van die kerken voor de evangelische beweging?

,,Ja, zeker. Ik ben in het verleden best zwart-wit geweest. Sinds twee of drie jaar kom ik erachter dat er op het christelijk erf veel meer is dan ik dacht. Dat is een bijzondere ontdekking. Ik ontmoet regelmatig kerkleiders – om ze in de ogen te kijken en te vragen hoe zij Jezus beleven. Tien jaar geleden was ik betrokken bij een jeugdkerk in Ermelo. Er kwamen behoorlijk veel jongeren van de straat tot bekering. In een vergadering met lokale kerkleiders smeekten wij bijna om hulp, of zij die jongeren een plekje wilden geven in de kerk. Toen was het antwoord dat zij het te druk hadden met de eigen gemeente. Ik denk dan: hun hart zou toch voor deze jongeren moeten kloppen?

Goed, die openheid was er toen niet. Maar vanaf nu mag je TRIN ook zien als een beweging die zijn weg ook binnen de kerkelijke structuur kan vinden. Maar nog niet iedereen doet mee hè, er zijn nog veel harten te winnen.’’

Van der Steens’ boek Durf te dromen won onlangs de Publieksprijs van het Christelijke Boek. Die uitverkiezing werd met gemengde gevoelens begroet. Sommigen noemden het boek ‘fantastisch’, anderen ‘gevaarlijk’. De kritiek richtte zich vooral op wat Van der Steen – van de mavo via een zendingsorganisatie en een beddenwinkel naar evangelist – schreef over de kerken, waar hij weinig enthousiasme voor evangelisatie bespeurde. ,,Ik werk niet samen met dit soort christenen, ik noem ze het soort waar Jezus ook zo’n moeite mee had. Hij noemde ze zelfs adderengebroed, farizeeërs die al hun religieuze dingen deden maar geen enkele bewogenheid hadden voor datgene waar het echt om draait: de hulpbehoevenden, de zieken, de ongelovigen’’, schreef Van der Steen.

Wat je nu over de kerk zegt, klinkt heel anders dan wat er in je boek staat. Komt de stevige taal in je boek door de ervaringen in Ermelo?

,,Na een bijeenkomst sprak Hans Eschbach me aan. Hij was erg enthousiast over het boek, maar noemde een passage ‘jammer’.’’ Die opmerking bleek te slaan op de bewering dat christenen die niets geven om de zending ,,maar in de kerkbanken bij hun soortgenoten’’ moesten aanschuiven. ,,Besef je wel dat je hier mijn hele achterban mee bedoelt, zei hij. Daar had ik helemaal niet bij nagedacht! Bij de tweede of derde druk heb ik ‘kerkbanken’ veranderd in ‘pluche stoelen’. Het is jammer dat de volgende druk al klaar is, want misschien moet ik beter uitleggen wat ik bedoel. Ik ben absoluut niet tegen de kerk.’’

Wat wil je dan wel zeggen?

,,Ik ben tegen een systeem dat mensen tegenhoudt om te leven naar Gods bedoeling. Ik geloof ook echt niet dat de kerk een gebouw is waar je elke zondag bij elkaar moet komen. Waanzin, dat staat niet in de Bijbel. Wij zijn nu, zoals we hier zitten, ook kerk.

Het instituut kerk moet grondig bekeken worden, inclusief de pinkster- en evangelische ‘kerken’.

Waarom is er zo veel leegloop? Waarom hebben we onze impact op alle lagen van de maatschappij verloren? ‘We’ inderdaad, want ik heb daar ook aan bijgedragen. Laten we, in plaats van elkaar te veroordelen, ons afvragen hoe we hier iets aan kunnen doen.

Sommigen gaan op zondag naar de kerk, puur omdat ‘het moet’, zonder een levende relatie met Jezus te hebben. Maar ik wil zo graag dat wij geen stoelwarmers zijn, maar dat we mensen meenemen van de straat, dat zij zich thuis gaan voelen in de kerk. Dat is toch de bedoeling?’’

Tussen april en augustus 2008 hield evangelist Todd Bentley grote bijeenkomsten in de Amerikaanse stad Lakeland, een stad in Florida. Sympathisanten van Bentley een brede man vol met ,,in opdracht van God’’ gezette tatoeages, toonden zich erg enthousiast over de samenkomsten – zij spraken over een massale uitstorting van Gods Geest, waarbij mensen zouden zijn genezen en doden werden opgewekt. De evangelist stopte in augustus vorig jaar met zijn ‘bediening’, nadat bekend werd dat hij huwelijksproblemen had en een ,,ongezonde relatie’’ onderhield met een vrouwelijk staflid van zijn organisatie. Mattheüs van der Steen bezocht, met enkele anderen, twee samenkomsten in Lakeland. Later hield TRIN firenights in Rotterdam en Nieuwegein, die in hun opzet niet veel verschilden van de samenkomsten in de Verenigde Staten.

Teleurstellend

Nu zegt Van der Steen dat hij de bijeenkomsten in Lakeland ,,teleurstellend’’ vond – er ,,gebeur

de immers hetzelfde’’ tijdens de activiteiten die TRIN in die tijd al organiseerde. ,,Als dat een opwekking was, mochten wij ons ook zo noemen.’’ Van der Steen heeft Bentley nooit ontmoet en wilde ook niet dat de Lakelandvoorganger hem de handen zou opleggen. ,,Er was iets in me wat dat verhinderde’’, maar wat dat precies was, kan hij niet uitleggen.

Vragen over Lakeland doen Van der Steen zuchten. Hij wil ,,het nog één keer vertellen’’, om er daarna ,,niet meer over te praten’’.

Is het waar dat jullie Lakeland ‘de meest pure vorm van opwekking’ hebben genoemd?

,,Ja, dat heb ik gezegd en daar sta ik nog steeds achter. Wij zagen gewone mensen op straat praten over wat er in de samenkomsten gebeurde. Dat is voor mij een echte opwekking. Maar ik heb nooit gezegd dat Todd Bentley zelf zo zuiver als een konijn was! Ik vond die tatoeages ook vreselijk. Die man is een grote oen geweest. Er was al zoveel kritiek op hem, en toen speelde hij alle critici in de kaart. Hij werd een soort superster en dat hoort niet in het koninkrijk van God. Jezus is de enige met die positie.’’

Heeft dat gebeuren invloed gehad op hoe jij je werk doet?

,,Ja, zeker. Het gevaar bestaat altijd dat je op een voetstuk wordt geholpen, of er zelf op gaat staan. Omdat ik nu het gezicht ben van een steeds grotere beweging, heb ik met mijn vrouw Rebekah afgesproken dat wij verkeerde zaken tussen ons of met anderen dit jaar oplossen. Wij gaan naar mensen toe om vergeving te vragen, daar waar we verkeerde dingen hebben gezegd.

Het gezin heeft weer de eerste plaats gekregen. ’s Avonds zit ik om half zes al in pyjama op de bank met de kinderen naar de film Finding Nemo te kijken.

Wat er bijvoorbeeld met Andries Knevel gebeurde in de discussie over schepping of evolutie, deed me wel schrikken. Je hebt zo hard gewerkt voor een organisatie, daar veel voor opgeofferd. Dan maak je één fout en zit je op een glijbaan, en kan alles in een paar seconden kapot gaan. Daarom willen wij TRIN transparanter maken, bijvoorbeeld met een raad van advies.

Sinds kort heb ik ook een groep mensen die mij persoonlijk adviseert. Daar zitten voorgangers in als Willem Ouweneel en Jan Sjoerd Pasterkamp. Zo liet ik hun een boekje lezen dat ik geschreven heb – toen bleken er dingen in te staan die niet kloppen. En er is iemand met wie ik iets vervelends heb meegemaakt, en waar ik al twaalf jaar mee worstel. Dan helpen ze mij, en zit ik met tranen in de ogen te luisteren naar hun adviezen en eigen ervaringen. Ik ben dus erg bezig in mijn eigen hart te laten kijken. Want wat in Lakeland is gebeurd, had ook mijn glijbaan kunnen worden.’’

Ben jij naïef?

Het blijft enige tijd stil. ,,Om deze organisatie te leiden, met al het werk in het buitenland, kan je niet naïef zijn. Maar misschien ben ik te hoopvol. Ik geloof honderd procent in wat ik doe en verwacht eigenlijk dat anderen ook zo geloven. En als dat niet zo is… is het ook goed, maar ga dan niet met modder gooien. Laten we elkaars visie en werk gaan waarderen. Zet die persoonlijke verschillen aan de kant. Daar verlang ik naar, ik geloof dat er iets bijzonders staat te gebeuren in dit land. Ja, ik geloof dat écht.’’

‘Zij moeten bevrijd worden’

Gevraagd naar zijn ideeën over TRIN, vertelt theoloog en auteur Otto de Bruijne over dr. Tokunboh Adeyemo, oud-directeur van de Evangelische Alliantie in Afrika. De Bruijne zelf kwam onlangs in het nieuws met zijn onderzoek Ooit evangelisch, naar kerkverlating in evangelische gemeenten.

Adeyemo was een van de sprekers tijdens de Heaven on Earth-conferentie van TRIN in de Rotterdamse Ahoy, vorig jaar. Hij logeerde toen bij De Bruijne, een vriend van vroeger. ,,Ik was verbaasd over de reactie van Adeyemo, toen ik hem naar zijn bevindingen vroeg’’, zegt De Bruijne. ,,Hij antwoordde resoluut: ‘Dit moeten wij in Afrika beslist niet hebben. Wij kennen het liggen in de geest en dat extreme hoofdschudden en dubbelklappen uit de traditionele Afrikaanse religie. Mensen moeten niet liggen in de geest, maar staan in de Geest! Al deze mensen hier moeten bevrijd worden’.’’

Persoonlijk is De Bruijne er van overtuigd dat TRIN ,,vol goede bedoelingen zit’’. ,,Maar veel uiterlijke afleidingen worden omleidingen en misleidingen. Voor veel bezoekers is het podium normatief: allerlei lichamelijke uitingen gaat men als geestelijk beschouwen. Zij hebben het idee net zo te moeten doen en worden als de geestelijk leiders, zoals Mattheüs van der Steen. Dat kan een gevaar zijn.’’

‘Hij flapt er soms wat uit’

Een voorganger in het ‘team’ van Mattheüs van der Steen is Willem Ouweneel, die steeds vaker te zien is bij activiteiten van de charismatischevangelische organisatie Touch, Reach and Impact the Nations (TRIN). Ouweneel is een evangelische wetenschapper – theoloog, bioloog en filosoof – die behoort tot de Vergadering van Gelovigen. In de evangelische wereld geniet hij vooral bekendheid door zijn talrijke boeken over het christelijk geloof. In het interview valt zijn naam diverse keren en vanaf september verbindt Ouweneel zich aan een soort Bijbelschool van TRIN. Volgens de hoogleraar is het ,,altijd verstandig’’ dat een leider om begeleiding vraagt. Ook in het geval van Van der Steen, want ,,hij flapt er nog wel eens wat uit’’. Zijn opvattingen worden wel gematigder, zegt Ouweneel. ,,In de evangelische wereld komt het vaak voor dat men een verwrongen beeld heeft van de kerk. Ook Van der Steen heeft ooit uitgestraald dat de kerk een slappe, doodse bedoening is waar je hard voor moet wegrennen. Maar dat is gewoon niet waar.’’

Het is zeer waarschijnlijk dat ook TRIN ,,op den duur salonfähig’’ wordt, stelt Ouweneel. Dan wordt de organisatie opgenomen in de bestaande structuren en zullen charismatisch ingestelde mensen, die nu van conferentie naar conferentie trekken, TRIN ,,te gematigd’’ gaan vinden. Dat is niet erg, stelt de hoogleraar. ,,Organisaties kunnen verdwijnen, als ze maar een goede functie hebben gehad in de christelijke wereld – en dat is bij TRIN het geval. Jeugdkerken zie je nu ook bijna niet meer, maar ze hebben wel een onmiskenbare invloed gehad op jongeren.’’

,,Ik zie veel in Van der Steen’’, vervolgt Ouweneel. ,,Daarom vind ik het de moeite waard hem te begeleiden. Maar ik ben daar wel voorzichtig in – hij heeft al veel bereikt in het volgen van zijn roeping, dan ga ik hem niet vertellen dat het zus-en-zo anders moet.’’

Op Goede Vrijdag stelde Ouweneel overigens niet zeker te weten of hij ‘we’ of ‘ze’ moet zeggen, als hij over TRIN spreekt. In een toespraak tijdens een TRIN-avond zei hij: ,,Nu kan ik tegenover de krant net doen alsof ik het van een afstand kritisch volg. Als het uitkomt, zeg ik ‘we’, anders zeg ik ‘ze’. Dan ben ik de objectieve buitenstaander. Als ze weer bellen met de vraag: wat vindt u van TRIN? zeg ik, tja, er zitten goede kanten aan…’’

De realiteit van de islam (5) | een ingewikkelde realiteit ...

2010-02-07T12:14:00.000-08:00

De realiteit van de islam en moslims is een ingewikkelde realiteit.

Bijvoorbeeld omdat voorop staat dat God van alle mensen houdt, dus ook van de moslims. Verder omdat ik van pater Jaap Borst mhm. die in Kashmir (India) werkt waar merendeels moslims wonen, heb begrepen dat vele moslims in feite onzeker zijn en ook veel vragen hebben in hun moslim-zijn. Verder omdat ik terwijl ik nu al een paar jaar redelijk goed het nieuws volg ten aanzien van de verhouding van moslims en christenen, niet anders dan de indruk krijgen dat de islam een hele intollerante godsdienst is: in landen waar de islam de overheersende godsdienst is, hebben andere groepen weinig rechten, christenen worden vermoord, kerken worden verbrand of vernield, moslims die zich bekeren tot het christendom moeten vrezen voor hun leven en ga zo maar door.

Hoe moet je met deze realiteit omgaan? Zoals Geert Wilders? Of juist zoals mensen die zeggen: ach, het is allemaal zo erg niet? Ik vind de islam een gevaarlijke godsdienst, maar ik geloof met heel mijn hart dat er vele goede moslims zijn, mensen die goed zijn voor hun gezin en omgeving en die God proberen te dienen.
Het zou het beste zijn als we in een openhartig gesprek komen met moslims die we kennen of die in onze buurt wonen, dat we elkaar vertellen over en bevragen op ons geloof en onze kijk op het leven.

Eén ding mag de realiteit van de islam zeker aan ons opdringen, namelijk de vraag wat wij zelf geloven, wat wij zelf voor ons geloof doen. Een gesprek met moslims zou ons zeker confronteren met vragen over ons eigen geloof.

Humor | Mattheüs van der Steen

2010-02-07T11:53:00.000-08:00

Deze prent kwam ik tegen op mijn zoektocht op het internet.

Kritisch over TRIN en Mattheüs van der Steen

2010-02-07T11:22:00.000-08:00

(Foto: Mattheüs van der Steen)

TRIN? Waarschijnlijk vraagt u zich af waar dat voor staat. TRIN is de afkorting van Teach Reach & Impact the Nations, in Nederland is dit een organisatie die onder leiding staat van Mattheüs van der Steen. Een aantal mensen die ik ken, zijn erg onder de indruk van TRIN en reizen hele afstanden om bij een bijeenkomst van TRIN te kunnen zijn. Zelf ben ik geneigd om TRIN eerder met argwaan tegemoet te treden. Om het dichterbij te halen: TRIN was te gast bij Pinkstergemeente Sjaloom in Heerhugowaard in de Deimoshal gelegen naast Sjaloom.

Ik vind dat je ergens pas je mening over mag geven als je er ook daadwerkelijk persoonlijk kennis van hebt genomen. Zodoende heb ik op een avond een tijd naar een live internet uitzending zitten kijken van een bijeenkomst van TRIN. Ze gingen op die avond mensen dopen.
Ten eerste was ik overdonderd door het gemak waarmee ze mensen gingen dopen: 'Kom maar naar voren als je gedoopt wil worden en je zult gedoopt worden ...' was zo ongeveer de strekking. Je kunt natuurlijk discussiëren over de vraag hoe snel je iemand doopt - zulke overwegingen spelen ook in de (katholieke) Kerk een rol -, maar toen de man met de microfoon begon te vertellen, dat je ook gedoopt kon worden door zelf thuis onder de douche te gaan staan, was hij mij kwijt. Ik vond het daardoor een trieste vertoning.

Ik ga het gebeuren rond TRIN en Mattheüs van der Steen toch een beetje volgen, ook al werd ik er in eerste instantie juist door afgestoten. Ik hoorde namelijk vandaag dat Mattheüs van der Steen als spreker op het Celebrate Festival komt van de Katholieke Charismatische Vernieuwing (KCV).

Mochten er onder u zijn die ook een indruk of ervaring hebben opgedaan met TRIN, dan zou ik graag horen wat dit voor indruk cq. ervaring is.

Hieronder een aantal relevante links:
Zie: [ www.trin.nl ] en [ www.mattheusvandersteen.nl ] voor informatie over TRIN en Mattheüs van der Steen.

Zie: [ www.celebratefestival.nl ] voor informatie over Celebrate.

Zie: Boele Ytsma en Henk-Jan van der Klis voor andere mensen met een kritische kijk op TRIN en Mattheüs van der Steen.

Humor | Jack Nicholson

2010-02-06T12:23:00.000-08:00

Ik was op zoek naar fotomateriaal op het internet en kwam op een weblog van een filmfanaat deze leuke foto tegen. Volgens mij is er mee gerommeld, maar daarom des te leuker.

Prof. dr. Cornelia de Vogel

2010-02-06T07:28:00.000-08:00

(Foto: Cornelia de Vogel)

Zoals ik al eerder schreef i.v.m. Carsten Peter Thiede, is voor mensen buiten de katholieke Kerk de beginperiode van de Kerk een struikelblok. Het idee dat sterk lijkt te leven, is dat deze begintijd heel diffuus was: verschillende groepen, geen samenhang en structuur, allerlei tegenstrijdige meningen en geloofsbelijdenissen ...

Een vrouw die in verband met deze kwestie belangrijk werk heeft gedaan, is Cornelia de Vogel, filosofe en theologe (Leeuwarden 27-2-1905 - Westenschouwen (Zld.) 7-5-1986). Zij was een groot kenner van de kerkvaders, ze studeerde klassieke talen en las dus de teksten van de kerkvaders in de grondtekst, ze trad na een tijd van studie en zoeken mede op grond van haar kennis van de kerkvaders waarvan zij sterk het belang was gaan zien, toe tot de katholieke Kerk. Ze schreef hierover het boek "Ecclesia Catholica - Redelijke verantwoording van een persoonlijke keuze" (Utrecht/Brussel 1946). Ik zal op mijn Blog zeker nog vaker op haar werk terugkomen, daarom wil ik haar hier introduceren:

Toen De Vogel in oktober 1924 klassieke talen en filosofie ging studeren aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, leefde zij vanuit een filosofisch getint religieus besef, los van alle institutionele godsdienstigheid. Maar onder invloed van Utrechtse predikanten en van de filosoof en classicus B.J.H. Ovink met wie zij - ondermeer bij de Nederlandsche Christen-Studenten Vereeniging - in aanraking kwam, ging De Vogel de werken van de toentertijd meest spraakmakende protestantse theologen Karl Barth en Emil Brunner lezen. In december 1927 liet zij zich dopen in de Nederlandsche Hervormde Kerk. Daar behoorde zij tot de orthodoxe richting, ver van alle mystiek, waarmee ze vanzelf ook op veilige afstand bleef van de rooms-katholieke kerk, die haar in alles tegenstond.

Na haar kandidaatsexamen, op 4 juli 1927, combineerde De Vogel twee jaar lang haar studie met een tijdelijke baan als lerares klassieke talen op het Christelijk Lyceum in Harderwijk. Met het aldus verdiende geld ging zijn in 1929/1930 filosofie studeren aan de Rijksuniversiteit te Leiden. Op 1 juli 1932 behaalde zij het doctoraalexamen klassieke talen in Utrecht, waarna ze vertrok naar Athene om daar aan de École française gedurende twee jaar haar proefschrift voor te bereiden. Vanwege ernstige reuma-aanvallen schreef zij dit werk, Een keerpunt in Plato's denken. Historisch-philosophische studie, plat op bed liggend in het ouderlijk huis in Leeuwarden. Een tijdlang kon zij door haar ziekte niet lopen. Niettemin promoveerde zij op 1 mei 1936 cum laude. Van 1938 tot 1946 was zij werkzaam als privé-lerares Grieks en Latijn in Den Haag.

Inmiddels had het klassieke theologische probleem van zonde en genade De Vogel in een nieuwe religieuze en existentiële crisis gebracht. De 'sola fides'-leer van de Reformatie bevredigde De Vogel niet langer. Zij zocht naar een kerk die ook voor het handelen een richtsnoer bood, die 'opvoedt tot heiligheid', zoals ze het noemde. De kennismaking met de Lectures on justification (1838) van de Engelse - op het moment van publicatie nog Anglicaanse - theoloog J.H. Newman zette haar op een katholiserend spoor. Dit boek greep haar 'met een ongekende hevigheid diep in de ziel' (Zie: De kerk die mij boeide (1955)), en in 1939 publiceerde zij de meer dan 500 bladzijden tellende studie Newmans gedachten over de rechtvaardiging. Wat zij vooral van haar Engelse inspirator overnam, was het belang van de oudchristelijke schrijvers, de kerkvaders, voor het goede begrip van het christelijk geloof. Dit vormde voor de classica en filosofe de aanleiding zich verder te verdiepen in de patristiek, die zij zag als de onmisbare schakel tussen het Nieuwe Testament en de eerste eeuwen van het christendom.

Opzien baarde De Vogel met haar gedurende de bezettingsjaren geschreven Ecclesia Catholica. Redelijke verantwoording van een persoonlijke keuze (1945). Zij doet hierin verslag van haar intellectuele en emotionele zoektocht, die eindigde met haar officiële opname in de rooms-katholieke kerk. Deze plechtigheid vond plaats op 21 december 1944 in het klooster van de paters redemptoristen te Wittem in Zuid-Limburg, waar zij toen vanwege een door oorlogsomstandigheden uitgelopen vakantie verbleef. Zowel 'de leer' als 'het leven' had haar hiertoe gebracht. Op advies van haar geestelijk leidsman legde zij zelfs een privé-gelofte af ongehuwd te blijven - ze was intussen veertig - en haar leven volledig aan de wetenschap te wijden.

In 1946 werd De Vogel benoemd tot hoogleraar in de geschiedenis van de antieke en middeleeuwse wijsbegeerte te Utrecht, een positie die zij vanwege haar sterk theologische belangstelling aarzelde aan te nemen. Toen kort na haar benoeming bekend werd dat zij naar de katholieke kerk was overgegaan, veroorzaakte dit wel enige opschudding. Zelf had zij het als irrelevant niet ter sprake gebracht, maar het calvinistische wereldje van de Utrechtse wijsbegeerte voelde zich allerminst gelukkig met deze 'roomse indringster'.

Kerk en Israël (2) | Franse filosoof neemt het op voor de paus

2010-02-06T05:57:00.001-08:00

(Foto: Bernard Henry Lévy)

Dit bericht stond op de site van het Katholiek Nieuwsblad:

KN/Zenit - 26-1-2010
Veel media verspreiden desinformatie over de paus, en daar moet een einde aan komen. Dit stelt de bekende Franse filosoof-journalist Bernard Henry Lévy in een artikel op het weblog The Huffington Post.

“Het is tijd een einde te maken aan de onoprechtheid – het vooroordeel, in een woord – en de desinformatie met betrekking tot Benedictus XVI”, schrijft Lévy in zijn afgelopen zondag gepubliceerde artikel. Dat verscheen precies een week na het bezoek van de paus aan de grote synagoge van Rome. De auteur, van joodse afkomst, stelt dat “teksten simpelweg zijn verdraaid. Bijvoorbeeld over de reis van de paus naar Auschwitz in 2006, waar werd beweerd (…) dat hij eer zou hebben bewezen aan de zes miljoen Poolse doden, slachtoffers van louter een ‘bende criminelen', zonder te vermelden dat de helft van hen joden waren”.
“De valsheid doet je ronduit versteld staan”, schrijft Lévy, “als je er rekening mee houdt dat op die dag de paus duidelijk sprak over de poging van ‘de machtigen in het Derde Rijk' om ‘het joodse volk te elimineren uit de rijen van de naties van de aarde'”.
De schrijver ging in op het recente bezoek van de paus aan de grote synagoge van Rome, en het “koor van desinformeerders” dat negatief over deze gebeurtenis berichtte. Lévy erkende de woorden en het gebaar van de paus toen deze eer bracht aan de slachtoffers van de Holocaust. Ook onderstreepte de filosoof de wil van de Kerk banden met de joden op te bouwen.

Ook verdedigde de Fransman de rol van Pius XII bij het opkomen voor de joden tegen de nazi's. “Wij zijn het aan de historische accuraatheid verschuldigd er op te wijzen dat, voordat hij zich bezighield met clandestiene acties als het – zonder het te zeggen – openen van zijn kloosters voor Romeinse joden (…), de ‘stille' Pius XII een aantal radiotoespraken hield.”
“Het is vooral verrassend dat wij de hele, of bijna de hele verantwoordelijkheid voor de oorverdovende stilte over de Shoah die er in de wereld heerste, op de schouders leggen van een soeverein uit die tijd die kanonnen noch vliegtuigen tot zijn beschikking had”, die “veel moeite deed, zo vertellen de meeste historici ons, om met anderen die geïnformeerd waren de informatie die hij had te delen” en die “in feite een groot aantal van hen voor wie hij moreel verantwoordelijk was, redde, in Rome, maar ook elders”.

Lévy sluit af met de opmerking dat “men zowel paus als zondebok kan zijn”.
Bernard-Henry Lévy staat bekend als een van de leidende ‘Nieuwe Filosofen', Franse denkers die zowel het marxisme als de filosofieën van Sartre, Nietzsche en Heidegger bekritiseren.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Kerk en Bijbel | Bijbel en Kerk ... (5): Carsten Peter Thiede

2010-02-05T23:26:00.000-08:00

Begin 1995 werd een sensationele ontdekking wereldkundig gemaakt: een Duitse papyroloog had in een bibliotheek in Oxford papyrusfragmenten met het oudste handschrift van het Nieuwe Testament ontdekt. Nu kon voor de eerste keer aan de hand van materiaal uit de oudheid zelf worden aangetoond dat het Matteüsevangelie reeds rond 70 na Christus was geschreven en als bericht van een ooggetuige van Jezus kan worden gelezen.

Het boek "Ooggetuige van Jezus" vertelt hoe dit handschrift is ontstaan, hoe het in een bibliotheek in Engeland terecht kwam en hoe het aanvankelijk tot een verkeerde datering kwam.

Qumran, de Dode-Zeerollen, de cultuur van de eerste christenen: tegen deze achtergrond wordt levendig beschreven hoe Carsten Peter Thiede de fragmenten onderzoekt en deze als een uniek cultureel document identificeert. Een document dat ons beeld van Jezus in verschillende opzichten verandert.

'Sinds de ontdekking van de Dode-Zeerollen is dit wel de belangrijkste doorbraak in het nieuwtestamentische onderzoek.' (The Times)

Deze tekst staat op de achterzijde van de Nederlandse uitgave van "Ooggetuige van Jezus". Zo ver ik weet, zijn er twee boeken van Thiede en zijn co-writer Matthew d'Ancona in het Nederlands verschenen, dit zijn:

- Ooggetuige van Jezus - Nieuw licht op het ontstaan van het christendom door de ontdekking van papyrusfragmenten, 1996, uitgeverij Callenbach, ISBN 90-266-0648-6

- Het ware kruis van Jezus Christus - De ontdekking door keizerin Helena van het kruishout en opschrift, 2001, uitgeverij Tirion, ISBN 90-43-90-209-8

Weinig tijd, maar veel te melden ...

2010-02-05T09:30:00.000-08:00

(Foto: dr. Carsten Peter Thiede)

Soms is het lastig dat er maar 24 uur in een dag passen, zeker als het gaat om bloggen. Met een druk gezinsleven en een druk parochieleven is het wachten op een moment om weer verder te kunnen schrijven.

Soms jeuken dan ook mijn vingers, want er is veel materiaal dat ik hier zou willen aanbieden / aanbevelen.

Door een gesprek met iemand over de beginperiode van het christendom, van de Kerk, ben ik zelf weer eens in mijn boekenverzameling gedoken in combinatie met wat zoekwerk op het internet. Een belangrijk struikelblok voor mensen buiten de katholieke Kerk lijkt deze beginperiode van de Kerk te zijn. Het idee dat sterk lijkt te leven, is dat deze begintijd heel diffuus was: verschillende groepen, geen samenhang en structuur, allerlei tegenstrijdige meningen en geloofsbelijdenissen ... Het is natuurlijk de vraag of dit zo is - en ik denk van niet -, maar belangrijker is om te zien of er materiaal is dat een antwoord kan geven.Ik heb intussen verschillende boeken op een stapel hier liggen die interessant licht op de bovenstaande kwestie werpen. Ik hoop tijd te vinden om deze boeken hier te presenteren.

Ik wil hier alvast een voorbeeld noemen: het werk van Carsten Peter Thiede. Thiede die in 2004 overleed was een Duitse nieuwtestamenticus, in 2000 werd hij priester gewijd in de Anglicaanse kerk. Thiede pleit n.a.v. zijn onderzoek van papyrusfragmenten voor een vroege datering van de evangeliën; dit laatste is ook belangrijk i.v.m. de vragen over het ontstaan van de Kerk en de continuïteit van de aposteltijd naar de tijd daarna. Het werk van Thiede e.a. heeft als het gaat om de wetenschappelijke studie van de Schrift iets veroorzaakt dat lijkt op de herrie in Nederland rond de klimaatcijfers. De afgelopen dagen wordt het nieuws beheerst door de boodschap dat er rekenfouten zijn gemaakt: het beeld is veel negatiever neergezet dan het in werkelijkheid is!

Zie: [ www.christchurchvienna.at ]

Als het gaat om de datering van de teksten van het N.T. is eigenlijk hetzelfde aan de hand: critische bijbelwetenschappers beweren alweer tientallen jaren dat er een grote tijdspanne zit tussen het leven van Jezus en het ontstaan van die teksten. O.a. Thiede zegt dat er op grond van het onderzoek van de papyrusfragmenten een veel vroegere datering nodig is.

Hieronder informatie over Carsten Peter Thiede van Wikipedia, met o.a. de titels van boeken van hem
(zie: http://en.wikipedia.org/wiki/Carsten_Peter_Thiede):

The Revd Prof. Carsten Peter Thiede MA OCF KStJ (8 August 1952 – 14 December 2004) was a German New Testamentscholar, widely recognized as a pioneer in his field. Also a member of PEN and a Knight of Justice in the Order of St John, Thiede often advanced theories that challenged orthodox academic and theological scholarship based on thorough scientific analyses. He taught as Professor of New Testament Times and History at the Staatsunabhängige Theologische Hochschule (STH) in Basel and at the Ben-Gurion University of the Negev in Beersheba, Israel. Born in West Berlin, Thiede studied Comparative Literature there before procuring a German National Scholarship Foundation Research Fellow position at Queen's College at Oxford Universityin 1976. In 1978, he became a Senior Lecturer in Comparative Literature at Geneva, where he drew inspiration from his fellow "comparativist", George Steiner. Drawn to the subject of early Christianity because of his background as a linguist and his expertise in medieval Latin philology, the study of the origins of Christianity came to form his life's work.

Thiede was best known for his interpretation of some of the Greek Dead Sea Scrolls fragments, including the identification of the small 7Q5 papyrus fragment as a fragment of the Gospel of Mark. He supported O’Callaghan’s controversial claims that several papyrus fragments from Qumran Cave 7 are actually Christian New Testament texts from pre AD 70. This theory became highly controversial amongst theologians and historians. In December 1994, Thiede redated the Magdalen papyrus together with former deputy editor of The Sunday Telegraph and current editor of The Spectator, Matthew d'Ancona, which bears a fragment in Greek of the Gospel of Matthew, to the latter part of the 1st century on palaeographical grounds; this too provoked much debate and was highly publicised, most notably with a front page headline in The Times. He was often accused of being a popular science writer.

In The Quest for the True Cross, also co-written with d'Ancona, Thiede argued that the Titulus Crucis could in fact be part of Jesus' cross, based on carbon dating and close study of the writing. For the last seven years of his life, Thiede worked for the Israel Antiquities Authority repairing damage to the Dead Sea Scrolls and excavating the biblical location of Emmaus. His sudden death at the age of 52 from a heart attack in Paderborn shocked friends and colleagues who fondly recalled his genius for companionship.

English bibliography:
Simon Peter: From Galilee to Rome (1988) ISBN 0310515610
The Heritage of the First Christians (1994) ISBN 0-7459-2544-8
The Jesus Papyrus (1994) ISBN 978-0385-48898-3 (Co-author Matthew D'Ancona)
Rekindling the Word: In Search of Gospel Truth (1996) ISBN 1-56338-136-2
Jesus: Life or Legend (2001) ISBN 0-7459-3895-7
The Dead Sea Scrolls (2001) ISBN 0-7459-5050-7
The Quest for the True Cross (2002) ISBN 0-312-29424-7
The Dead Sea Scrolls and the Jewish Origins of Christianity (2003) ISBN 1-4039-6143-3
The Cosmopolitan World of Jesus: New Light from Archaeology (2004) ISBN 0-2810-5508-4
Emmaus Mystery: Discovering Evidence of the Risen Christ (2005) ISBN 0-8264-6797-0
Jesus: Man or Myth? (2006) ISBN 0-7459-5147-3

Scott Hahn | website met zijn inleidingen

2010-02-05T09:07:00.000-08:00

In de loop van de jaren heeft dr. Scott Hahn op vele plaatsen inleidingen gehouden over tal van onderwerpen. Veel van deze inleidingen gaan over aspecten van de (katholieke) Kerk en de vraag of die in overeenstemming zijn met de Schrift. Op de volgende website vindt u een verzameling van deze inleidingen.

Zie: www.mindspring.com/~jdarcy/files/drhahn.html - ik krijg een link naar deze website niet werkend, dus u moet het even knippen en plakken in de zoekbalk.

Humor van moeder natuur

2010-02-04T12:54:00.001-08:00

De laatste winterse periode leverde weer mooie en dus ook humoristische plaatjes op voor de parochiekerk in Heerhugowaard. Het beeld van paus Johannes Paulus II dat daar op initiatief van pastor Maurizio Pallù - intussen de voor-vorige-pastoor - is gekomen, is nu wit gekleurd zoals de kleur van de toog van de paus.

Nieuwe kruiswegstaties in Dionysiuskerk

2010-02-03T03:44:00.001-08:00

De nieuwe kruiswegstaties hangen sinds gister in de Dionysiuskerk.
U kunt ze dus komen bekijken en er bij komen bidden.

Dankzij het werk van schilder Rien van Holland en timmerman/ lijstenmaker Bert Sprenkeling is het resultaat erg mooi. Ik hoop dat velen erdoor geraakt mogen worden, dat het ons geloof ten goede komt.

Op zondag 14 februari, de zondag voor Aswoensdag - het begin van de Veertigdagentijd - zullen de staties na de H. Mis worden gezegend.
We hopen dat er dan ook een vertegenwoordiging zal kunnen zijn van de parochianen van de H. Nicolaas in Den Helder. In Den Helder is nu één R.K. parochie, nl. H. Maria Sterre der Zee. De Nicolaaskerk van deze parochie is afgestoten en als Dionysiusparochie hebben wij de staties van de hand van schilder Pieter Geraedts mogen overnemen, waarvoor we heel dankbaar zijn.

Zie ook: [ www.dionysiusparochie.nl ] voor meer informatie en foto's.

Kerk en Israël (1) | Rabbi Jacob Neusner

2010-02-01T12:26:00.000-08:00

Op katholieknederland.nl staat het volgende bericht:

Paus Benedictus XVI heeft vandaag de joodse godsdienstwetenschapper en rabbijn Jacob Neusner in audiëntie ontvangen. Dat deelde het Vaticaan mee.

Indrukwekkend oeuvre
Het wetenschappelijk oeuvre van de 77-jarige Neusner is zeer indrukwekkend en omvat meer dan 950 werken. Een aantal van zijn boeken gaat over de relatie tussen het jodendom en de andere religies. In zijn boek A Rabbi Talks with Jesus probeert de in de Verenigde Staten woonachtige geleerde voorwaarden te scheppen voor een vruchtbare joods-christelijke dialoog.

Met instemming geciteerd
In zijn boek Jezus van Nazareth haalt paus Benedictus XVI de joodse geleerde geregeld met instemming aan, wat Neusner de bijnaam ‘favoriete rabbijn van de paus’ opleverde. Benedictus noemde Neusners boek “voor de joods-christelijke dialoog veruit het belangrijkste boek van het decennium”.

Zie: [ www.katholieknederland.nl ]

De realiteit van de islam (4)

2010-02-01T12:09:00.000-08:00

Foto: Imam Hassen Chalghoumi

Op de kerknieuws website van de IKON staat het volgende bericht:

Een imam in een voorstad van Parijs die zich had uitgesproken voor een boerkaverbod, heeft zijn moskee vrijdag onder begeleiding van de politie moeten verlaten wegens bedreigingen. Gelovigen eisten in een petitie dat de "verrader, ongelovige en jodenimam" zijn functie neerlegt.

Volgens imam Hassen Chalghoumi moeten vrouwen die de gezichtsbedekkende kleding willen dragen, maar verhuizen naar Saudi-Arabië of andere islamitische landen, zo zei hij een week geleden in de krant Le Parisien. De imam van de moskee in de gemeente Drancy is van mening dat het dragen van boerka's en nikabs behoort tot een kleine minderheidstraditie binnen de islam die schadelijk is voor het geloof. Ook stelde hij in het interview dat boerka's een gevangenis vormen voor vrouwen.

De kleding is volgens Chalghoumi een vorm van seksistische onderdrukking. De geestelijke ontving doodsbedreigingen wegens zijn uitlatingen, net als voor het aangaan van een dialoog met de Joodse gemeenschap in de Franse hoofdstad.

Een Franse parlementscommissie pleitte dinsdag in een rapport voor een verbod op de boerka. Frankrijk telt ongeveer vijf miljoen moslims. Minder dan tweeduizend vrouwen in het land dragen het allesverhullende gewaad.

Bron: ANP

Zie: [ www.kerknieuws.nl ]

De realiteit van de islam (3) | Islamisering van Europa

2010-02-01T05:06:00.000-08:00

(Op foto: Mgr. Miloslav Vlk)

Op de website van het Katholiek Nieuwsblad staat het volgende bericht:

De Tsjechische kardinaal-aartsbisschop Miloslav Vlk heeft openlijk zijn vrees uitgesproken voor een “islamisering” van Europa, meldt het persbureau AFP.

“Europa loochent de christelijke wortels waar het uit is voortgekomen en die het de kracht kan geven zich te weren tegen het gevaar dat het door moslims wordt veroverd, want dat is wat langzaam maar zeker aan het gebeuren is”, aldus Vlk in een interview. “Als Europa zijn houding tegenover zijn eigen wortels niet verandert zal het worden geïslamiseerd”, stelt de 77-jarige kardinaal, die in 1991 door paus Johannes Paulus II tot aartsbisschop van Praag werd benoemd. Volgens hem dragen de immigratie en het relatief hoge geboortecijfer onder moslims ertoe bij dat moslims "gemakkelijk de vrijgekomen ruimte opvullen die ontstaat waar Europeanen systematisch hun leven ontdoen van iedere christelijke inhoud”.

“Aan het eind van de Middeleeuwen en in de vroegmoderne tijd lukte het de islam niet om Europa met wapens te veroveren. Zij werden toen door de christenen verslagen. Vandaag de dag, nu de strijd met geestelijke wapens wordt uitgevochten die Europa ontbeert terwijl de moslims perfect bewapend zijn, is de val van Europa nabij.”

De kardinaal, die tot de val van het communisme door het bewind werd vervolgd, bood de paus twee jaar geleden zijn ontslag aan, zoals het kerkelijk wetboek voorschrijft. De paus heeft zijn ambtstermijn echter verlengd. Zijn opvolging zou echter volgens Tsjechische media ophanden zijn.

Kijk regelmatig op de site van het KN voor berichtgeving over dit onderwerp: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Scott Hahn | Het Avondmaal van het Lam

2010-01-31T12:18:00.000-08:00

Het Avondmaal van het Lam

Een inleiding van dr. Scott Hahn, professor Theologie en Schrift, aan de Franciscaanse Universiteit van Steubenville.

Inleiding

“Ik spreek toch tot verstandige mensen; vormt uw eigen oordeel over wat ik ga zeggen. Geeft niet de beker der zegening die wij zegenen, gemeenschap (een ‘communio’, een ‘cononea’) met het bloed van Christus? Geeft niet het brood dat wij breken, gemeenschap met het lichaam van Christus? Omdat het brood één is, vormen wij allen tezamen één lichaam, want allen hebben wij deel aan het ene brood.” (1 Korintiërs 10,15)

De Eucharistie is de kern van ons katholieke geloof. Jezus Christus sterft, verrijst en heerst in heerlijkheid, om in ons Zijn leven, Zijn dood en Zijn opstanding in glorie opnieuw voort te brengen.

Waarom is Jezus gekomen, wat deed hij, en op welke manier heeft zijn dood een effect op mijn verlossing? Deze vragen houden me al bezig, sinds ik 20 jaar geleden tot bekering kwam in een niet-katholieke omgeving. Ik hoorde het evangelie door mensen van een niet-kerk-gebonden jongerenorganisatie. Jezus veranderde daardoor mijn leven. Door de genade van God gaf ik antwoord op deze roepstem van Christus, om te aanvaarden dat Hij stierf voor mij. Hij stierf voor mijn zonden, Hij leeft voor mij en Hij roept mij, om mezelf aan Hem te geven, zoals Hij zich aan mij gegeven heeft.

Als ‘Bijbel-christen’ keek ik met veel argwaan aan tegen de katholieke opvatting, dat Jezus echt in levende lijve aanwezig is in het brood op het altaar.[1] De Mis, zo leek het me, was zelfs een soort afgoderij.

Vanuit deze overtuiging ging ik in gesprek met katholieken. Tegelijkertijd bestudeerde ik de Schrift. Waar het mij om ging, was om de Schrift oprecht te begrijpen en te waarderen als Woord van God. En God heeft mij verrast! Deze zoektocht wil ik met jullie delen.

De Schrift deed me besluiten om Katholiek te worden

Het begon op een zondagochtend in Lanesville, Massachusetts (Amerika). Ik luisterde naar een preek van mijn dominee, die tevens mijn leraar Hebreeuws was. Het ging over de dood van Jezus.

“Wetend dat nu alles was volbracht, zei Jezus, opdat de Schrift vervuld zou worden: ‘Ik heb dorst.’ Er stond daar een kruik vol zure wijn. Ze doopten er een spons in, staken die op een hysopstengel en brachten die aan zijn mond. Toen Jezus van de zure wijn genomen had, zei Hij: ‘Het is volbracht.’ Daarop boog Hij het hoofd en gaf de geest.” (Johannes 18,28)

Plotseling, temidden van zijn preek, viel een stilte. “Het is volbracht,” mijmerde hij na. Je zag aan hem, dat de preek een onverwachte wending zou nemen. “Weten jullie eigenlijk wel, wat Jezus bedoelde toen Hij zei, ‘Het is volbracht’?” Wij hielden even onze adem in. “Ik weet het eigenlijk niet,” zei de dominee. “Immers, wat betekent het woordje ‘Het’, toen Jezus uitsprak ‘Het is volbracht’?”

‘Het’ is niet de verlossende dood van Christus

Ik dacht: dat is makkelijk. ‘Het’ betreft de verlossende dood van Christus. En hij zei: “Als je nu denkt, dat ‘het’ de verlossende dood van Christus is, dan vergeet je, dat de verlossingsdaad wordt voltooid door de opstanding van Christus. Paulus zegt immers dat ‘Jezus is verrezen om ons te rechtvaardigen’. Dus, de opstanding uit de dood is even belangrijk. Maar ja, wat betekent ‘Het is volbracht’ dan wel? Ik weet het nog niet. Laten we verder zoeken…”

Dus, ik zocht. Wat me vooral opviel, was dat Jezus stierf juist tijdens de feest van Pesach[2]. Dit lijkt ons misschien niet zo belangrijk. Maar voor een Jood was dit zeer belangrijk. Het was namelijk, praktisch gezien, het feest van het nieuwe jaar. Het was de allergrootste religieuze happening op de Joodse kalender, omdat het verwijst naar één van de belangrijkste gebeurtenissen uit het verleden van Israël. Toen Mozes Pesach instelde bij de uittocht uit Egypte, werd Israël geboren – niet slechts als een groepering van twaalf stammen, maar als Gods uitverkoren Volk, een heilige natie, een koninkrijk van priesters.

Maar wat betekende het oorspronkelijke Pesach in het Oude Testament? We kennen het verhaal ongeveer. In die noodlottige nacht, werden de eerstgeboren zonen van de Egyptenaren getroffen door een engel des doods. Slechts de Israëlitische families die gehoor hadden gegeven aan de richtlijnen van Mozes werden gespaard. Elke familie moest een onbevlekt mannelijk lam slachten. Zijn bloed moest op de deurposten gestreken worden. Daarna moest de familie het lam roosteren en staande opeten, klaar voor het vertrek uit de slavernij.

Volgens Exodus 12 moest het lam gezond, mannelijk en gaaf zijn. De richtlijnen van Pesach waren zeer gedetailleerd. Mozes schreef zelfs voor welke tak er gebruikt moest worden, om de deurposten met bloed te bestrijken: een hysopstengel.

Het Volk ervoer hierdoor de machtige arm van de Heer, die ingreep om hen te redden. God kocht het Volk vrij uit het slavenhuis, opdat ze ten volle vrij zouden zijn, om Hem toe te behoren. Vanuit de brandende braamstruik zei God tot Mozes: “Ga aan Farao zeggen, ‘Israël is mijn eerstgeborene. Laat Mijn Volk gaan, om Mij te dienen; anders zal ik uw eerstgeboren zonen doden.’”

Het Verbond was bedoeld om het Volk te bevrijden, opdat het verbond steeds vernieuwd zou worden

Het grote feest Pesach was pas begonnen met de nacht van bevrijding. Pesach was pas volbracht, toen Mozes met het volk Israël ‘overging’ naar de berg Sinai. Daar vernieuwde Mozes het Verbond tussen God en Zijn Volk. Om dit Verbond gestalte te geven, schonk God het Volk de Wet (Thora). Dit Joodse feest van Pesach is het fundament, waarop alles, wat Jezus tijdens het Laatste Avondmaal én daarna doet, staat.

Wij westerlingen vatten de term ‘Verbond’ op als een soort van contract. Voor de Hebreeën was ‘Verbond’ echter van familiale betekenis. ‘Verbond’ verwees naar een heilig bloed-verwantschap. In de zin van: ‘Mijn leven is van jou, jouw leven is van mij’. In de Schrift zegt God: “Ik zal Uw God zijn, en gij zult Mijn Volk zijn.” Het bovengenoemde ‘zal zijn’ en ‘zult zijn’ (vervoegingen van ‘zijn’) hebben een relationele strekking: ‘Mijn familie, Mijn bloedverwanten, Mijn thuis, Mijn kinderen.’

Het Joodse Paasfeest viert dus de overgang uit de slavernij naar een familiale relatie met God. Om het Verbond te bezegelen, gaf God Israël de Tien Geboden. Dit was niet contractueel. Door stipt de Wet te volgen, kon je niet zomaar Gods gunst kopen. Gods Wet was de uitdrukking van Zijn goede wil en Zijn wijsheid. De Wet werd gegeven om Gods kinderen te doen groeien tot geestelijke volwassenheid. De Wet was niet bedoeld om slechts op steen gegrift te zijn. Nee, God wilde, dat Zijn Wet in ons hart gegrift zou zijn, om ons het volle leven te schenken en ons de weg van geluk te doen kennen. Hij schenkt Israël (en ook ons) de Wet, opdat wij zouden groeien tot volledige zelfbeschikking en opdat we uiteindelijk de weg naar God de Vader vinden.

De liturgie van Pesach (de Seder) is in essentie dezelfde gebleven. Het Paasfeest van Mozes en van Jezus en zelfs heden ten dage, volgt vrijwel hetzelfde liturgische patroon.

De viering van Pesach heeft een liturgisch patroon

De Pesach-liturgie, waarmee de Seder-maaltijd[3] bedoeld wordt, heeft vier onderdelen. Bij elk onderdeel wordt een kelk wijn genuttigd. Bij het Laatste Avondmaal doet Jezus dit ook.

Het voorbereidende deel van Pesach is de feestelijke zegening. De celebrant, degene die de maaltijd voorzit, spreekt een gebed (kadush) over de eerste kelk uit. Daarna wordt een bord met groene bittere kruiden met daarbij vruchtensaus doorgegeven. Elke deelnemer eet ervan.

Dan volgt het tweede deel van de Pesach-liturgie, daarmee wordt uitgevoerd wat beschreven staat in Exodus hoofdstuk 12. Nu wordt namelijk het verhaal van de Uittocht (Exodus) zelf voorgelezen ten gehore van allen. Daarna mag de jongste deelnemer hierover vragen stellen aan de oudste deelnemer. Vervolgens wordt psalm 113 gezongen, deze wordt genoemd: ‘de kleine Hillel’[4]. Tenslotte wordt door alle deelnemers van de tweede kelk gedronken.

Dan wordt het ongedesemde brood gezegend. Vervolgens wordt het geroosterde lam opgediend met het ongedesemde brood en bittere kruiden. De celebrant spreekt vervolgens een dankgebed uit over de derde kelk. Tenslotte drinken allen van deze kelk.

De oude Pesach-liturgie wordt volbracht met de vierde kelk[5]. Er wordt niet meteen uit gedronken. Eerst zingen de deelnemers nog een lang ontroerend lied, dat samengesteld is uit de psalmen 114 tot en met 118. Dit lied heet ‘de grote Hillel’. Dit is het hoogtepunt van Pesach. Allen mogen daarna uit de vierde kelk drinken. Het is volbracht. Het doel van Pesach wordt bereikt. Pesach is namelijk het levende teken, dat er gemeenschap (communio) is tussen God en Zijn Volk en tussen de leden van Zijn Volk onderling.

Sporen van de Pesach-liturgie in de Evangeliën

De Pesach-liturgie is aanwezig in de Evangeliën en ook in de brieven van Paulus. Denk eens terug aan de tekst, waarmee ik begonnen ben. In 1 Korintiërs 10,15 heeft Paulus het over ‘de kelk der zegening die gemeenschap is met het bloed van Christus’. Waar komt deze ‘kelk der zegening’ vandaan? Welnu, deze verwijst naar de derde kelk, waarover Jezus een dankgebed uitsprak en toen aan zijn leerlingen gaf.

Er is ook een ander bewijs. Nadat Jezus de kelk aan zijn leerlingen gaf, gebeurde er iets wat we eigenlijk kunnen verwachten. Volgens Marcus 14,26 werd toen een loflied gezongen. Komt ons dit bekend voor? Na de derde kelk wordt een lied gezongen, namelijk ‘de grote Hillel’.

Maar bij het Laatste Avondmaal gaan Jezus en zijn leerlingen niet door met het drinken van de vierde kelk. In plaats daarvan: “…toen ze een loflied hadden gezongen, gingen ze naar de Olijfberg.” Voor een Jood is dit zeer opvallend. Het is alsof een priester de Mis viert (voorgaat) en de Communie overslaat. Als praktiserende katholiek zou je dat ook meteen opvallen.

Bij het Laatste Avondmaal lijkt het hoogtepunt van de Pesach-liturgie overgeslagen te zijn. Jezus onderstreept dit zelfs. In Marcus 14,25, net voordat ze de grote Hillel zingen, zegt Jezus: “Voorwaar, Ik zeg u, Ik zal niet meer drinken van wat de wijnstok voortbrengt tot op de dag, waarop Ik het nieuw zal drinken in het Koninkrijk van God.” Het lijkt alsof het Jezus’ bedoeling was, om juist niet te drinken wat Hij behoorde te drinken.

Maar waarom eigenlijk? Sommige geleerden kaarten psychologische factoren aan. Omdat Jezus wist, wat er gebeuren zou, verkeerde hij in een staat van geestelijk nood. Een enorme angst drukte op Hem. In Marcus 14,34 zegt Jezus: “Ik ben bedroefd tot stervens toe. Blijft hier en waakt.” Dus deze geleerden menen, dat Jezus zo zeer in de war was, dat hij de liturgische richtlijnen gewoon oversloeg / vergat.

Het is echter onwaarschijnlijk, dat Jezus de Pesach-liturgie zou onderbreken, nadat Hij uitdrukkelijk zijn bedoeling had uitgesproken, om niets meer te drinken van wat de wijnstok voortbrengt… Nog sterker, Jezus gaat met Zijn volgelingen zelfs door met het zingen van de grote Hillel. Waarom zou Hij zo’n duidelijk uitspraak doen en vervolgens op zo’n ‘verwarde’ manier handelen? Nee. Jezus heeft doelbewust besloten, om uit de bovenzaal (cenakel) te vertrekken en naar de Olijfberg te gaan, zonder van de vierde kelk te drinken.

Want aangekomen in de tuin van Gethsémane[6], bidt Jezus uitgestrekt op de grond drie keer het volgende gebed: “Abba, Papa, als het mogelijk is, laat deze kelk aan mij voorbijgaan. Maar Uw wil geschiede, niet Mijn wil, maar Uw wil.” Maar over welke kelk heeft Jezus het nu dan? Wat betekent ‘laat deze kelk aan mij voorbijgaan’? Sommige geleerden menen, dat het hier een profetische beeldspraak betreft, ontleent uit Jesaja 51,17 of Jeremia 25,15: ‘de kelk der gramschap’. Ik meen zelf, dat Jezus het hier over de vierde kelk van de Pesach-liturgie heeft, die hij zo opvallend had overgeslagen tijdens de Laatste Avondmaal.

Jezus is immers zeer duidelijk: “Voorwaar, Ik zeg u, Ik zal niet meer drinken van wat de wijnstok voortbrengt tot op de dag, waarop Ik het nieuw zal drinken in het Koninkrijk van God.” Dit is, totdat Jezus’ verheerlijking verwezenlijkt wordt, totdat Zijn zending volbracht is. Als we Jezus volgen tijdens zijn Passie, weigert Hij consequent om te drinken. Marcus 15,23 luidt: “Op weg naar Golgotha boden ze Hem wijn gemengd met mirre aan, maar hij weigerde om ervan te drinken.” Hij weigerde, want Hij zei: “Ik zal niet meer drinken van wat de wijnstok voortbrengt tot op de dag waarop Ik het nieuw zal drinken in het Koninkrijk van God.”

Wat betekent dit precies? Wanneer komt het Koninkrijk van God? Wanneer wordt Zijn verheerlijking geopenbaard? De meeste van ons zouden veronderstellen, dat Jezus spreekt over de Parousia, over Zijn tweede komst in heerlijkheid[7].

Het Nieuwe Testament suggereert echter een ander antwoord. Johannes 12 verschaft ons een diep inzicht in wat Jezus eigenlijk bedoelde, toen Hij sprak over Zijn Koninkrijk, Zijn verheerlijking en de diepste oorsprong van Zijn komst op aarde: “Het uur is gekomen, dat de Mensenzoon verheerlijkt wordt. Nu heeft er een oordeel over deze wereld plaats, nu zal de vorst dezer wereld worden buiten geworpen; en wanneer Ik van de aarde zal zijn omhoog geheven, zal Ik allen tot Mij trekken.”

Waar heeft Jezus het over? “Het uur is gekomen, dat de Mensenzoon verheerlijkt wordt.” Het lijkt erop, dat Jezus duidt op het einde der tijden, wanneer de Mensenzoon terug zal komen op de wolken. En: “Nu heeft er een oordeel over deze wereld plaats, nu zal de vorst dezer wereld worden buiten geworpen.” Dat lijkt op de verwerping van Satan en de vergrendeling van de deuren van de hel. “En wanneer Ik van de aarde zal zijn omhoog geheven, zal Ik allen tot Mij trekken.” Misschien duidt dit op Christus, die de uitverkorenen samenbrengt, om ze naar de hemel te brengen.

Maar dit is niet Jezus’ bedoeling. Johannes spreekt duidelijk taal: “Hiermee duidde Hij aan, welke dood Hij zou sterven.” (vers 33) Johannes schenkt ons een diepgaand geestelijk inzicht. Wij denken dikwijls, dat het koninkrijk van Jezus vooral een lichamelijke en zichtbare werkelijkheid is. Echter, de heerlijkheid van het Koninkrijk is de waarheid en liefde die Jezus manifesteerde op het Kruis. Jezus begreep, dat tijdens die schandalige, mensonterende kruisiging, voor de eerste keer in de geschiedenis, de grootste openbaring van de liefde van God zichtbaar en toegankelijk werd voor heel de aarde.

De betekenis van ‘Het is volbracht’ bij Johannes

Johannes laat ons de ware betekenis van het koningschap van Jezus zien, die geopenbaard wordt op het Kruis. Pilatus, als een doorgewinterd politicus, vraagt Jezus: “Wat is waarheid?” Immers, denkt hij, als de macht van Rome achter je staat, maakt de waarheid niet zo veel meer uit. Op het Kruis echter, openbaart Jezus Zijn Koninkrijk van waarheid, barmhartigheid en liefde. Het is geen politiek spel, noch een gewelddadige militaire strategie. Het is van eeuwige duur. Wat voor een koning is Jezus?

Ten eerste laat Johannes ons de ware betekenis van het koningschap van Jezus zien. Pilatus gedraagt zich daarbij als een cynisch politicus. Na Jezus gekleed te hebben met een purperen mantel, stelt Pilatus vertwijfeld een paar vragen aan Jezus. Wanneer Jezus hem vertelt, dat Hij inderdaad Koning is, en dat Zijn Koninkrijk op de Waarheid gegrondvest is, zegt Pilatus: “Wat is waarheid?” Wat Pilatus betreft, maakt ‘macht’ recht. Wat maakt de waarheid immers uit, als je de kracht van Rome achter je hebt?

Johannes laat ons iets zien in hoofdstuk 19, de verzen 14 en 15. “Het was de voorbereidingsdag voor Pasen, ongeveer het zesde uur. Hij zei tot de Joden: ‘Hier is uw koning.’ Maar zij schreeuwden: ‘Weg, weg met Hem! Kruisig Hem!’” Van alle apostelen was er maar één ooggetuige van dit schouwspel. Johannes was namelijk niet op de vlucht geslagen, zoals de anderen. Het viel hem op, dat Jezus op het zesde uur ter dood werd veroordeeld. Want, volgens de Wet was het zesde uur het aangewezen moment, om te beginnen met het slachten van de paaslammeren in de Tempel.

Het was de voorbereidingsdag van Pesach. Het zesde uur was bijna aangebroken. Pilatus bracht Jezus naar buiten en zei tot de Joden: “Aanschouw uw koning.” Ze riepen luidkeels uit: “Weg met Hem, weg met Hem! Kruisig Hem!” Toen viel het Johannes op, wanneer dit allemaal precies gebeurde. Het zesde uur was aangebroken. Op hetzelfde moment stond in de Tempel de priester op het punt om het Pesach-lammeren te slachten.

Ten tweede merkte Johannes nog iets anders op. Hij zag dat Jezus werd ontkleed. Hij merkte op, dat Jezus een speciaal kledingstuk droeg, een linnen gewaad zonder zoom. Deze ‘kitome’ droeg Jezus ook op Golgotha. Na Jezus te hebben ontdaan van dit gewaad, speelden de soldaten een kansspel om het te bezitten. Wat is dit eigenlijk voor een gewaad? Het woord ‘kitome’ wordt ook gebruikt voor de officiële tuniek gedragen door de hogepriester bij het offeren in Exodus 28 en Leveticus 16. Als de hogepriester moest offeren, droeg hij slechts dit gewaad. Hij moest zich ontdoen van zijn sierlijke priestergewaden en voor de Heer verschijnen in een eenvoudige ‘kitome’. Jezus doet hetzelfde. Hij, priester en offer tegelijk, draagt de ‘kitome’ net voordat Hij Zich offert op het Kruis.

Jezus Christus is zowel priester als offer. Hij is het Pesach-lam, zoals Johannes de Doper zelf zei: “Zie hier het Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt.” Jezus volbrengt elk aspect van het Oudtestamentische Pesach. Maar Hij is ook de priester die offert. Johannes wijst ons daar op.

Johannes ziet nog een derde aspect in het lijdensverhaal van Jezus, dat overeenkomt met het Joodse Pesach. Toen Jezus stierf op het Kruis, leefden de twee rovers naast Hem nog. Om hun dood te versnellen, verbrijzelden de soldaten hun benen, waardoor de rovers niet meer op hun benen konden steunen. Ze konden daardoor niet meer ademen en zijn daardoor gestorven.

De benen van Jezus worden niet verbrijzeld. Dit valt Johannes op. Hij voegt eraan toe: “Om de Schrift in vervulling te doen gaan, zullen ‘zijn beenderen niet verbrijzeld worden.’” Deze tekst komt uit de psalmen. Máár dit vers verwijst ook door naar Exodus 12,46, waarin de opdracht gegeven wordt, om een ongeschonden mannelijk lam zonder gebroken beenderen te nemen, om geofferd te worden tijdens Pesach. De woorden van Johannes de Doper komen zo nog sterker tot hun recht: “Hier is het Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt.”

Tenslotte, meldt Johannes de laatste momenten van Jezus op het Kruis: “Jezus, wetend dat alles nu volbracht was, zei: ‘Ik heb dorst.’”

Wat is nu de betekenis van deze woorden? Denk je, dat Jezus al eerder dorst had? Of had Hij zijn dorst vergeten tot op dat moment? Het is duidelijk van niet. Jezus had dorst tijdens zijn gehele lijdensweg. Hij werd niet slechts door pijn gemarteld, maar ook door honger en dorst. Jezus heeft opzettelijk gewacht met het uitspreken van deze woorden. Het kostte Hem zeer veel moeite om deze woorden uit te spreken. Een gekruisigde moest zichzelf namelijk optillen, om te kunnen ademen en dus ook om te kunnen spreken. Hij had haast geen adem meer. Dus, om de Schrift in vervulling te doen gaan, spreekt Jezus in zijn laatste uur de woorden uit: “Ik heb dorst.”

Johannes meldt: “Een schaal zure wijn stond er. De soldaten vulden een spons en staken die op een hysopstengel.” Ook dit detail valt Johannes op. In de Pesach-wet, beschreven in Exodus 12,22, werd een hysopstengel gebruikt om het bloed van het lam op de deurposten te sprenkelen. Tweeduizend jaar later werd er bij de dood van Jezus ook een hysopstengel gebruikt: “Ze tilden de gevulde spons op met een hysopstengel.” En wat doet Jezus? Welnu, wat deed Hij daarvoor, op weg naar Golgotha? Zij boden Hem wijn aan die gemengd werd met mirre, en Hij weigerde ervan te drinken. Hij zei immers: “Ik zal niet van de vruchten van de wijnstok proeven, totdat Ik het weer drink in het Koninkrijk, waar Mijn glorie openbaar zal worden.”

Maar op het laatste moment van Zijn leven, drinkt Jezus wel van de zure wijn. “Toen Jezus van de zure wijn genomen had, zei Hij, ‘Tel te lestai’ – ‘Het is volbracht’. Hij boog Zijn hoofd en gaf de geest.”

‘Het is volbracht’ verwijst naar Pesach

Uiteindelijk kreeg ik – Scott – het door. Toen Jezus zei “Het is volbracht”, had Hij het over Pasen. Maar niet alleen ‘dit’ Pasen – Jezus’ Pasen – is volbracht, Jezus is zelfs de vervulling van het Verbond, waarvoor het Oudtestamentische Pesach garant stond. Hij is het Lam Gods, geslacht voor de gezinnen van Israël. Maar Hij is ook de eerstgeboren Zoon die geslacht werd onder de Egyptenaren. De dood van Jezus bedekt namelijk zowel Israël als alle ‘Egypten’ van de wereld.

Jezus is zowel slachtoffer als priester, zowel priester als koning. Jezus is Gods eerstgeboren Zoon en het Lam dat geslacht werd voor de zonden van de wereld. Wat was volbracht? Pesach was volbracht. Terwijl Jezus Pesach vierde, onderbrak Hij de gewone ritus[8]. Waarom? Omdat Hij niet slechts het Oudtestamentische Pesach aan het vieren was, maar omdat Hij in zijn eigen persoon Pesach was / is. Jezus vervulde tijdens het Laatste Avondmaal in Zichzelf het Oudtestamentische Pesach. En in Jezus is op die avond het Oudtestamentische Pasen overgegaan in een Nieuwtestamentisch Pasen. Het Oude Verbond werd een Nieuw Verbond.

Jezus gebruikt het woord ‘Verbond’ slechts één keer in de Evangeliën. Hij gebruikt het in de bovenkamer, terwijl Hij Pesach vierde, toen Hij de Eucharistie instelde. Toen nam Hij het ongedesemde brood en de derde kelk, de kelk der zegening, ja, het Bloed van het Nieuwe Verbond om Gods nieuwe familie ermee te stichten. Het offer van Jezus op het Kruis transformeert het Oude Verbond tot een Nieuw Verbond, het transformeert het Oud-testamentische Pasen tot het Nieuwtestamentische Pasen: En dit noemen we de Heilige Eucharistie.

Op een dag gaf ik les. Ik vroeg: “Oké, als je de verhouding tussen het Pesach van de bovenkamer en de dood van Jezus op het Kruis inziet, probeer dan maar om de volgende vraag te beantwoorden. Wanneer begon het offer van Jezus?” Een hand ging omhoog. Het was John, een voormalig katholiek. Hij zei: “Professor Hahn, van wat u zegt, is duidelijk, dat het offer van Jezus niet alleen een bloedig offer op het Kruis was, maar ook de voltooiing van het Pesach-offer[9] dat begonnen was in de bovenkamer.” “Ja, dat klopt,” zei ik. “Tweede vraag. Wanneer eindigt Jezus’ Pesach?” Zijn hand ging weer omhoog. “Het is duidelijk, dat Pesach niet voorbij was, toen Jezus uit de bovenkamer vertrok, want Jezus en zijn leerlingen hadden nog niet uit de vierde kelk gedronken. Dat gebeurde pas, toen Jezus dronk van de zure wijn die Hem werd aangeboden op een hysopstengel net voor zijn dood. Toen Jezus daar zei: “Het is volbracht,” had hij het over Pesach. Pesach was volbracht. Klaar. Het was boeiend om dergelijke ontdekkingen te doen samen met mijn studenten. Toen zei ik: “Ik heb geen vragen meer.” Toen ging Johns hand weer omhoog. Hij zei: “Beseft u, dat wat u ons nu leert vrijwel gelijk is aan wat er in de Baltimore Catechismus[10] staat?” “Wat is dat?” Zei ik. Toen zei hij, “Ik ben als katholiek geboren en getogen. De religieuze zusters hebben mij toen geleerd, dat het offer van Jezus op het Kruis hetzelfde offer was als het Paasoffer in de bovenkamer.” Het zweet brak me uit op mijn voorhoofd. “Ach John, dat is puur toeval,” zei ik, waarop hij antwoordde: “Daar ben ik niet zo zeker meer van.” “Ik verzeker je van wel,” zei ik. “Je hebt de katholieke leer gewoon niet zo goed begrepen.” Maanden later besefte ik, dat hij gelijk had. Ik had intussen het antwoord bij de kerkvaders[11] gezocht, en ik had ontdekt, dat zij dezelfde mening over dit onderwerp hadden. Er was toen geen debat over dit onderwerp, geen enkele twist, het was een gegeven.

De redevoering over het Brood des Levens (Johannes 6)

“Ik ben het brood des levens. Wie naar mij toe komt, krijgt geen honger meer, en wie in Mij gelooft, krijgt nooit meer dorst.” […] Intussen waren de Joden aan het morren. […] “Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?” […] Jezus antwoordde: […] “Mijn vlees is echt voedsel en Mijn Bloed echte drank. Wie Mijn Vlees eet en Mijn Bloed drinkt, blijft met Mij verbonden en Ik met hem. Zoals Ik leef uit de Vader, de Levende, zo zal ook hij die zich met Mij voedt, leven uit Mij. Dit is het brood dat uit de hemel is neergedaald. Uw voorouders hebben van het manna gegeten en zijn niettemin gestorven. Maar wie zich met dit brood voedt, zal leven in eeuwigheid.”

In Johannes 6 vermenigvuldigt Jezus het brood om de 5000 ermee te voeden. Op hetzelfde moment houdt Hij zijn redevoering over het Brood des Levens, over Zichzelf. Een zeer krachtige toespraak. Maar wanneer gebeurde dit eigenlijk? Vers 4 zegt: “Het was tijdens Pesach.” Toeval? Nee. Jezus wist al wat Hij op een toekomstig Pesach zou verrichten. De redevoering over het Brood des Levens geeft de volledige betekenis aan van Jezus’ toekomstige offerdood. Hij is zowel het offerlam als het ongedesemde brood, ja, Hij is broodnodig om Pesach mee te vieren.

Jezus zegt: “Dit is het Brood dat uit de Hemel neerdaalt. Wanneer een mens ervan eet, zal hij niet sterven.” Jezus is het Brood voor onze zielen. Jezus voedt ons met Zichzelf, om ons te bevrijden uit de slavernij van ons ‘geestelijke Egypte’. Als Christenen ondergaan wij in Jezus het Pesach van het Oude Testament, namelijk het naar buiten geleid te worden, het bevrijd worden (Exodus) uit de slavernij van de zonde. Jezus leidt ons naar het Beloofde Land, niet slechts van Egypte naar Kanaän, maar door ‘de rivier de Jordaan van de dood’ naar de Hemel, naar het Eeuwige Leven. Dit is wat Jezus’ offer voor ons mogelijk maakt, en om deze weg te kunnen gaan, geeft Jezus ons Zijn Lichaam en Bloed. Hij is ons voedsel voor onderweg.

De Joden klagen / morren over zijn bewering. Zij vinden het schandalig, want wat Jezus beweert, heeft een kannibalistische gevoelswaarde. Het boek Leveticus verbood immers dergelijk praktijken. Maar Jezus verontschuldigt zich niet. Integendeel. Hij benadrukt wat Hij gezegd heeft, in plaats van zijn uitspraak te verslappen! Hij had gemakkelijk kunnen zeggen, dat het slechts om een beeldspraak ging. Als leraar, had Jezus namelijk de morele verplichting, om duidelijk te maken of hij Zijn uitspraak in letterlijke of figuurlijke zin bedoelde. Hij had eenvoudig kunnen zeggen: “Heren, ik bedoel gewoon, dat je Mij in geloof moet ontvangen.” Maar nee! Jezus versterkt de schandalige natuur van Zijn opmerking. Hij zegt: “Want Mijn Vlees is werkelijk voedsel en Mijn Bloed werkelijk drank. Hij die van Mijn Vlees eet en mijn Bloed drinkt zal eeuwig leven ontvangen en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.” Overigens, het Griekse werkwoord ‘eten’ dat Jezus gebruikte, heeft een zeer duidelijke plastische bijklank. Het betekent namelijk ‘kauwen’.

Jezus herhaalt het niet één, niet twee, niet drie, maar vier keer. Tegen de kritiek en het gemor in. Hij vond het blijkbaar dusdanig belangrijk. Vergelijk dit met het gesprek met Nicodemus. Jezus zegt, dat het nodig is om wedergeboren te worden. Dit is belangrijk, maar Jezus zegt het slechts één keer. De vraag “Bent u wedergeboren?” horen we vaak van Bijbel-christenen. Het staat centraal voor ze. Wij horen echter onze broeders en zusters van reformatorische of ‘evangelische’ huize niet zeggen: “Heeft u Zijn Vlees gegeten en Zijn Bloed gedronken?” Misschien is dit juist een uitnodiging voor ons, om ons bewust te worden van de enorme genadegave die God ons schenkt in de heilige Eucharistie. Wat een Feest! Met een hoofdletter. Wij, als katholieken, mogen onze vreugde delen met onze vrienden en familie, omdat we uitgenodigd zijn op een Feest, dat tot het einde der tijden duurt en dat zich uitstrekt tot in het Hiernamaals. Een Feest dat ons werkelijk gelukkig maakt en het volle Leven schenkt. Wij mogen vragen aan de mensen om ons heen: “Kom jij ook naar het Feest, waarbij Jezus zijn leven offert om jou te kunnen dienen? Heb jij Zijn Lichaam genuttigd, opdat Hij je op het einde der tijden, zal doen opstaan uit de dood?”

Maar we gaan terug naar Petrus en de andere leerlingen. Ze moeten wel behoorlijk in de war zijn geraakt door de uitspraak van Jezus. Ook tegenwoordig is dit zo. Toen de leerlingen Jezus dit hoorde zeggen, zeiden ze: “Deze taal stuit iemand tegen de borst. Wie kan er naar luisteren?” (Joh. 6,60) Merk op, dat de leerlingen dus niet hebben gezegd: “Goh, ik snap het niet.” Nee, ze zeiden eigenlijk: “Dit doet werkelijk pijn aan onze oren. Deze uitspraak is gewoonweg aanstootgevend.” En hoe reageerde Jezus hierop? Zei Hij: “Oei! Ik ben te ver gegaan! Dadelijk heb ik geen leerlingen meer over! Ach, jongens, het spijt me, ik bedoelde het niet zo.” Elke public relations firma zou tegenwoordig tegen Jezus hebben gezegd: “Gas terug! Ben je gek! Zo verlies je het publiek!” Maar Jezus past de Waarheid niet aan, om de menigte te behagen. Het gevolg? “Toen keerden velen van zijn leerlingen Hem de rug toe en trokken niet langer met Hem mee.” Ga je na. Jezus wil benadrukken, dat Hij werkelijk aanwezig is in de Eucharistie. Hij is daar. Het is een geweldig cadeau om in dit mysterie te mogen geloven, ja, het is een geschenk van God. Juist in deze tijd, omdat het zowel nu als in de tijd van Jezus aardse leven niet aan allen besteed is om het te geloven. Velen gingen namelijk weg bij Hem omwille van deze woorden van Hem.

Proef je hoe kwetsbaar Jezus zich maakt? Hij voert geen populariteitsbeleid. De menigte die Hem net daarvoor tot koning wilde verheffen, keert Hem nu hartstochtelijk de rug toe. En Jezus zegt tot Zijn leerlingen: “En jullie, gaan jullie ook weg?” Petrus spreekt dan voor de twaalf overgebleven apostelen: “Naar wie zouden we gaan Heer? Gij hebt woorden van eeuwig leven.”

Merk op wat Petrus niet zei. Hij zei niet: “Ach, Jezus, waar maak jij je druk om? Natuurlijk blijven we bij jou. We snappen je perfect. Je leer is toch zoete koek? Glashelder. Jij bent gewoon letterlijk het Brood dat uit het Hemel neerdaalt en dat is het dan. Die anderen zijn te stom om dat niet in te zien.” Nee, dit zegt Petrus niet. Petrus zegt voorzichtig: “…naar wie zouden we gaan?” Met andere woorden: “Jezus, luister, we zijn erg in de war. We zouden eigenlijk best op zoek willen gaan naar een andere rabbi. Enige ideeën? Voorstellen? Dit is heel moeilijk voor ons. Maar wij blijven toch bij jou. Jij hebt Woorden van eeuwige leven. Jij bent de Heilige Gods. Daarom blijven we bij jou. We begrijpen het niet, maar we hebben vertrouwen in je.”

Conclusie

De werkelijke aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie hoort een vuur in ons hart op te wekken, dat ons bezielt om als Rooms-katholieke Christenen te getuigen van Gods bijzondere Liefde voor elke mens. Paus Johannes Paulus II zegt het zelf in een artikel van de officiële Vaticaanse krant. In ‘Bouw de Nieuwe Evangelisatie op de Eucharistie’, schrijft hij:

“Wie in Jezus blijft, deelt Zijn Leven, een Leven bevrijd van de dood. In de Heilige Mis, verkondigen wij deze bevrijding. Alleen Christus is het Levende Brood van eeuwig leven. Voor elke mens is Jezus het Levend Brood, door Zijn Woord en door het kostbare geschenk van Zijn Lichaam en Bloed.” Vervolgens citeert de Paus uit Vaticanum II: “De Kerk leeft door de Eucharistie. Zij leeft door de volheid van Jezus’ offer in het sacrament, door de overweldigende inhoud en betekenis van de Eucharistie, die steeds tot uitdrukking gebracht wordt door het Magisterium van de Kerk[12], en die overgeleverd wordt sinds de vroegste tijden tot op heden.”

Ik heb geleerd, dat de vroege kerkvaders de werkelijke aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie beschouwden als vanzelfsprekend. Zij bevestigen in hun geschriften, dat Jezus niet alleen op het Kruis Zichzelf gaf, maar dat Hij Zich nog voortdurend voor ons blijft geven in het eucharistisch Feestmaal.

Jezus is ons Paaslam. Hij is het gave mannelijke lam dat geslacht werd. Zijn Bloed is al voor ons vergoten. Maar wat nu? Wat moeten wij dan nog? Welnu, we moeten het Lam nuttigen. We moeten Zijn Vlees eten. Stel je voor, dat je terug in Egypte was, 4000 jaar geleden. Het lam is geslacht, het bloed geplengd, en je zegt tegen je moeder: “Ik heb geen zin in lamsvlees. Kun je niet een paar matzoth (matse, -s) koekjes bakken in de vorm van een lam? Dat is toch ook goed?”

En als je stiekem niet van het lam at? Wat gebeurde er dan? Dus, stel je voor, het lam is geslacht, het bloed geplengd, maar je eet het niet. Welnu, de volgende dag is je oudste broer overleden. Want de eerstgeboren zoon van elke familie was pas gered, als je van het lam at. Dus, het lam stierf en zijn bloed werd geplengd juist om gegeten te worden. Niet gegeten? Geen voltooide Pesach. Het volk moest het lam wel eten. Dus, Jezus is gestorven, zijn Bloed is voor ons vergoten, opdat wij Hem eten.

God de Vader deed Zijn Zoon verrijzen uit de dood om ons te voorzien in het eucharistische Gastmaal. De verrezen Christus is het Lam van God. Daarom zegt Paulus in 1 Korintiërs 5: “Christus, ons Pesach, is voor ons geofferd. Daarom…” …daarom wat? Gewoon verder gaan met geloven en dat is het? Dat heb ik van Bijbel-christenen geleerd. Maar dat zegt Paulus niet. Hij zegt: “Christus, ons Pesach, is voor ons geofferd. Daarom, blijf trouw met het vieren van dit Gastmaal.” Over welk gastmaal heeft Paulus het? De Heilige Eucharistie.

Paulus beschrijft verder hoe het Paasmaal voortgezet wordt door het ongedesemde brood te nuttigen. Ziet u, het voldoet niet, dat Jezus voor ons gestorven is en dat Zijn Bloed voor ons is vergoten. We moeten een stap verder gaan om het Paasfeest te voltooien. We moeten het Lam (het Brood) eten. De diepste bedoeling van de offerdood van Jezus was, om de gebroken relatie tussen God en de mensen te herstellen en mensen onderling met elkaar te verzoenen. Jezus gaf daarom Zichzelf en blijft Zichzelf geven, opdat we één zouden mogen zijn en deel zouden mogen uitmaken van Zijn Leven. Dit is de betekenis van de Eucharistie. Het is het Feest van Gods eigen familie. Daartoe zijn wij geroepen bij elke viering van de Mis / de Eucharistie. Dit is het Goede Nieuws van Christus’ dood en wederopstanding. Hij voltooit Pesach aan het Kruis en reikt ons de derde kelk tijdens elke Mis. Hij roept ons vervolgens op om Hem te volgen door het leven, ons kruis dragend, totdat het uur aanbreekt wanneer wij ook van de vierde kelk zullen drinken.

Het Goede Nieuws is, dat de Zoon van God de Zoon des Mensen geworden is, opdat de mensheid zonen en dochters van God mogen heten.

Ik moedig je aan om een vurig katholiek te zijn met een besmettelijk Geloof! In de Eucharistie worden wij weer geëvangeliseerd. Wij worden opgeroepen tot een nieuwe toewijding aan de Persoon van Jezus Christus. Jezus roept ons op, om ons leven aan Hem over te leveren. Vervolgens vraagt Hij ons, om een Nieuw Leven van Volheid te ontvangen – een leven dat Hij voor ons verworven heeft door Zijn vrijwillige dood en verrijzenis. Amen.

Vertaling: Drs. Paul Scholey (m.m.v. Frank Kamp)

Deze tekst (artikel) van dr. Scott Hann is een ‘samenvattende vertaling in het Nederlands’ van een transcript van een cassette. Scott Hahn heeft deze tekst in het Engels als inleiding uitgesproken in een katholieke parochie. Naar de mening van de vertaler viel Scott Hann in herhalingen, daarom dus een ‘samenvattende’ vertaling, waarin de essentie van de inleiding naar voren wordt gebracht. Voor het volledige verhaal verwijzen we naar het Engelse transcript.

Voor een uitgebreidere behandeling van dit onderwerp door dr. Hahn, verwijzen we naar zijn boek ‘The Lambs Supper – The Mass as Heaven on Earth’. Dit boek is te bestellen via Amazon.com, een grote verzendboekhandel op het internet.

Over dit boek zegt Scott Hahn: “Elke keer als we de Mis vieren, treden we binnen in de hemelse liturgie, die zo krachtig en zo mooi beschreven is in het Boek van de Openbaring. Je zult dit gaan zien, als je het Boek van de Openbaring leest in het licht van de Mis, de Eucharistie.” In het boek zelf vertelt Scott, hoe het Boek van de Openbaring pas werkelijk voor hem openging, hoe het pas echt ‘zin’ kreeg, toen hij het boek ging zien in het licht van de Eucharistie en de hemelse liturgie, de Bruiloft van het Lam. Dit is dus een aanrader voor iedereen, maar zeker voor katholieken voor wie het Boek van de Openbaring vaak letterlijk nog een gesloten boek is.

Meer informatie over Scott Hahn en ook meer Engelse transcripts – uitgetypte inleidingen – zijn te vinden op de volgende pagina’s:

[1] Dit werd door de heilige Thomas van Aquino theologisch verwoord als ‘transsubstantiatie’ en zo wordt dit grote mysterie in de Kerk nog steeds aangeduid.

[2] D.i. het Joodse Paasfeest. In het Hebreeuws dus Pesach, in het Latijn Pascha.

[3] Wat wij als christenen het Laatste Avondmaal zijn gaan noemen, heet in het Jodendom Seder of Seder-maaltijd. Deze maaltijd heeft Jezus gevierd / gehouden met Zijn leerlingen op de avond voor zijn lijden en sterven. Het woord Seder betekent ‘orde’ / ‘volgorde’.

[4] Dit betekent ‘lof’. Het komt van ‘Alleluja’, en betekent ‘lof aan God’. ‘Ja’ – van alleluja – verwijst naar YHWH (God).
[5] Sommige geleerden menen, dat de vierde kelk in de eerste eeuw de ‘kelk van de voltooiing’ werd genoemd.
[6] Ook genoemd: Hof van Olijven.

[7] Bedoeld is de ‘wederkomst’.

[8] Ritus, opbouw / volgorde van de Seder.

[9] D.i. het offer, het slachten en eten van het lam, zoals dat steeds in het Joodse Pesach werd gevierd.

[10] Een Amerikaanse katholieke catechismus, waarin het mysterie van de heilige Eucharistie wordt uitgelegd.

[11] Belangrijke kerkelijke schrijvers uit de eerste eeuwen van Kerk en christendom.

[12] Het Magisterium van de Kerk is het leergezag dat in de Kerk wordt uitgeoefend. Het bestaan van dit gezag vinden we al in de Schrift: “Zo dan, broeders, staat vast en houdt u aan de overleveringen, die u door ons, hetzij mondeling, hetzij schriftelijk, geleerd zijn.” (2 Thess. 2,15) Hier zien we ook, dat in de Kerk de Traditie bestaat uit mondelinge traditie en schriftelijke traditie, net zoals dit was en is in het Jodendom.

Humor | Man en vrouw schiep Hij hen

2010-01-29T13:27:00.000-08:00

In een boek van Walter Trobisch staat het volgende verhaal:

In India wordt de volgende legende verteld over de schepping van man en vrouw:

Toen de Schepper de schepping van de man had volbracht, ontdekte Hij dat Hij alle materialen die stevigheid kunnen geven, had verbruikt. Niets dat solide, vast en hard was, had Hij meer over om de vrouw te scheppen.

Hij dacht een tijdlang diep na en toen nam de Schepper de rondheid van de maan, de buigzaamheid van een klimmende wijnrank en de beweeglijkheid van het gras, de slankheid van het riet en de pracht van de bloesem, de lichtheid van het boomblad en de helderheid van de zonnestralen, de tranen van een regenwolk en de nukkigheid van de wind, de vreesachtigheid van het konijn en de ijdelheid van de pauw, de zachtheid van een vogelborst en de hardheid van diamant, de zoetheid van honing en de wreedheid van de tijger, de gloed van het vuur en de koelheid van de sneeuw, het gesnater van de ekster en de zang van de nachtegaal, de valsheid van de kraanvogel en de trouw van de leeuwin.

Al deze onstoffelijke elementen mengde de Schepper dooreen en zo schiep Hij de vrouw en Hij gaf haar aan de man.
Een week later kwam de man terug en hij zei:
"Heer, het schepsel dat Gij mij gegeven hebt, maakt mijn leven ongelukkig. Zij praat zonder ophouden en kwelt mij op een ondraaglijke wijze, zodat ik geen rust meer heb. Zij staat erop dat ik voortdurend aandacht aan haar besteed, waardoor al mijn tijd verspild wordt. Over de kleinste dingen barst ze in tranen uit en ze voert nauwelijks iets uit. Ik ben naar U toegekomen om haar aan U terug te geven, want met haar kan ik niet leven."
De Schepper zei: "Dat is goed!" en Hij nam haar terug.

Toen er weer een week verlopen was, kwam de man terug bij de Schepper en zei:
"Heer, mijn leven is zo leeg, sinds ik dat schepsel aan U heb teruggegeven. Voortdurend moet ik aan haar denken - hoe ze danste en zong, hoe zij uit een ooghoek naar mij kon kijken, hoe zij met mij babbelde en zich dan dicht tegen mij aanvlijde. Ik mocht haar zo graag horen lachen en ze was zo zacht als ik haar aanraakte. Geeft U haar alstublieft aan mij terug."
"Goed!" zei de Schepper en Hij gaf haar terug.

Vijf dagen later kwam de man echter wéér terug en zei:
"Heer, ik weet het niet - ik kan het gewoon niet uitleggen, maar na al mijn ondervindingen met dit schepsel ben ik tot de conclusie gekomen, dat zij mij meer last dan genoegen bezorgt. Ik smeek U: neem haar weer terug! Ik kan met haar niet leven!"
De Schepper antwoordde: "Maar zónder haar kun je ook niet leven!"
En Hij keerde de man zijn rug toe en ging verder met zijn werk.

Wanhopig zei de man: "Wat moet ik doen? Met haar kan ik niet leven en zonder haar evenmin."

Uit: Walter Trobisch, Liefde moet je leren.

De realiteit van de islam (2)

2010-01-28T22:20:00.001-08:00

Saoedische werkgevers dwingen geregeld katholiek of christelijk personeel om moslim te worden op straffe van mishandeling of ontslag. Dat meldt AsiaNews.

“In de tientallen jaren dat ik in Saoedi-Arabië werk heb ik verschillende katholieke of protestante Filipino’s onder druk tot de islam over zien gaan”, zegt Joselyn Cabrera, een Filipijnse katholieke verpleegster die in het Riyaad-ziekenhuis werkt.

Vanwege het hoge werkloosheidscijfer in de Filipijnen werken meer dan tien miljoen Filipino’s in het buitenland. Dagelijks verlaten rond 3.000 Filipino’s hun vaderland op zoek naar werk.

De grootste groep, rond 600.000, werkt in de Arabische wereld. Daarvan alleen al 200.000 in Saoedi-Arabië.

“Na een paar maanden stelt je werkgever een ultimatum, dat je moslim moet worden om je baan te kunnen behouden. “Dat is voor ons moeilijk kiezen, maar als we dat niet doen worden wij het slachtoffer van misbruik.” In haar jaren heeft ze minsten vijftig gedwongen bekeringen van nabij meegemaakt.

“Zelfs ik ben onder druk gezet door mijn moslimcollega’s, maar ik heb altijd geweigerd omdat ik katholiek ben. Tot nu toe is er nog niks met mij gebeurd.”

Volgens het Filipijnse Bureau voor Overzeese Arbeid is de Filipijnse uittocht naar het Midden-Oosten tussen 2007 en 2008 gegroeid met bijna dertig procent. Daar kiezen ze veelal voor ondanks de risico’s van slechte werkomstandigheden en, in geval van vrouwen, seksueel misbruik.

Het meest recente geval betreft een vrouw die op haar werk werd verkracht. Vanwege het voorval hebben de autoriteiten de vrouw beschuldigd van illegale buitenechtelijke seks en haar gevangen gezet.

Als gevolg van de verkrachting was de vrouw zwanger, maar zij kreeg een miskraam door de slechte omstandigheden in de gevangenis.

Volgende maand moet zij voor de rechtbank verschijnen die haar kan bestraffen met maximal honderd zweepslagen.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Kerk en Bijbel | Bijbel en Kerk ... (4)

2010-01-28T22:20:00.000-08:00

Eén van de mensen die mij in de afgelopen - zeg 10 jaar - het meeste heeft geïnspireerd, is Scott Hahn. Scott Hahn (1957) is gepromoveerd in de theologie en hoogleraar aan de Franciscaanse Universiteit te Steubenville, Ohio (VS).
Hij is ook de stichter en directeur van het Institute of Applied Biblical Studies.

Samen met zijn vrouw Kimberly schreef hij in 1993 de bestseller "Rome, Sweet Home" (in Nederland door uitgeverij De Boog gepubliceerd onder de titel "Rome, ons thuis") met het aangrijpende verhaal van hun tocht (overgang) van de presbyteriaanse kerk en vanuit een sterke theologisch gevormde calvinistische overtuiging, via de studie van de Bijbel naar de katholieke Kerk.

Naast wetenschappelijke publicaties heeft Scott veel geschreven voor een breed publiek. Naast "Rome, ons thuis" zijn ook "Het Bruiloftsmaal van het Lam" en "Wees gegroet, Koningin" in het Nederlands gepubliceerd door uitgeverij De Boog.

Deze boeken van Scott Hahn hebben mij als katholiek enorm geholpen. Vaker in het verleden kreeg uit reacties van christenen die niet katholiek zijn, de indruk dat de katholieke Kerk in strijd is met de Bijbel ... en dan ontdek ik Scott en Kimberley Hahn die juist op basis van hun voortgaande studie van de Bijbel op het punt in hun leven kwamen dat ze niet anders meer konden dan toetreden tot de katholieke Kerk!

Scott heeft zeker een gave om onderricht te geven vanuit de Bijbel, op eenvoudige, duidelijke en ook vaak humoristische wijze laat hij de teksten van de Bijbel spreken en laat hij zien hoe er overeenstemming is tussen de leer van de Kerk en de teksten uit de Bijbel. Ik raad iedereen aan om zijn boeken te lezen, je leest ze in een paar dagen uit.

2e Avond CaFE

2010-01-28T12:51:00.000-08:00

Afgelopen woensdag was de 2e avond van CaFE - Het katholieke Geloof Verkennen. Opnieuw waren er meer dan 30 deelnemers, die samen keken naar de inleiding van David Payne over "Gods liefde leren kennen" met daarin een indrukwekkende mime van Steve Murray over God als Vader en de (stief)vaders in zijn leven.

De 3e CaFE avond is op woensdag 10 februari, aanvang 19.30 uur.
U bent nog steeds van harte welkom!

De realiteit van de islam (1)

2010-01-27T22:38:00.000-08:00

Het volgende nieuws staat op de website van het Katholiek Nieuwsblad, een plek waar veel informatie gevonden kan worden over de islam wereldwijd en m.n. ook over de positie van de christenen in landen waar de islam de overheersende godsdienst is.
Mijn eerste reactie bij zo'n bericht is: hoe is het toch mogelijk ...

Riyad: slachtoffer verkrachting krijgt mogelijk 100 zweepslagen

KN/AsiaNews - 25-1-2010 12:59 uur
Een vrouw die in de gevangenis terechtkwam nadat ze was verkracht, wacht mogelijk 100 zweepslagen. Camille (een verzonnen naam) is een 35-jarige immigrante uit de Filipijnen die sinds september 2009 in een Saoedische gevangenis zit. Als gevolg van haar verkrachting werd ze zwanger, maar ze kreeg een miskraam door de harde omstandigheden in de gevangenis.

Op grond van Saoedi-Arabië's strikte toepassing van de sharia, de islamitische wet, zijn seksuele relaties buiten het huwelijk ten strengste verboden, ongeacht of de vrouw daarin toestemt of niet. In feite wordt verkrachting gestraft conform de voorschriften die in de Koran zijn vastgelegd.

De moeder van de vrouw vertelde haar verhaal in een interview met GMANews.Tv. Afgelopen voorjaar ging Camille naar Saoedi-Arabië om te werken in een tandheelkundige kliniek om haar drie kinderen te kunnen onderhouden. In augustus verkrachtte een medewerker uit Bangladesh haar. Omdat zij wist dat buitenechtelijke relaties strafbaar zijn in het Saoedische recht, ging zij niet naar de politie om aangifte te doen, maar probeerde in plaats daarvan het land te verlaten en terug te keren naar de Filipijnen.

Tijdens het gebruikelijke medische onderzoek dat expats moeten ondergaan voor hun vertrek, ontdekten artsen dat zij zwanger was. Er werd een arrestatiebevel uitgevaardigd tegen haar en op 11 september 2009 werd ze opgesloten in Hafer al Baten Central Jail. Vanwege de barre omstandigheden in de gevangenis kreeg Camille in december een miskraam. Volgens haar moeder zal zij binnenkort voor de rechtbank moeten verschijnen, die haar kan veroordelen tot 100 zweepslagen.

Zie: [ www.katholieknieuwsblad.nl ]

Kerk en Bijbel | Bijbel en Kerk ... (3)

2010-01-25T22:15:00.000-08:00

Vandaag vieren we in de Kerk de gedachtenis van de bisschoppen Timoteüs en Titus. In het ochtendgebed van het getijdengebed (brevier) van de Kerk kun je dan de gemeenschappelijk teksten voor "herders van de Kerk" gebruiken. Als lezing wordt daarin aangereikt Hebreeën 13,7-9a:

"Gedenkt uw leiders, die u het eerst het woord van God verkondigd hebben. Haalt u weer hun leven voor de geest, neemt een voorbeeld aan hun geloof. Jezus Christus is dezelfde gisteren, vandaag en tot in eeuwigheid. Laat u niet van de wijs brengen door allerlei vreemde theorieën."

Dit is zo'n prachtig stukje uit de Bijbel waarin je de realiteit van de (katholieke) Kerk zonder veel moeite in de Schrift weerspiegeld ziet.

Als leerlingen en medewerkers van Paulus worden Timoteüs en Titus herdacht daags na het feest van de bekering van de heilige apostel. Timoteüs was hoofd van de kerk van Efeze in Klein-Azië. Titus had de leiding van de kerk van Kreta. De Nieuw-Testamentische brieven aan Timoteüs en Titus worden aan Paulus toegeschreven. Deze geschriften staan in de traditie bekend als de 'pastorale brieven'. Zij bevatten talrijke aanwijzingen voor de vorming van de gelovigen, maar ook voor hun pastores (herders).